به روز شده در: ۰۶ آذر ۱۴۰۰ - ۰۵:۰۶
در شرایطی که گسترش فضای مجازی خطر اشاعه سخنان نادرست و در نتیجه پایمال شدن حق دیگران را درپی داشته است، روایتی از رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره رعایت حق‌الناس که برای نخستین بار منتشر می‌شود، قابل تأمل است.
کد خبر: ۴۹۱۱۴۸
تاریخ انتشار: ۰۴ آذر ۱۴۰۰ - ۱۶:۴۴ - 25November 2021

روایتی از دقت نظر خاص رهبر معظم انقلاب اسلامی در رعایت حق الناسبه گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، گسترش فضای مجازی و در اختیار قرار گرفتن فرصت گفتگو‌های گروهی و اظهارنظر درباره مسائل و اشخاص گوناگون، همزمان که فضای تضارب آرا و پویایی جامعه را فراهم می‌کند، خطر اشاعه سخنان ناقص و نادرست و در نتیجه پایمال شدن حق دیگران را درپی داشته است.

در همین زمینه روایتی از رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره رعایت حق‌الناس که برای نخستین بار منتشر می‌شود، قابل تأمل است.

بعد از نگارش سرمقاله «مذاکره مستقیم» در روزنامه اطلاعات توسط عطاءالله مهاجرانی، رهبر معظم انقلاب اسلامی در یک سخنرانی عمومی طرح موضوع مذاکره با آمریکا را نکوهش می‌کنند. در پی این موضوع فشار سنگینی از سوی افکار عمومی متوجه مهاجرانی می‌شود که در نهایت رهبر معظم انقلاب اسلامی در نامه‌ای به مهاجرانی می‌نویسند که اگر سخنان من باعث واردشدن فشار به شما شد، از شما عذر می‌خواهم.

در همین زمینه مرور خاطره رهبر معظم انقلاب اسلامی از حساسیت امام خمینی (ره) نسبت به اظهارنظر درباره اشخاص، خالی از لطف نیست.

«ما یک شب در خدمت امام بودیم. من از ایشان پرسیدم نظر شما نسبت به فلان کس چیست - نمیخواهم اسم بیاورم؛ یکی از چهره‌های معروف دنیای اسلام در دوران نزدیک به ما، که همه نام او را شنیدند، همه میشناسند - امام یک تأملی کردند، گفتند: نمیشناسم. بعد هم یک جمله‌ی مذمت‌آمیزی راجع به آن شخص گفتند. این تمام شد. من فردای آن روز یا پس‌فردا - درست یادم نیست - صبح با امام کاری داشتم، رفتم خدمت ایشان. بمجردی که وارد اتاق شدم و نشستم، قبل از اینکه من کاری را که داشتم، مطرح کنم، ایشان گفتند که راجع به آن کسی که شما دیشب یا پریشب سؤال کردید، «همین، نمی‌شناسم». یعنی آن جمله‌ی مذمت‌آمیزی را که بعد از «نمیشناسم» گفته بودند، پاک کردند. ببینید، این خیلی مهم است. آن جمله‌ی مذمت‌آمیز نه فحش بود، نه دشنام بود، نه تهمت بود؛ خوشبختانه من هم بکلی از یادم رفته که آن جمله چه بود؛ یعنی یا تصرف معنوی ایشان بود، یا کم‌حافظگی من بود؛ نمیدانم چه بود، اما اینقدر یادم هست که یک جمله‌ی مذمت‌آمیزی بود. همین را ایشان آن شب گفتند، دو روز بعدش یا یک روز بعدش آن را پاک کردند؛ گفتند: نه، همان نمیشناسم. ببینید، این‌ها اسوه است...».

انتهای پیام/ 112

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ها