روایت «لیلی» از جهاد بیادعا تا تبیین در میدان جنگ روایتها
به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاعپرس، ویژهبرنامه عصر خاطره «به روایت لیلی» به مناسبت ایام فرخنده دهه فجر، با حضور پیشکسوتان دوران دفاع مقدس و فعالان جنگ ۱۲ روزه، (یکشنبه) در موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس برگزار شد.
مریم خوبرو، فعال فرهنگی و جهادی در ابتدای این مراسم، با روایت بخشی از فعالیتهای خود در سالهای اخیر اظهار داشت: فعالیت جهادی خود را از دوران شیوع کرونا آغاز کرده و در عرصههایی همچون واکسیناسیون در مناطق محروم کردستان و خدمت در بیمارستانها حضور داشته است؛ عرصههایی که برخی نیروها به دلیل شرایط خانوادگی امکان حضور نداشتند، اما جهادگران با تمام توان پای کار میآمدند.
وی با اشاره به حادثه تروریستی سالگرد شهادت سردار سلیمانی در کرمان، تأکید کرد: بهعنوان فرزند یک جانباز شیمیایی، ادامهدهنده راه پدرم هستم و خود را موظف میدانم مسیر حضرت زینب (س) را در میدان روایت و روشنگری ادامه دهم.
خوبرو با بیان اینکه در جنگ ۱۲ روزه نیز در عرصههای پشتیبانی و خدمترسانی حضور داشته است، گفت: بخشی از فعالیتها مربوط به تغسیل و آمادهسازی پیکر شهدا بود؛ صحنههایی بسیار سنگین و جانکاه که یادآور مصائب عاشورا بود. دیدن پیکر کودکان و زنان شهید، عمق جنایت دشمن را آشکار میکرد، اما در عین حال نشان میداد این شهدا چگونه خالصانه خریداری شدهاند.
وی افزود: در گلزار شهدا نیز صحنه وداع مادران با پیکر فرزندانشان، جلوهای دیگر از عاشورا را تداعی میکرد. این حوادث نشان داد که مسیر ایستادگی همچنان ادامه دارد و زنان این سرزمین زینبوار در میدان حضور دارند.
در بخش دیگری از این مراسم، فاطمه ولیالهی، همسر شهید شانهای، به روایت شب شهادت همسرش پرداخت و گفت: شامگاه ۲۳ خرداد همسرم تماس گرفت و گفت بهدلیل برنامه کاری و دیدار با خانوادههای شهدای مدافع حرم، امکان بازگشت به منزل را ندارد. بامداد جمعه با شنیدن صدای انفجارها و انتشار خبر شهادت برخی فرماندهان، دلشوره عجیبی داشتم. تماسهای مکرر آغاز شد و فرزندانم با دیدن زیرنویس تلویزیون سراغ پدرشان را گرفتند.
وی ادامه داد: تلاش کردم با توسل و آرامش، فرزندانم را برای شنیدن خبر آماده کنم. وقتی خبر شهادت قطعی شد، تنها ذکری که بر زبان آوردیم «انا لله و انا الیه راجعون» بود. مواجهه فرزندانم با پیکر پدرشان در معراج شهدا بسیار سخت و جانسوز بود، اما باور داشتیم شهادت، آرزوی دیرینه او بود.
ولیالهی با بیان اینکه همسرش همواره بر حضور در مسجد، اقامه نماز اول وقت و پایبندی به مسیر انقلاب تأکید داشت، تصریح کرد: ما خود را موظف میدانیم راه شهدا را ادامه دهیم و لحظهای پشت انقلاب و رهبری را خالی نکنیم.
همچنین مهدیه شادمانی، فرزند شهید علی شادمانی، با تأکید بر ضرورت «جهاد تبیین» اظهار داشت: حضور فرزندان شهدا در محافل مختلف نباید صرفاً روایت غم باشد، بلکه رسالت اصلی ما روشنگری و مقابله با جنگ روایتهاست.
وی افزود: در هشت سال دفاع مقدس، دشمن با ترور فیزیکی فرماندهان به دنبال تضعیف جبهه انقلاب بود، اما نتیجه معکوس گرفت و شهادتها به تولید قدرت نرم انجامید. در جنگ ۱۲ روزه، علاوه بر ترور فیزیکی، ترور شخصیت و عملیات روانی را نیز در دستور کار قرار داد تا با کلیدواژههایی مانند «غافلگیری» روایت ضعف بسازد.
شادمانی تصریح کرد: اگر فرماندهان ما ناکارآمد بودند، چرا در اولویت ترور دشمن قرار گرفتند؟ باید از دستاوردها و ضربات مهلکی که این فرماندهان به دشمن وارد کردند سخن گفت و اجازه نداد روایت یکسویه رسانههای معاند غالب شود.
وی با اشاره به نحوه شهادت پدرش گفت: شهید شادمانی پس از سالها مجاهدت، در میدان نبرد و در قرارگاه عملیاتی هدف حمله موشکی رژیم صهیونیستی قرار گرفت و به شهادت رسید. ایشان با وجود توصیههای امنیتی برای ترک محل، تأکید داشت که حکم فرماندهی دارد و باید در میدان بماند.
فرزند این شهید تأکید کرد: شهادت فرماندهان ما نهتنها موجب تضعیف کشور نشد، بلکه قدرت ملی و انسجام اجتماعی را افزایش داد. امروز وظیفه ما روایت درست این حوادث و جلوگیری از تحریف واقعیتها در میدان جنگ نرم است.
انتهای پیام/ 121
