دستگاه صهیونیسم عاملی برای ضربه زدن به زنان

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ انقلاب اسلامی ایران در حقیقت خود یک رویش و دگرگونی غیرقابل انکار به همراه داشت و آن، این بود که توانست همه مفاهیم قبل از خود را تغییری اساسی بدهد. یکی از این مفاهیم مسئله «زن» و نوع نگاه به آن بود. انقلاب اسلامی توانست زن را هویتی تازه ببخشد، هویتی که پیش از آن قلب ماهیت شده بود و نمی‌توانست زن را به هدف غایی خود برساند. متاسفانه همه مظاهر رژیم طاغوت که علی‌الظاهر رنگ و بویی ملی داشت، علیه زنان جامعه بود. 

زن ایرانی انقلابی در بیان رهبر معظم انقلاب اسلامی در واقع زن «نه شرقی، نه غربی» است؛ زنی که نه شاخه در غرب دارد و نه از شرق ریشه می‌گیرد؛ نه زن سترون و ایستای شرقی و نه زن بی‌هویت و یک بعدی غربی است؛ بلکه زنی است که به خاستگاه اصلی خود، به فرهنگ غنی ملی و آموزه‌های متغن دینی بازگشته است. زن ایرانی انقلابی یعنی همان زن «نه شرقی، نه غربی»، زنی متعالی و متمدنی است که باید الگوی شرق و غرب باشد نه آنکه می‌تواند باشد. اگر این زن با این مختصات و مقیاس انسانی که دیگر تک ساحتی نیست و واجد زوایا و ابعاد متعددی است در فضای انقلاب اسلامی امکان وجود دارد، چرا نباید برای زنان دنیا الگو باشد؟ و چرا باید هنوز از غرب به انحطاط رسیده در حال احتضار الگو بگیرد؟

نوشتاری که در ادامه قسمت بیست و سوم آن را می‌خوانید حدود زن «زن نه شرقی، نه غربی» را در اندیشه رهبر معظم انقلاب اسلامی مشخص و ابعاد و ویژگی آن را ترسیم می‌کند. مطالعه این سطور کمکی است برای تربیت دخترانی که باید در گام دوم انقلاب اسلامی زنانی باشند تحول آفرین، اثرگذار و پیشرو.

دفاع از حقوق زنان

«این‌هایی که از حقوق زن می‌خواهند دفاع کنند، نمی‌فهمند چه بگویند و از چه چیز زن دفاع کنند، می‌گویند چرا زن مدیریت [نکند]؛ مگر مدیریت‌ها یک افتخار است برای یک انسان که دنبال این باشد که چرا مدیریت‌ها [مخصوص مرد است]؟ اسمش را هم می‌گذارند عدالت جنسیتی؛ این عدالت است؟ آن کسانی که در دنیا برابری جنسیتی را مطرح می‌کردند و دنبال آن بودند، امروز این‌قدر بدبختی و فساد از این ناحیه گریبان‌گیرشان شده که خودشان پشیمان هسنند؛ البته خیلی‌هایشان صریحا اقرار نمی‌کنند، خیلی‌هایشان هم با این فرهنگ بزرگ شدند، نمی‌فهمند چه اتفاقی دارد می‌افتد؛ اما اندیشمندان‌شان چرا، اندیشمندان‌شان می‌گویند، می‌فهمند، اظهار نگرانی می‌کنند.» 

«پول‌های زیادی خرج می‌کنند، فعالیت زیادی می‌کنند، صد‌ها رسانه را به کار می‌گیرند برای اینکه بتوانند روی این نقطه حساس، [یعنی]نقطه هویت مستقل فرهنگی زن مسلمان، اثرگذاری کنند؛ دشمنان ما واقعا خودشان را در خارج از کشور [برای این کار]می‌کشند؛ از طرق مختلف؛ حالا چقدر پول خرج می‌شود برای اینکه بتوانند این تلویزیون‌ها و این رادیو‌ها و این فضای مجازی و این سایت‌های اینترنتی را به کار بیندازند مدام تبلیغ بکن، بگو، بگو، صد با که چه بشود؟ که نتیجه‌اش بالاخره این بشود که مثلا فرض کنید چهار دختر فریب بخورند و در خیابان حجاب‌شان را بردارند. این‌همه خرج، این‌همه زحمت، این‌همه فکر، پشت سر این کار است، دارند تلاش می‌کنند، [اما]تلاش‌شان عقیم است.» 

