به گزارش گروه فرهنگ دفاعپرس، میل به کمال مطلوب، غریزهای فطری است که در نهاد بشر هر حرکتی از او سر بزند، در راستای این تمایل فطری و رسیدن به آن حد اعلی بوده و بر همین اساس، همواره در ذهن خود دنیایی ترسیم میکند که در منتهی درجه کمال و مطلوبیت قرار داشته باشد، اما از آنجایی که هر حرکتی در راستای تحقق آن مدینه فاضله زمینی به بن بست رسیده، لذا بجای ترسیم آرمانشهر زمینی، آن را در آسمان ترسیم نموده است، در واقع به حدی این تصور، از واقعیات فاصله داشته که عدهای آن را خیالی و دور از واقعیت میپندارند و گمان میدارند که «آرمان شهر یا ناکجا آباد، یا مدینه فاضله کشوری خیالی است، که در آن جا زندگانی مردم کامل و قرین رستگاری است».
اما آرمان شهری که شیعه در فرهنگ مهدوی ترسیم میکند، زمینی و واقعی است و در آن فرجام تاریخ بشری فرجامی خجسته و سعادت بخش است. خداوند در قرآن کریم به صالحان وعده خلافت آنها را در «زمین» داده است؛ «وعدالله الذّین أمنوا منکم و عملوا الصّالحات لیستخلفنّهم فی الأرض کما استخلف الذّین من قبلهم» خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، وعده میدهد که قطعا آنان را حکمران روی زمین خواهد کرد، همان گونه که به پیشینیان آنها خلافت روی زمین را بخشیده است.
ظهور امام تحقق بخشیدن به آرمانها و ایدهآلهای متعالی تاریخی انسان است. ایده آل و مدینه فاضله موعود اسلام در مقطع ظهور امام تحقق مییابد، جامعهای مبتنی بر قسط، یعنی عالیترین مرحله عدالت اجتماعی در گرو ظهور امام است. جهانی که در اندیشه مهدوی ترسیم میگردد، آرمانی و کمال مطلوب بوده و در آن هر چیز در نهایت مطلوب خویش قرار دارد، مدینه فاضلهای که در آن تمامی فضایل انسانی، و ارزشهای والای بشری، محقق میشود.
ریشه فسادها و تباهیها، نقص روحی و معنوی انسان است. انسان هنوز دوره جوانی و ناپختگی را طی میکند و خشم و شهوت بر او و عقل او حاکم است، انسان بالفطره در راه تکامل فکری و اخلاقی و معنوی پیش میرود. نه شر و فساد لازم لاینفک طبیعت بشر است و نه جبر تمدن فاجعه خودکشی دسته جمعی را پیش خواهد آورد. آیندهای بس روشن و سعادت بخش و انسانی که در آن شر و فساد از بیخ و بن بر کنده خواهد شد در انتظار بشریت است. در چنین جامعهای هدف حقیقی خلقت که همانا «قرب الی الله» و عبودیت حق تعالی است محقق شده و انسان به نهایت کمال خود، یعنی عبودیت و بندگی دست مییابد.
منبع: جهانی شدن و فرهنگ مهدوی/ زینب متقیزاده
انتهای پیام/ 161