نماز شب سبب نورانیت چهره و روشنایی چشم است
به گزارش خبرنگار دفاعپرس، ماه رمضان که پیامبر مکرم اسلام (ص) آن را سید همه ماهها خوانده است، فرصتی است برای درک و شناخت خود که مقدمهای است برای شناخت خدواند. اما قبل از آن باید فلسفه این ماه مبارک را دریافت. حجتالاسلام والمسلمین محسن قرائتی در چند سخنرانی و تفسیرهای خود به تبیین ارزشهای ماه رمضان پرداخته است. به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان نکاتی از این شرح و تفسیرها منتشر میشود که قسمت نهم آن را در ادامه میخوانید:

اهمیت و فضیلت نمازشب
سه چیز بر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله واجب بود و بر دیگران مستحب: نماز شب، مسواک و سحرخیزی. نماز شب از نمازهای بسیار با فضیلت است و در سورههای مزمل و مدثر سفارش أکید شده است. در روایات بیش از ۳۰ فضیلت برای نمازشب برشمرده شده است که به برخی از فضایل آن اشاره میشود. تمام انبیا نمازشب داشتند. نماز شب، رمز سلامتی بدن وروشنایی قبر است. نماز شب، در خلق و خوی، رزق و روزی، برطرف شدن غم و اندوه، ادای دین، نورانیت چهره و روشنایی چشم مؤثر است. نماز شب، گناه روز را محو میکند و نور قیامت است.
امام صادق (ع) میفرماید: پاداش نمازشب آن قدر زیاد است که خدا میفرماید: هیچ کس پاداشی را که برای آنان در نظر گرفته شده نمیداند. در حدیث دیگری فرمود: شرف مؤمن، نمازشب است و عزتش، آزار واذیت نکردن مردم. ابوذر کنار کعبه مردم را نصیحت میکرد که برای وحشت و تنهایی قبر، در دل شب دو رکعت نماز بخوانید. پیامبر اکرم (ص) فرمود: بهترین شما کسی است که کلامش نیکو باشد، گرسنگان را سیر کند و به هنگامیکه مردم در خوابند، نمازشب بخواند. آن حضرت سه بار به علی بن ابیطالب فرمود: بر تو باد به نماز شب. شخصی به حضرت علی (ع) گفت: از توفیق خواندن نمازشب محروم شدهام! امام فرمود: گناهانت تو را بازداشته است.
همانا برخاستن در شب (برای عبادت) پایدارتر پابرجاتر و گفتار آن استوارتر است. خداوند به تمام قطعات زمان سوگند یاد کرده است. اما به سحر سه بار سوگند یاد شده است: «والیل اذا یَسر»، «والیل اذا عَسعَس»، «والیل اذ اَدبر» یعنی سوگند به شب هنگام تمام شدنش. خداوند به حضرت موسی (ع) خطاب کرد:ای موسی، دروغ میگوید کسی که خیال میکند مرا دوست دارد ولی هنگامیکه شب فرارسد، به جای گفتوگو با من، به خواب میرود.
منبع: رمضان با قرآن: سی روز، سی درس بر اساس تفسیر نور حجتالاسلام والمسلمین محسن قرائتی گردآوری و تدوین علی محمد متوسلی
انتهای پیام/ 161