«آن کسانی که کانون خانواده را تحقیر می‌کنند، خیانت می‌کنند؛ هم به ملت، هم به زن [یعنی]به جامعه زنان. آن کسانی که وانمود می‌کنند عدالت جنسیتی به این است که در همه میدان‌هایی که مرد‌ها وارد می‌شوند، زن‌ها هم باید وارد بشوند، اینها خیانت می‌کنند به اعتماد زن و به حرمت و شخصیت و هویت زن. زن محترم است، هیچ‌کس هم نگفته که زن در میدان‌های اجتماعی وارد نشود یا مسئولیت نگیرد یا علم پیدا نکند؛ نه، امروز جزو بهترین دانشمندان ما، جزو بهترین نویسندگان ما، جزو بهترین شخصیت‌های فرهنگی ما، زنان بی‌شماری هستند که امروز در جامعه ما حضور دارند؛ این هم هنر انقلاب است؛ این را بدانید، قبل از انقلاب چنین چیزی وجود نداشت! بسیار بسیار معدود بودند کسانی از زنان که توانسته باشند به رتبه‌های عالی علمی و فرهنگی و ادبی و ... برسند؛ امروز بسیار زیادند؛ این هنر انقلاب بود که این کار را کرد؛ این به‌خاطر همین است که الگوی زن مسلمان اصلا این است؛ اما درعین‌حال مدیر خانواده زن است، محور کانون خانواده زن است، مهم‌تر از همه مشاغل زن، مادری، همسری و ایجاد آرامش و سکینه است. مایه سکونت و آرامش است؛ این خصوصیت زن در اسلام است.» 
بیانات در دیدار مداحان اهل بیت (ع) ۲۹ اسفند ۱۳۹۵

تمدن فاسد غرب و جاهلیت 

«آنچه امروز دستگاه‌هاى سیاسى غرب ترویج می‌کنند، همان جاهلیتى است که بعثت پیغمبر (ص) براى زدودن آن از محیط زندگى بشر به‌وجود آمد. نشانه‌هاى همان جاهلیت، امروز در دنیا، در این تمدن رایج فاسد غربى، مشاهده می‌شود؛ همان بى‌عدالتى، همان تبعیض، همان نادیده گرفتن کرامت انسان، همان عمده کردن مسائل جنسى و نیازهاى جنسى. یکى از نشانه‌هاى جاهلیت اُولى، تبرج زنانه است. امروز یکى از عمده‌ترین مظاهر تمدن غربى، همین تبرج است؛ این همان جاهلیت است، منتها جاهلیتى که توانسته است خود را با سلاح تبلیغات مدرن مجهز بکند، حقایق را از چشم مردم بپوشاند؛ اینها را باید ما مسلمان‌ها بفهمیم، اینها را باید بدانیم.» 
بیانات دیدار مسئولان نظام و سفرای کشور‌های اسلامی ۶ خرداد ۱۳۹۳

فمنیست‌های افراطی و ضربه به هویت زنان

«بیشترین [جرم]غرب در مسئله زن و خانواده، در نگاهش به زن است و این را با یک جمله و دو جمله نمی‌شود توصیف کرد. بزرگ‌ترین ضربه و اهانت به کرامت زن را سیاست غربی دارد انجام می‌دهد. همین فمینیست‌های افراطی هم به زن ضربه می‌زنند. اینهایی که دست‌اندرکارند، ظاهرا نمی‎فهمند چه کار دارند می‌کنند، احتمال دارد سیاست‌گذارانی، برنامه‌ریزانی در پشت صحنه هستند که آنها می‌فهمند دارند چه کار می‌کنند؛ کمااینکه این احتمال در همان پروتکل‌های صهیونیسم کاملاً پیش‌بینی شده است. یعنی ضایع کردن جنس زن و او را مظهری برای استفاده شهوانی مرد قراردادن، در مواد آن پروتکل‌ها هست. حالا ممکن است کسی در اعتبار و صحت سند آن پروتکل خدشه کند، لیکن وقتی آدم دستگاه صهیونیسم و شبکه تبلیغاتی صهیونیسم را ملاحظه می‌کند، می‌بیند عملاً همین کار را می‌کنند؛ حالا اگر هم برایشان واجب نشده، به نحو مستحب دارند انجام می‌دهند؛ ملتزمند این کار را بکنند، و دارند می‌کنند. زن را ضایع می‌کنند. یعنی آن چنان رسم و عرف و عادت لایتخلف شده که کسانی جرأت نمی‌کنند برخلاف آن رفتار کنند. 

