نقش رسانههای معاند در تخریب جایگاه امامزادگان/ چرا دشمن از اماکن متبرکه میترسد؟
حجتالاسلام «محسن حنیفی» پژوهشگر دینی و شاعر در گفتوگو با خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، با اشاره به برگزاری کنگره شعر «قبای سوخته» پیرامون امامزاده سبزقبای دزفول طی سخنانی اظهار داشت: یکی از نکات قابل توجه درباره این کنگره، محوریت آن بر شخصیت امامزاده سید محمد بن موسی بن جعفر (ع)، معروف به امامزاده سبزقباست. ایشان به دلیل نوع و رنگ لباسی که بر تن داشتند، در میان مردم به سبزقبا مشهور شدند. وجود مبارک ایشان امامزاده بلافصل هستند؛ یعنی از نوادگان امام موسی بن جعفر (ع) نیستند، بلکه فرزند مستقیم آن حضرت به شمار میروند.
پژوهشگر دینی و شاعر ادامه داد: هنگامی که ایشان به کشور ما تشریف میآورند و در این دیار مقیم میشوند، برای حفظ جان خود، نسبشان را بیان نمیکردند و بهصورت گمنام در میان مردم زندگی میکردند. حتی به سقایی و آبرسانی مشغول بودند و بنا به نقلها، با فروش آب و رساندن آن به مردم، امرار معاش میکردند. در این زمینه، کراماتی نیز از وجود مبارک ایشان نقل شده است.
حجتالاسلام حنیفی افزود: نکته قابل توجه دیگر این است که امام رضا(ع) گویا در زمان ورودشان به ایران و عبور از دزفول، به زیارت مزار ایشان مشرف میشوند. ایشان برادر امام رضا(ع) بودند و تولیت و حفاظت از این امامزاده واجبالتعظیم، گویا بر دوش ما ایرانیها قرار داده شده است. قطعاً توجه و صیانت از این امامزاده، موجب رشد و ترقی مؤمنان خواهد شد.
وی تصریح کرد: البته همه امامزادهها مأمن مؤمنین و محل تجمع اهل ایمان هستند، اما این امامزاده در دوران دفاع مقدس نیز بهطور خاص محل تجمع رزمندگان بوده و از این جهت نیز بسیار مورد احترام است. این مکان مقدس در آن دوران نقش ویژهای داشته و همواره مورد توجه بوده است.
این پژوهشگر دینی در ادامه با اشاره به هجمههای رسانهای علیه امامزادهها گفت: طی سالهای گذشته، رسانههای معاند تلاش زیادی کردهاند تا ذهن مردم را نسبت به امامزادهها مخدوش کنند. از سوی دیگر، بسیاری از مردم از پیشینه تاریخی و جایگاه این بزرگان اطلاع کافی ندارند و باید اذعان کرد که در معرفی ظرفیتها و شخصیت این حضرات، کمکاریهایی صورت گرفته است.
وی افزود: اما باید توجه داشت که پروژه تخریب امامزادهها و اماکن مقدس، موضوع تازهای نیست. این پروژه از گذشته وجود داشته است. اگر به تاریخ مراجعه کنیم، میبینیم که حتی نسبت به قبر مطهر سیدالشهدا(ع) نیز چنین اقداماتی انجام میشده است. در دورانی که قبر امام حسین(ع) تنها بقعهای کوچک یا اتاقکی ساده داشت، آن را تخریب میکردند تا مردم از زیارت بترسند و به زیارت نروند. حتی در مقاطعی سرباز میگماردند تا زیارت را دشوار کنند.
حجتالاسلام حنیفی ادامه داد: در روایات آمده است که به زائر گفته میشد اگر میخواهی زیارت کنی، حتی به قبر نگاه نکن، فقط عبور کن و بگو «السلام علیک یا اباعبدالله». اما دشمن نمیداند که این پروژه از همان ابتدا شکست خورده بود. در مورد امامزادهها نیز همین اتفاق رخ داده است؛ آنها همواره مورد هجمه دشمن قرار داشتهاند، چه از نظر تاریخی و چه از نظر روایتسازی.
وی خاطرنشان کرد: در مقاطع مختلف تاریخی، حتی برخی تاریخنویسان نیز در حق امامزادهها اجحاف کردهاند. برای مثال، در دوران عباسیان، تلاش زیادی برای تخریب چهره امام حسن مجتبی(ع) و فرزندان ایشان صورت گرفت، چرا که بسیاری از آنان علیه بنیعباس قیام کرده بودند. درباره دیگر امامزادهها نیز چنین فضاسازیهایی وجود داشته است.
این شاعر و پژوهشگر دینی گفت: البته کمکاریهای ما در معرفی این شخصیتها جای خود دارد، اما باید بدانیم که امامزادهها، حتی آنهایی که فاصله نسبی با ائمه دارند، نقشهای مهمی ایفا کردهاند. برای نمونه، حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) با وجود فاصله چندنسلی با امام حسن مجتبی(ع)، امامزاده بلافصل نیستند، اما بهعنوان یک بازوی اجرایی و عقیدتی برای امامان، نقشآفرینی کردهاند.
وی افزود: در همین شهر تهران و در محلههایی مانند امامزاده یحیی(ع)، میبینیم که این بزرگان بهعنوان مرجع رجوع مردم شناخته میشدند. مردم برای حل مسائل خود به آنها مراجعه میکردند و از آنها کرامات اخلاقی، فضایل نورانی و رفتارهای الهی مشاهده میکردند. حتی پس از رحلتشان نیز گاه آثار و برکات وجودی آنها مشاهده میشده و همین مسئله موجب توجه و ارادت مردم به آنها شده است.
حجتالاسلام حنیفی در ادامه به چرایی تشدید هجمه دشمن پرداخت و گفت: دشمن به این دلیل امامزادهها را بیش از پیش هدف قرار میدهد که این اماکن، معقل مؤمنین هستند. مؤمنان در این مکانها گرد هم جمع میشوند و دشمن بیشترین ضربههای خود را، چه در جنگ ۱۲روزه اخیر و چه پیش و پس از آن، از همین مؤمنان خورده است. بنابراین، از نگاه دشمن، اگر مراکز تجمع مؤمنین آسیب ببیند، ممکن است تصور شود که مردم دچار ترس خواهند شد.
وی در پایان تأکید کرد: اما دشمن نمیداند که این اتفاق نهتنها باعث ترس نمیشود، بلکه ایمان مردم را تقویت میکند، محبت آنها به خاندان اهلبیت(ع) را افزایش میدهد و باورهای دینیشان را عمیقتر میسازد.
انتهای پیام/ 121
