حضرت خدیجه (س)، ستون استوار اسلام
گروه استانها دفاعپرس- فرشته حاجی زاده؛ نام حضرت خدیجه بنت خویلد در تاریخ اسلام با ایمان، فداکاری و حمایت از پیامبر گره خورده است. این بانوی بزرگوار نخستین همسر حضرت محمد (ص) و اولین زنی بود که به پیامبر اسلام ایمان آورد و در دشوارترین سالهای آغاز بعثت، تکیهگاهی محکم برای آن حضرت به شمار میرفت.

حضرت خدیجه (س) در مکه و در خانوادهای اصیل و محترم متولد شد. او به دلیل پاکدامنی، صداقت و شخصیت برجستهاش در میان مردم مکه به «طاهره» شهرت داشت. این بانوی بزرگ علاوه بر جایگاه اجتماعی، در تجارت نیز موفق بود و کاروانهای تجاری متعددی را اداره میکرد. آشنایی او با پیامبر اسلام که در آن زمان به امانتداری و صداقت شهرت داشت، زمینهساز ازدواجی مبارک شد که بعدها نقش مهمی در شکلگیری جامعه اسلامی ایفا کرد.
با آغاز بعثت، حضرت خدیجه (س) نخستین فردی بود که پیامبر را تصدیق کرد و با ایمان قلبی خود، قوت قلبی برای رسول خدا شد. در سالهای ابتدایی دعوت اسلام که مسلمانان با فشارها و آزارهای شدید مشرکان روبهرو بودند، او نه تنها از نظر روحی، بلکه از نظر مالی نیز پیامبر و مسلمانان را حمایت کرد. بسیاری از هزینههای تبلیغ اسلام و کمک به مسلمانان نیازمند از داراییهای این بانوی بزرگ تأمین میشد.
یکی از سختترین دوران زندگی مسلمانان، محاصره اقتصادی در شعب ابیطالب بود. در این دوره که حدود سه سال به طول انجامید، حضرت خدیجه (س) با صبر و استقامت در کنار پیامبر ایستاد و رنجهای فراوانی را تحمل کرد. گفته میشود بخش زیادی از ثروت او در همین راه برای حمایت از مسلمانان صرف شد.
حضرت خدیجه (س) مادر حضرت فاطمه زهرا (س) است؛ بانویی که نسل پیامبر اسلام از طریق او ادامه یافت. تربیت چنین فرزندی نشاندهنده جایگاه معنوی و شخصیت والای این بانوی بزرگ در تاریخ اسلام است.
سرانجام این بانوی فداکار در سال دهم بعثت چشم از جهان فروبست؛ سالی که به دلیل رحلت او و همچنین درگذشت عموی پیامبر، ابوطالب بن عبدالمطلب، در تاریخ اسلام به «عامالحزن» یا سال اندوه معروف شد. پیامبر اسلام همواره از حضرت خدیجه (س) با احترام و محبت یاد میکرد و نقش او را در گسترش اسلام بسیار بزرگ میدانست.
امروز نام حضرت خدیجه (س) به عنوان الگویی از ایمان، فداکاری، مدیریت و حمایت از حق در میان مسلمانان جهان شناخته میشود. زندگی این بانوی بزرگ نشان میدهد که نقش زنان در تاریخ اسلام نه تنها کمرنگ نبوده، بلکه در مقاطع حساس، تعیینکننده و سرنوشتساز بوده است.
انتهای پیام/ 801