در غرب، بخصوص در آمریکا و در شمال اروپا مراکز مهمی وجود دارد که اصلاً بنای کارش بر عرضه جنسی زن در مقابل مرد است؛ در روزنامه‌ها و مجلات هم تبلیغ می‌شود، هیچ کس هم اعتراض نمی‌کند! این شده عرف، این شده عادت. چه ضربه‌ای برای زن از این بالاتر؟ الگو درست کردن برای زنان به این شکل یکی از بزرگ‌ترین ضربه‌هایی است که دارند می‌زنند؛ بنابراین نباید در مقابل این فرهنگ غلط انفعال داشت. غرب در قضیه زن و خانواده، در یک گمراهی و ضلالت عمیقی به سر می‌برد. فقط خانواده نیست؛ بلکه در مورد شخصیت زن، هویت زن، غرب در یک گمراهی عجیبی است.» 
بیانات در سومین نشست اندیشه‌های راهبردی ۱۴ دی ۱۳۹۰

سهم زنان در آزادی عمومی

«مهم اینکه در این حق، یعنی حق رأی دادن، حق انتخاب کردن، یعنی آزادی سیاسی در بزرگ‌ترین و مؤثرترین شکلش هیچ محدودیتی نیست. زن‌ها هم همین جور رأی می‌دادند و رأی می‌دهند و صاحب سهمی در این آزادی عمومی هستند. اما جالب است که دنیای غرب، دنیای دموکراسی که این همه زبان‌درازی نسبت به اسلام کردند، به این امور و به این اصول بسیار دیر رسیدند. حق رأی برای زن تا اوایل این قرنی که الان درش هستیم، در اروپا وجود نداشت. در کشور‌های اروپایی و در آمریکا، پس از جنگ اول جهانی به زن‌ها حق رأی داده شد؛ یعنی تا ۱۹۱۸ پایان جنگ جهانی اول در آمریکایی که دم از آزادی و دفاع از حقوق زن می‌زنند و در اروپا، حق رأی به زن‌ها داده نمی‌شد و زن‌ها حق انتخاب کردن نداشتند ولی شما ببینید در جمهوری اسلامی بلوغ ملاک قرار گرفته؛ یعنی در شانزده سالگی، وقتی پانزده سالگی تمام شد، حق رأی برای همه وجود دارد، هر کسی می‌تواند. در حالی که در اروپا و در آمریکا و در دنیای صنعتی غرب با این همه ادعا‌هایی که نسبت به آزادی بشر و آزادی حقوق و آزاداندیشی و مسائل زن دارند، به به آنها اعتنا نمی‌شد، اما اسلام چرا، به اینها احترام و اعتنا می‌کند.» 
خطبه‌های نماز جمعه تهران ۲۲ خرداد ۱۳۶۶

مقلد غرب نباید بود

«اسلام، تکلیف مسلمانان را در معاشرت، در کیفیت زندگی فردی، در خورد و خوراک، در لباس پوشیدن، در درس خواندن، در روابط با حکومت، در روابط با یکدیگر و در معاملات‌شان معین کرده است. ما نمی‌خواهیم اینها را از غربی‌ها یاد بگیریم و از آنها تقلید کنیم. جمهوری اسلامی، از اول این را نشان داد. در غرب، ارتباط بی‌بندوبار زن و مرد، یک کار رایج است و عدم حجاب و واسطه و فاصله‌ایی بین زن و مرد در معاشرت‌ها، یک کار معمولی است. نمی‌گوییم که در کشور‌های غربی، همه مردان یا زنان فاسدند. در میان آنان، یقینا مردان و زنان خوب و نجیب هم هستند؛ اما آزادی جنسی در جوامع غربی حاکم است. این، در آن‌جا یک فرهنگ است. در فرهنگ غربی، آزادی شهوات جنسی، یک امر مباح و مجاز و بی‌قید وشرط است.

