اولین زنی که حجاب را جهانی کرد

 

روایت اول: نظمه خانم دختری که روز جهانی حجاب را به راه انداخت

 
سه سال پیش، بانوی مسلمان بنگلادشی-آمریکایی که ساکن نیویورک بود، برای بزرگداشت حجاب و ایجاد فرصت مشترک برای آشنایی با آن، اول فوریه ۲۰۱۳ را روز جهانی حجاب تعیین کرد. معرفی این روز از ابتدا با شروع یک کمپین اینترنتی بود و همچنان نیز از طریق شبکههای اجتماعی از جمله فیس بوک، توییتر، اینستاگرام، رسانههای خبری و وبلاگهای شخصی افراد مشغول فعالیت می باشد.
“نظمه خان” زن مسلمانی که در سن ۱۱ سالگی از بنگلادش به نیویورک آمد. پس از مهاجرت به آمریکا، در مدرسه به سبب داشتن حجاب همواره تحت فشار بود. این فشارها در دبیرستان و دانشگاه نیز ادامه داشت و پس از وقایع ۱۱ سپتامبر دوچندان شد. در تابستان سال ۲۰۱۱، کسانی که با همین مشکلات مواجه بودند، ماجراهای خود را در وبلاگ ها و سایت ها روایت کردند و این مساله نظمه خان را به فکر یافتن راه حلی برای این مساله انداخت. او می گفت: مدت ها فکر کردم که چه کنم تا به دوستانم و به خودم کمک کنم. همواره از من می پرسیدند، “چرا لباس معمولی نمی پوشی؟”، همواره در ترس و اضطراب به سر می بردم، همواره مرا به اسم و صفت هایی مانند “اسامه” یا “تروریست” صدا می زدند و این وضع به کابوس شبیه بود.
سرانجام به این نتیجه رسیدم که از زنان دیگر بخواهم یک روز از سال را به تجربۀ زندگی با حجاب دعوت کنم و چه بسا که همین یک روز، به تغییری منجر شود. تاکنون سفیران ۳۳ کشور به این برنامۀ جهانی پیوسته و آن را برگزار کرده اند.

 

 
این فعالیت آنقدر باز خورد مثبتی در رسانه ها داشته که روز جهانی حجاب، به موضوعی فراگیر در پایگاه های ارتباط اجتماعی تبدیل شد و زنانِ سراسر جهان با اشتراک گذاشتن عکس هایی با هشتگ #WorldHijabDay فعالان این برنامه را همراهی کردند. یکی از زنانی که عکس خود را به این هشتگ پیوند زده بود، نوشت: انتخاب حجاب باید آزادانه باشد، ممکن است من مسلمان یا مومن نباشم، اما از حجاب حمایت می کنم زیرا حجاب، موجب زیبایی زنان می شود.

 

 
در حال حاضر صفحه «روز جهانی حجاب» در اینستاگرام با ۲۱٫۷k دنبال کننده به یکی از صفحات محبوب بین زنان تبدیل شده است. همچنین وب سایت این کمپین هر روز تجربه های جدیدی را از زنان مسلمان و غیر مسلمان که حجاب را برای اولین بار امتحان کرده اند منتشر می کند.

 
روایت دوم: آزادی یواشکی به سبک معصومه علی نژاد

 
معصومه(مسیح) علی نژاد خبرنگاری ایرانی که به لندن مهاجرت کرده بود برای خالی کردن عقده ها و ناکامی های خودش و با هدف ترویج بی حیایی و قبح شکنی در بین دختران و زنان ایرانی عکس های بی حجابش را که در ایران گرفته بود، در صفحه شخصی فیس بوک خود منتشر کرد و زنان دیگر را نیز به این کار دعوت نمود و پس از آن نیز اداره صفحه ایی با عنوان آزادی های یواشکی را با همین هدف به دست گرفت.

 

 
معصومه علینژاد کیست؟

 
معصومه علینژاد قمی معروف به «مسیح علینژاد» در سال ۱۳۵۵ در «قمیکلا» از توابع شهرستان بابل به دنیا آمد. او خبرنگاری را از سال ۱۳۷۸ با کار در روزنامه همبستگی آغاز کرد و بعد از آن کار خبرنگاری را در خبرگزاری ایلنا ادامه داد. وی در طول فعالیت خود با دیگر نشریات داخل کشور که توسط حلقه کیان و با پشتیبانی عطاءالله مهاجرانی وزیر آن روزهای فرهنگ و شماری از اعضای جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی منتشر میشدند، همکاری نزدیکی داشت و بارها مطالب او در روزنامه شرق، بهار، وقایع اتفاقیه و هممیهن درج شد. او که در سال ۱۳۸۳ بهعنوان خبرنگار پارلمانی ایلنا و روزنامه همبستگی فعالیت میکرد از سوی کارپردازی مجلس اخراج گردید. علینژاد مدتی بعد از ممانعت از ادامه فعالیتش بهعنوان خبرنگار پارلمانی در مجلس هفتم، به انگلیس و اسپانیا رفت و هماکنون در لندن زندگی میکند. پیش از فعالیت جریان فتنه در سال ۸۸ گاه به ایران میآمد، در این سالها مصاحبه با نمایندگان مجلس و خانوادههای زندانیان سیاسی را در رأس کارهای خود داشته و در شبکه صدای آمریکا به فعالیت مشغول است. او همکاریهایی نیز با بیبیسی فارسی دارد.

