اقامه نماز هدف بزرگ حضرت ابرهیم (ع)

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس، ماه رمضان که پیامبر مکرم اسلام (ص) آن را سید همه ماه‌ها خوانده است، فرصتی است برای درک و شناخت خود که مقدمه‌ای است برای شناخت خدواند. اما قبل از آن باید فلسفه این ماه مبارک را دریافت. حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی در چند سخنرانی و تفسیر‌های خود به تبیین ارزش‌های ماه رمضان پرداخته است. به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان نکاتی از این شرح و تفسیر‌ها منتشر می‌شود که قسمت ششم آن را در ادامه می‌خوانید:

اهمیت نماز در قرآن

به مناسبت سفارش حضرت لقمان به فرزندش درباره نماز و امر به معروف در آیه، به توضیح مختصری پیرامون این دو فریضه می‌پردازیم: اول اینکه نماز، ساده‌ترین، عمیق‌ترین  و زیباترین رابطه انسان با خداوند است که در تمام ادیان آسمانی بوده است. دوم اینکه نماز، تنها عبادتی است که سفارش شده قبل از آن، خوش صداترین افراد بر بلندی رفته و با صدای بلند، با اذانِ خود سکوت را بشکنند و یک دوره اندیشه‌های ناب اسلامی را اعلام و غافلان را بیدار کنند.

نماز به قدری مهم است که حضرت ابراهیم (ع) هدف خود را از اِسکان زن و فرزندش در صحرای بی آب و گیاه مکه، اقامه نماز معرفی می‌کند، نه انجام مراسم حج. همچنین امام حسین (ع) ظهر عاشورا برای اقامه دو رکعت نماز، سینه خود را سپر تیر‌های دشمن قرار داد. قرآن، به حضرت ابراهیم و اسماعیل (ع) دستور می‌دهد که مسجد الحرام را برای نمازگزاران آماده و تطهیر نمایند. آری، نماز به قدری مهم است که زکریا و مریم و ابراهیم و اسماعیل علیهم السلام خادم مسجد و محل برپایی نماز بوده‌اند.

نماز، از هنگام تولد که در گوش نوزاد اذان و اقامه می‌گویند تا پس از مرگ که در گورستان بر مرده نماز می‌خوانند، جلوه می‌کند. نماز، کلید قبولی تمام اعمال است و امیرالمؤمنین (ع) به استاندارش می‌فرماید: بهترین وقت خود را برای نماز قرار بده و آگاه باش که تمام کار‌های تو در پرتو نمازت قبول می‌شود. نماز، یاد خداست و یاد خدا، تنها آرام بخش دلهاست. نماز، در بیشتر سوره ها، از بزرگ‌ترین  سوره (بقره) تا کوچک‌ترین  آن (کوثر) مطرح است. هم برای حوادث زمینی مانند زلزله و باد‌های ترس آور آمده و هم برای حوادث آسمانی مانند خسوف وکسوف، نماز آیات واجب گشته وحتی برای طلب باران، نماز باران است.

در نماز، توجه و رغبت به تمام کمالات به چشم می‌خورد از جمله: نظافت وبهداشت، در مسواک، وضو، غسل وپاکیزگی بدن و لباس. جرأت، جسارت و فریاد زدن را از اذان می‌آموزیم. حضور در صحنه را از اجتماع در مساجد یاد می‌گیریم. توجه به عدالت را در انتخاب امام­جماعت عادل می‌یابیم. توجه به ارزش‌ها و کمالات را از کسانی که در صف اول می‌ایستند، به دست می‌آوریم. توجه به خدا را در تمام نماز، توجه به معاد را در «مالک یوم الدین»، توجه به انتخاب راه را در «اهدنا الصراط المستقیم»، انتخاب همراهان خوب را در «صراط الذین انعمت علیهم»، پرهیز از منحرفان و غضب شدگان را در «غیر المغضوب علیهم ولا الضالین»، توجه به نبوت و اهل بیت پیامبرصلی الله علیه وآله را در تشهد و توجه به پاکان و صالحان را در «السلام علینا و علی عباد الله الصالحین» می‌بینیم.

منبع: رمضان با قرآن: سی روز، سی درس بر اساس تفسیر نور حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی گردآوری و تدوین علی محمد متوسلی

انتهای پیام/ 161