رویکردی نوین در تئاتر مشارکتی/ نمایش کاربردی «مسیر» در میدان انقلاب اجرا میشود
میلاد جباری مولانا، کارگردان و پژوهشگر تئاتر، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، از اجرای نمایش کاربردی «مسیر» در شاخه شورای مشارکتی میدان انقلاب خبر داد و با بیان اینکه در این شیوه از نمایش کاربردی، کارگردان یا به تعبیری تصویرگر، قطعات کوتاه نمایشی را بر اساس دغدغههای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی مردم خلق میکند، اظهار داشت: هدف آن است که این نمایشها به شکلی خلاقانه مردم را دور هم جمع کند؛ هرچه خلاقیت بیشتر باشد، تأثیرگذاری بر کنشگری مخاطب نیز بیشتر خواهد بود.
وی افزود: در تئاتر مشارکتی یا شورایی، کارگردان از مجموعه تکنیکهایی استفاده میکند که مخاطبان به سهولت بتوانند در نمایش کنشگری کنند. در نمایش «مسیر»، بازیگری خود را درون میلههایی شبیه به زندان قرار داده بود و افکار، شبهات و سؤالاتش را روی برگههایی مینوشت و به میلهها میآویخت. تماشابازیگرها تلاش میکردند به آن سؤالات پاسخ دهند، برگههای خود را نصب کنند و از پاسخشان دفاع کنند؛ دقیقاً مانند یک بازی جمعی.
این پژوهشگر تئاتر با اشاره به عناصر خلاقانه این اجرا تصریح کرد: من تلاش کردم با یک چرخ طحافی، سماور ذغالی و چای از مخاطبان پذیرایی کنم و فضای مشارکت را گرم کنم. زمانی که مخاطب خود را در روند نمایش حس کند، کارگردان یا تصویرگر وظیفه دارد با ابزارهایی مانند مشاوره تلفنی لحظهای، حضور کارشناسان سیاسی، فرهنگی یا اجتماعی روی صحنه، یا استفاده از استاد مکتوب و اخبار، به او کمک کند تا در مسیر درست گفتوگو قرار گیرد.
جباری مولانا خاطرنشان کرد: این ساختار نمایش در اصل ابزار آموزش، درمانگری و تربیت نیروی انسانی است. اینها شعار نیست؛ چیزی است که ما سالها آن را عملی کردهایم. در حوزه تئاتر درمانی نیز اجراهایی داشتهایم، مقالاتی در دنیا چاپ کردهایم و کارگاههایی در دانشگاههای مختلف جهان برگزار کردهام. کشور ما امروز نیازمند ایجاد گفتوگو در ساختار هنجارهاست و نمایش کاربردی میتواند به این مسیر کمک کند.
وی با بیان اینکه «مسیر» صرفاً یک نمایش شورایی مشارکتی یا آلترناتیو نبود، تأکید کرد: ما تلاش کردیم مخاطب در کنار شور انقلابی، نظرات مختلف را بشنود و با شعور انقلابی به صورت منطقی پاسخ دهد و در عین اختلاف عقیدهها، به هدف مشترک یعنی عزتمندی ایران برسد. همانطور که یکی از تماشابازیگران گفت: تلخی جنگ را فقط آبادی و قدرت وطن میتواند جبران کند. اینها کلماتی است که نیمهشب در کوچه و خیابان و میدان انقلاب از زبان مردم میشنویم.
این کارگردان تئاتر در پایان با تمایز قائل شدن بین تئاتر مرسوم و کاربردی گفت: در تئاتر مرسوم، ما مجبوریم حاصل فرایند ذهن کارگردان را بنشینیم و ببینیم؛ وظیفه آن تعریف و تفسیر زندگی است. اما وظیفه نمایش کاربردی تغییر زندگی است، چرا که تماشاگر در موضع کنشگری قرار میگیرد. کجای دنیا سراغ دارید که مردم با عقاید مختلف، دو ساعت تمام در کنار هم، خود را در چهارچوبی برای گفتوگو قرار دهند؟ زمانی که ساعت ۲ پایان نمایش را اعلام کردیم، مردم همچنان مشتاق ادامه این مسیر بودند.
انتهای پیام/ 121
