وحدت؛ ضرورت امروز جامعه ایران در مواجهه با دشمن
گروه استانهای دفاعپرس ـ «احسان صالحی» تحلیلگر مسائل سیاسی؛ ۹ هفته پس از آغاز جنگ و تجاوز خصمانه علیه کشورمان، خلاصه وضعیت دشمن متجاوز از این قرار است: ترامپ زیر فشار سیاسی و رسانهای ابهام در خصوص وارد شدن به جنگ مطلوب اسرائیل، ناکامی در دستیابی به اهداف، کور شدن گره مسئله هستهای ایران و بیدار شدن غول چراغ جادوی اِعمال محدودیت ایران بر تنگه هرمز و پیامدهای گسترده آن برای اقتصاد دنیا.
دشمن متجاوز امیدوار است با تشدید فشارهای اقتصادی و سیاسی بتواند با افزایش آنتروپی و بینظمی در سطوح سیاسی و اجتماعی ایران برای یک انفجار درونی شامل دور جدیدی از اغتشاشات در سطح عمومی و درگیری و نزاع میان مسئولان در سطح سیاسی زمینهسازی کند تا راه برای مرحله بعدی جنگ نظامی و وارد کردن ضربات منجر به فروپاشی نظام جمهوری اسلامی ایران هموار شود.
هر آنچه از اظهارات و نوشتجات ترامپ و رسانههای متصل به دشمن میبینید که در پی القای شکاف میان مسئولان کشور و انشقاق میان مردم است و یا با دست گذاشتن روی مشکلات ناشی از جنگ تحمیلی و راهزنی دریایی در پی آن است که عامل این فشارها را سیاستهای جمهوری اسلامی نشان دهد با هدف ضربه زدن به انسجام داخلی و زمینهسازی برای مرحله دیگری از جنگ انجام میشود. همچنانکه وقایع تلخ دی ۱۴۰۴ نقش قطعی در شتابدهی و زمینهسازی تجاوز اسفند داشت.
بر این اساس و با نگاه از بالا به صحنه، هر حرکت و سخنی که موجب ایجاد شکاف و اخلال در وحدت مردم شود، دانسته یا نادانسته در خدمت هدف دشمن است. در یکی دو هفته گذشته متأسفانه برخی فعالان سیاسی و رسانهای بیتوجه به حساسیتهای کنونی و اهمیت بیبدیل حفظ وحدت عمومی، بهگونهای رفتار کردند که گویا ماجرای جنگ تمام شده و بازگشت به رقابتها و کشمکشهای سیاسی گذشته بلامانع است.
تأسفبارتر آنکه برخی برای توجیه رفتار وحدتشکن خود در شرایط جنگی از تعابیری همچون مطالبهگری استفاده میکنند؛ حال آنکه اولاً مهمترین و پرتکرارترین توصیه و دستور رهبر شهید عظیمالشأن انقلاب در فاصله میان جنگهای دوم و سوم تحمیلی و همچنین تأکید خاص رهبر سوم انقلاب اسلامی در دو ماه گذشته بر حفظ و تقویت وحدت مردم بوده است؛ بنابراین اصل در هر حرکت اجتماعی باید افزایش اتحاد و انسجام ملی باشد. ثانیاً خلط بحثی که در این میان مشاهده میشود، یکی پنداشتن مطالبه با مباهته و اتهامزنی است؛ حال آنکه اساساً مطالبه در منظومه بیانات رهبر معظم انقلاب اصول مشخصی دارد که یکی از مهمترین آنها، مراقبت در مخرج مشترک پیدا نکردن با دشمن، پرهیز از اعتمادزدایی از مسئولان و گسترش ویروس بدبینی به آنها، مراقبت در بیان به نحوی که حتی حرف حق جدول دشمن را تکمیل نکند و از این قبیل است.
در دیدار دانشجویی اسفند ۱۴۰۳ که آخرین دیدار دانشجویی رمضانی رهبر شهید بود، هنگامی که نماینده یکی از تشکلهای دانشجویی مطالبی در خصوص تعلل مسئولان کشور در اجرای عملیات وعده صادق دو بیان کرد، امام شهید به صراحت این مطلب را نفی کردند و آن را ناشی از بیاطلاعی خواندند: «بعضی از ایرادها و انتقادهای دانشجویان به مسئولان، بر اثر بیاطلاعی است. مثلاً فرض کنید چرا وعده صادق دو در فلان وقت انجام نگرفت، فلان وقت انجام گرفت؛ اگر در فلان وقت انجام میگرفت، فلان حادثه اتفاق نمیافتاد؛ خب این درست نیست. آن کسانی که متصدی این کارها هستند، دلبستگیشان، وابستگیشان، عشقشان و آمادگیشان به انقلاب کمتر از من و شما نیست؛ آنها را نمیشود متهم کرد؛ محاسبه دارند، حساب دارند، با محاسبه کار میکنند؛ آنچه انجام میدهند، اگر شما هم جای آنها بودید همین کار را انجام میدادید؛ این احتمال را همیشه در ذهنتان داشته باشید و متهم نکنید افراد را؛ یعنی در حوادثی که مشاهده میکنید احیاناً یک ابهامی برای شما دارد، احتمال یک محاسبه درست را همیشه بدهید، که ممکن است پشت این تصمیمگیری یک محاسبه درست واقعی وجود داشته باشد».
همین چارچوب اگر ملاک نظر قرار بگیرد، دامنه و محدوده مطالبه برای فعالان سیاسی و تریبونداران کاملاً روشن است. مطالبه در این چارچوب هم سبب حفظ طراوت و نشاط مردمِ در میدان میشود و هم از تبدیل مطالبه به مباهته و پیشروی پروژه اختلاف حداکثری دشمن به دست خودی، جلوگیری خواهد کرد.
انتهای پیام/