 

 
آزادی یواشکی زنان ایرانی

 
مسیح علینژاد در ابتدا با انتشار عکس بی حجاب خود حین رانندگی در صفحه شخصی فیس بوک از زنان ایران خواست تصاویر بی حجاب خود را برای او ارسال کنند و بعد از مدتی صفحه ای به نام آزادی های یواشکی ساخت و برای قبح شکنی مسئله حجاب و عفاف از تمام زنان ایرانی خواست عکس های خود را برای این صفحه ارسال کنند. این صفحه در حال حاضر ۸۸۰ هزار لایک دریافت کرده است که اگر هر لایک را به معنای واقعی موافقت با این امر بگیریم این به آن معناست که ۸۸۰ هزار نفر با این حرکت موافقاند، اما طبق اسناد و مدارک واقعیت چیز دیگری است.

 

 
لایک های واقعی یا خریدنی؟؟؟

 
محسن کریمی، ساکن لندن و از اعضای کنفدراسیون دانشجویان با انتشار یادداشتی در سایت «ایران گلوبال» از خرید لایک از فیس بوک و نداشتن حامیان واقعی و پشتوانه مردمی این صفحه نوشت. محسن کریمی در مطلب خود با بیان اینکه صفحه مذکور در ۴ روز آغازین فعالیت خود بهطور عجیبی بیش از ۱۰۰ هزار لایک به دست آورده است، از خریداری شدن (Paid Like) بیش از دو سوم لایکهای صفحه «آزادیهای یواشکی زنان در ایران» خبر داد. وی با بیان اینکه تنها انتشار تبلیغ کمپین مذکور در رسانههای مطرحی مانند لوموند، اشپیگل و فیگارو حداقل ۱۵ هزار دلار هزینه دارد، از فاکتور بیش از ۳۰ هزار دلاری مسیح علینژاد خبر داد و ایجاد این کمپین فیسبوکی را دارای پشتوانه مالی قدرتمندی دانست.
سایت خبری «شفاف» نیز در خبری عنوان میکند: مسئله مهمی که در این خصوص خودنمایی میکند و بسیار جالبتوجه به نظر میرسد، همراهی سِرور شبکه فیسبوک، جهت عدم اعتراض به صفحه آزادیهای یواشکی زنان بود. این شبکه در اقدامی تعجببرانگیز گزینه “Report” را که مؤلفهای بهمنظور اعتراض به صفحات غیراخلاقی در این شبکه معرفیشده است از صفحه مذکور حذف کرده است.

 

 
عکس های واقعی، عکس های فتوشاپی، با اجازه یا بی اجازه

 
او در مصاحبهاش با شبکه صدای آمریکا عنوان میکند که عکسهای بیحجاب زنان در صفحه آزادیهای یواشکی توسط خود افراد برای او فرستادهشده است و با اجازه آنها استفاده میشود، وی همچنین در صفحهاش تذکر میدهد که حتما موافقت خانواده و … را برای منتشر شدن عکسهایشان بگیرند چراکه این صفحه مورد توجه رسانههای مطرح دنیاست، اما حین مصاحبه با صدای آمریکا، خانمی که عکسش در این صفحه منتشرشده با تماس به این شبکه مدعی میشود که عکس او از صفحه شخصیاش دزدیدهشده و بدون اجازه در این صفحه کار شده و او هرگز راضی به انجام چنین حرکتی نبوده است.

 

 
با گذشت چند ماه اولیه از راه اندازی این کمپین، و رو شدن دست علینژاد و انگیزههای سیاسی او برای کوبیدن اعتقادات مردم ایران (البته تمام شدن تاریخ مصرف آن برای غرب) تعداد طرفدارن این صفحه به شدت افت کرد. به تدریج بسیاری از افراد به ویژه زنان، بابت سوءاستفاده علینژاد از عکسهای بیحجاب زنان، برای مطرحکردن خود و جایزه گرفتن به انتقاد از او پرداختند. به طوریکه صفحه های آزادی های یواشکی در حال حاضر به صورت نیمه فعال درآمده و تصویر جدیدی از زنان و دختران بی حجاب در آن منتشر نمی شود.

 

 
شکست آزادی یواشکی زنانه و تلاش برای آزادیهای یواشکی مردان

 
پس از شکست نسبی و عدم استقبال بانوان از این صفحه، علی نژاد در اقدامی عجیب از مردان ایرانی خواسته تا از وی حمایت کنند. در صفحه «آزادی یواشکی زنان در ایران» اعلام کرده پس از اینکه یک سال خانمها عکسهای خود را برای این صفحه فرستادن، حالا نوبت مردهای حامی این کمپین است که خودشان را نشان داده و عکسهایشان را برای این صفحه ارسال کنند!
این درخواست با پاسخ منفی مردان فعال در شبکههای اجتماعی مواجه شد. آن ها گفتند که فریب سیاست بازیهای علینژاد را نخواهند خورد و در “خالهبازی” وی شرکت نخواهد کرد.

 

 
حجاب افتخار ایرانیان

 
پس از ساخت صفحه آزادیهای یواشکی زنان در ایران، صفحات گوناگونی در مخالفت با این حرکت در فیسبوک ساخته شد؛ صفحه حجاب افتخار ایرانیان که به معرفی زنان باحجاب و موفق ایرانی در سراسر دنیا میپردازد و تاریخچه حجاب را در ایران بررسی میکند. صفحه آزادیهای یواشکی زنان در غرب که به انتشار عکس زنان محجبه غربی که با دشواری حجاب خود را حفظ میکنند یا به دلیل حجابشان از فعالیتها و آزادیهای اولیه منع میشوند میپردازد؛ و همچنین صفحات دیگری همچون: من حجاب را دوست دارم، چادرانه و ..

 

 

منبع: با حجاب