بعضی از کشور‌های غربی، در این قسمت‌ها خیلی هم پیش رفته‌اند و زندگی خودشان را به شک‌های شرم‌آوری درآورده‌اند و البته پشیمان هستند. این چیزی است که متفکران و سیاستمداران و برنامه‌ریزان و مدیران کشور‌های غربی در آن گیر کرده‌اند و واقعاً برایشان مشکل درست کرده است. غرب، این فرهنگ و این خصلت و خو و عادت را به تمام کشور‌های دیگر هم صادر کرد. در کشور‌های دیگر، چنین فسادی نبود. در کشور‌های اسلامی و حتی کشور‌های غیراسلامی شرق هم، چنین چیزی وجود نداشت؛ این را غربی‌ها وارد کردند.

جمهوری اسلامی، در مقابل این مفاسد ایستاد و از اول اعلام کرد که به روابط بی‌بند و بار زن و مرد معتقد نیست؛ معتقد به وجود حجاب و روابط اسلامی میان زن و مرد است، و بر این مسأله هم پافشاری کرد. به نظر بعضی‌ها، این یک مسأله فرعی و جزیی است؛ در حالی که اشتباه می‌کنند، این مسأله بسیار مهمی است. در همین‌جا من عرض بکنم که یکی از مهم‌ترین علل مخالفت شدید و خصمانه دولت‌های غربی با جمهوری اسلامی، همین مسأله است. آنها روی این مسأله بسیار حساس هستنند. اگر جمهوری اسلامی، در همین یک مسأله مقداری کوتاه می‌آمد و اجازه می‌داد که فرهنگ بی‌بند و بار غربی در زمینه روابط ناسالم زن و مرد در جامعه تحقق پیدا بکند، بسیاری از مخالفت‌هایی که مجامع سیاستمداری و غیرسیاسی غرب با جمهوری اسلامی دارند، کم می‌شد، یا بعضا از بین می‌رفت.

شما می‌بینید که در همین کشور ما، یک روز بی‌حجابی را اجباری کردند؛ اما احدی در دنیا اعتراض نکرد که چرا بی‌حجابی را اجباری می‌کنید! در کشور همسایه ما ترکیه، بی‌حجابی را اجباری کردند و تا همین اواخر هم حتی بعضی از دولت‌های ترکیه، همین اجبار و الزام را ادامه می‌‎دادند، اما هیچ‌کس در دنیا اعتراض نکرد و اعتراض نمی‌کند. بالاتر از این، در کشور‌های اروپایی که خودشان را پیشرفته می‌دانند و در ادعا و تبلیغات، مسایل حقوق بشر و آرای انسان‌ها برایشان حایز اهمیت است اجازه ندادند که چند نفر زن یا دختر مسلمان، با حجاب اسلامی رفت و آمد کنند و به مدارس بروند. این‌جا اجبار و الزام را جایز می‌شمارند و در آن ایراد و عیبی نمی‌بینند؛ اما جمهوری اسلامی به خاطر این‌که حجاب را در جامعه الزامی می‌داند، همه این محافل، آن را مورد اعتراض قرار می‌دهند! اگر الزام زنان به شکلی از لباس و زى ایراد دارد، ایراد آن بیشتر از الزام به حجاب است؛ زیرا این به سلامت نزدیک‌تر است. حداقل این است که این‌دو، با یک نظر دیده بشود؛ اما غرب این‌طوری عمل نمی‌کند.» 
خطبه‌های نماز جمعه تهران ۱۰ فروردین ۱۳۶۹

انتهای پیام/ 161