کوکاکولا؛ نمونهای از شرکتهای حامی رژیم صهیونیستی با حضور اقتصادی در ایران
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از اصفهان، «امیرحسین مهجوریان» مسئول کارگروه پژوهش جنبش قرنطینه، در تشریح آخرین یافتههای این جریان پژوهشی، با اشاره به ابهامهای رایج در موضوع تحریم کالاها اظهار داشت: یکی از چالشهای اصلی، استفاده نادرست از اصطلاح «شرکت اسرائیلی» است؛ در حالی که واقعیت این است که هیچ شرکت اسرائیلی بهصورت رسمی در ایران فعال نیست، اما شرکتهای متعددی در سطح بینالمللی وجود دارند که بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم از رژیم صهیونیستی حمایت میکنند.
وی افزود: به همین دلیل، جنبش قرنطینه در ادبیات خود بهجای اصطلاح کلی و مبهم «شرکت اسرائیلی»، از عنوان دقیقتر «شرکتهای حامی رژیم صهیونیستی» استفاده کرده است؛ مفهومی که ناظر به حمایتهای مالی، حقوقی یا ساختاری این شرکتها از رژیم اشغالگر قدس است.
مهجوریان با اشاره به مطالبه عمومی درباره برند کوکاکولا گفت: از همان ابتدای فعالیت در حوزه تحریم آگاهانه، پرسشهای متعددی از سوی مردم درباره کوکاکولا مطرح میشد و فشار افکار عمومی برای بررسی این برند بالا بود؛ به همین دلیل، بررسی کوکاکولا در اولویت قرار گرفت، هرچند بنا بر رویکرد جنبش، حرکتها بهصورت مرحلهبهمرحله طراحی شده بود.
مسئول کارگروه پژوهش جنبش قرنطینه، پروژه تحقیقاتی کوکاکولا را یکی از سنگینترین پژوهشهای انجامشده در این حوزه دانست و تصریح کرد: گستردگی اسناد، پیچیدگی ساختار جهانی شرکت و شبکه درهمتنیده مالکیت و نمایندگیها، این بررسی را به کاری زمانبر و دقیق تبدیل کرد.
به گفته وی، نتیجه نهایی این پژوهش نشان داد که کوکاکولا دارای حضور قانونی و اقتصادی در ایران است؛ حضوری که نه بر اساس شایعات فضای مجازی، بلکه با دقت علمی و بر مبنای اسناد رسمی مورد تحلیل قرار گرفت.
مهجوریان با اشاره به بازخوردهای اجتماعی پس از انتشار نتایج این گزارش اظهار داشت: واکنشها گسترده و عمدتاً مثبت بود و بسیاری از مخاطبان اعلام کردند که از شنیدن ادعاهای بیپایه خسته شدهاند و کار مستند و قابل دفاع را میپذیرند؛ هرچند برخی تلاش کردند با ایرادهای سطحی، نتیجه پژوهش را زیر سؤال ببرند، اما نقد جدی و مستندی به دادهها ارائه نشد.
وی یکی از یافتههای مهم این پژوهش را «شکاف در فهم مفهوم تحریم» دانست و گفت: بررسیها نشان داد که حتی در میان برخی مسئولان نیز درک دقیقی از مفهوم تحریم وجود ندارد؛ بهطوریکه تمرکز تصمیمگیران عمدتاً بر شناسایی شرکتهایی است که مستقیماً از تلآویو اداره میشوند، در حالی که مسئله اصلی، تحریم ثانویه و شرکتهایی است که از رژیم صهیونیستی حمایت مالی یا حقوقی میکنند.
به گفته مسئول کارگروه پژوهش جنبش قرنطینه، همین سوءفهم مفهومی باعث شده است که قوانین ضدصهیونیستی در عمل اجرا نشوند، زیرا تا زمانی که «شرکت اسرائیلی» به معنای کلاسیک شناسایی نشود، ضرورتی برای ورود به موضوع احساس نمیشود.
مهجوریان در ادامه با اشاره به موضوع فرهنگ عمومی تصریح کرد: یکی از چالشهای جدی، فقدان فرهنگ «مصرف مسئولانه» در جامعه است؛ در حالی که در بسیاری از کشورها، مردم صرفاً بهدلیل مواضع سیاسی، حقوق بشری یا زیستمحیطی یک برند، از خرید آن خودداری میکنند.
وی تأکید کرد: اگر مردم بدانند که هر خرید یا انصراف از خرید، در واقع نوعی کنش اجتماعی و رأی اقتصادی است، تحریم از یک شعار احساسی به یک رفتار آگاهانه و فرهنگی تبدیل خواهد شد.
مسئول کارگروه پژوهش جنبش قرنطینه در پایان با اشاره به تداوم این مسیر گفت: پس از گذشت دو سال از آغاز فعالیت، حرکت پختهتر و عمیقتر شده و هدف اصلی، نه برخورد با یک برند خاص، بلکه ارتقای فهم عمومی از ساختار اقتصاد جهانی و افزایش مسئولیتپذیری اقتصادی جامعه است.
برای آشنایی بیشر با جنبش قرنطینه و پیوستن به آن اینجا را کلیک کنید.
انتهای پیام/
