چهلسالگی سرو/ شهید سید «حسین میرطالبی پور»:
شهید عزادارى نمىخواهد، بلکه پیرو مىخواهد
شهید سید «حسین میرطالبی پور» در وصیتنامه خود چنین مینویسد: «لباس سیاه به تن نکنید، زیرا پوشیدن لباس سیاه دشمن را خوشحال مىکند.»
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از یزد، شهید سید «حسین میرطالبی پور» ۲۵ خرداد ۱۳۴۰ درشهرستان یزد به دنیا آمد و تا سوم متوسطه در رشته راه و ساختمان تحصیل کرد. پاسدار کمیته انقلاب اسلامی بود. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی و آرپی جی زن راهی جبهههای حق علیه باطل شد. سرانجام ۱۱ آبان ۱۳۶۱ در موسیان غرق شد و به شهادت رسید.
در ادامه وصیتنامه شهید بزرگوار را از نظر میگذرانیم:
امانت خداییم و روزى به سوى او باز خواهیم گشت
بسم رب الشهدا و الصدیقین. ما از خداییم و به سوى او باز خواهیم گشت.
درود بر مهدى رهایى بخش محرومان و درود بر نایبش رهبر کبیر انقلاب (امام خمینى) و درود بر تمام شهیدان و کسانى که تا دم مرگ راه امام حسین (ع) را پیمودند و درود بر تمامى رزمندگان اسلام و سلام بر تو اى مادرم اى مهربان مهربانان که مرا در زمان طفولیت که پدرم را از دست داده بودم در دامن خود آنگونه پرورانیدى و امروز سرافراز خواهى بود.
مادرم مىدانى که درخت تنومند اسلام هرچقدر توسط خون شهیدان آبیارى شود تنومندتر مىگردد و این را مىدانى که ما امانت خداییم و روزى به سوى او باز خواهیم گشت پس چه بهتر که با خون خود این درخت تنومند را آبیارى نماییم و جان خود را به بهاى بهشت به خداى تعالى بفروشیم. البته در صورتى که خریدار خواسته باشد و من نیز قصد دارم که با شهادتم دین خدا را یارى کنم و امیدوارم که خداوند متعال آن را قبول نماید.
عروسى من در جبهه است و عروس من شهادت است
عروسى من در جبهه است و عروس من شهادت و صداى غرش گلوله و توپ و خمپاره عقد مرا خواهند خواند و با پوشش از خون گرم سرخ خود را براى معشوقم الله (تعالى) و امام عصر عجلالله فرجهاش آرایش خواهم کرد و در غلغله شادى مسلسلها و بارش نقل سربى در حجله سنگر و عروسم شهادت را در آغوش خواهم گرفت و در همهمه تشیعکنندگان مىنگرم که اتومبیل تابوتم گلباران مىشود و با مشتهاى گره کرده و تکبیر تا منزلگه عشق بدرقه خواهند کرد.
شهید عزادارى نمىخواهد بلکه «پیرو» مىخواهد
مادرم از تو مى خواهم که در شهادتم گریه و زارى نکنى و خود نیز نگذارى تا دیگران زارى نمایند. زیرا شهید عزادارى نمىخواهد بلکه «پیرو» مىخواهد و نیز مىخواهم که در روز شهادتم جشن بگیرید و چراغانى کنید و از دو برادرم على و محمد مىخواهم در پشت جبهه امام و رزمندگان یارى نماید.
در راه حسین (ع) پسر پیغمبر را پیرو باشید و پیامم به ملت قهرمان و شهیدپرور ایران مخصوصا ملت شرافتمند یزد این است که امام را تنها نگذارند و حضور خود در صحنه مشت محکمى را بر دهان ابرجنایتکاران جهانخوار بزنید و با هوشیارى مواظب افراد ناصالح باشند و امام را دعا کنند و این شعار را هیچوقت فراموش نکنید (خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار).
لباس سیاه به تن نکنید زیرا پوشیدن لباس سیاه دشمن را خوشحال مىکند
و امیدم این است که همه مسلمین در کار خود موفق باشند در خاتمه از مادرم تشکر مىکنم که این چنین فرزندى تحویل جامه داده است و سلامیت او را از خداوند متعال خواستارم و باز سفارش مىکنم در شهادت من کسى عزادارى ننماید حتى خواهران و برادرانم و لباس سیاه به تن نکنید زیرا پوشیدن لباس سیاه دشمن را خوشحال مىکند و خواهانم به جاى عزادارى مجلس جشن و شادى برقرار باشد. زیرا این سعادت که نصیب من شده بهترین و مهمترین چیزى است که خداوند به بنده عطا مىکند.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
سیدحسین میرطالبىپور
انتهای پیام/
لینک کپی شد
نظر شما
