فرماندهای متعهد که در مسیر انقلاب به شهادت رسید
به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاعپرس، «امیرسرتیپ هوشنگ وحیددستجردی» رئیس وقت شهربانی کل کشور، از چهرههای برجسته و متعهد نظامی در سالهای نخست انقلاب اسلامی بود که در جریان ترورهای سازمانیافته گروهک منافقین، در کنار بزرگان نظام جمهوری اسلامی به شهادت رسید.
شهید وحید دستجردی در سال ۱۳۰۴ در اصفهان متولد شد. وی پس از تحصیلات دبیرستان، در سال ۱۳۲۸ وارد آموزشگاه شهربانی شد و با پشتکار فراوان، دورههای تخصصی انتظامی، دوره ستاد و دوره عالی را پشت سر نهاد.
وی در دوران پیش از انقلاب، در حالی که در ردههای مختلف انتظامی خدمت میکرد، از حامیان جدی جنبش اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) بود. نگرش انقلابی و پایبندی وی به ارزشهای اسلامی، چندین بار باعث شد تا حکومت محمدرضاشاه پهلوی درصدد برکناری او باشد. شهید دستجردی که از طرفداران ملی شدن نفت و مقلد امام (ره) بود، در سالهای پایانی حکومت پهلوی (۱۳۵۶-۱۳۵۷)، برای آنکه در تبهکاریها و کشتار مردم توسط رژیم ستمگر نقشی نداشته باشد، درخواست بازنشستگی کرد و با لباس غیرنظامی در راهپیماییهای انقلاب اسلامی حضور یافت.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، شهید دستجردی مجدداً به خدمت فراخوانده شد. وی مسئولیتهای مهمی از جمله ریاست شهربانی اصفهان، سرپرستی اداره بازرسی و معاونت انتظامی را بر عهده گرفت و سرانجام در ۲۴ اسفند ۱۳۵۹، به سمت ریاست شهربانی کل کشور منصوب شد.
شهادت در حادثه ترور ساختمان نخستوزیری
در سال ۱۳۶۰، گروهک منافقین با هدف سرنگون کردن نظام نوپای جمهوری اسلامی، سیاست ترور مسئولان ردهبالا را در پیش گرفت. در هشتم شهریور ۱۳۶۰، مسعود کشمیری، عضو این گروهک که به صورت نفوذی در شورای امنیت ملی حضور داشت، با بمبگذاری در اتاق نشست، تروری را ترتیب داد که منجر به شهادت رئیسجمهور (شهید محمدعلی رجایی) و نخستوزیر (شهید محمدجواد باهنر) شد.
امیرسرتیپ وحید دستجردی که در این نشست حضور داشت، در اثر انفجار شدید به شدت مجروح شد. وی در تلاش برای نجات، خود را به بالکن ساختمان رساند و به پایین پرید، اما به دلیل شدت سوختگیها و جراحات وارده، در چهاردهم شهریور ۱۳۶۰ به شهادت رسید و پیکرش در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
حضرت امام خمینی (ره) در پیامی به مناسبت شهادت وی، این اتفاق را «تحفه الهی» نامید و شهادت وی را در رأس قواى انتظامی به ملت ایران، حوزه علمیه قم و نیروهای مسلح تبریک و تسلیت گفت. همچنین بنیاد شهید و امور ایثارگران در بیانیههای خود، وی را فردی «مؤمن، متعهد و عاشق آرمانهای مقدس انقلاب اسلامی» معرفی کرده است که با ایثار و فداکاری، نام خود را در دفتر شهدا ثبت کرد.
به روایت همسر
در کنار سوابق نظامی و انقلابی امیرسرتیپ هوشنگ وحیددستجردی، روایاتی از زندگی خصوصی و لحظات پایانی ایشان وجود دارد که ابعادی تازه از ایمان و شجاعت وی را آشکار میکند.
خانم «پریماه وحید دستجردی»، همسر شهید، خاطراتی از دوران کودکی، زندگی مشترک و لحظات تکاندهنده شهادت همسرش را بازگو کرد.
خانم دستجردی در اشاره به ریشههای اعتقادی همسرش، نقش «آشیخ کاظم»، پیشنماز مسجد محله در اصفهان را بسیار مؤثر دانست و گفت: «شهید از نوجوانی به واسطه راهنماییهای آشیخ کاظم که فردی بسیار با ایمان بود، به مسائل شرعی اهمیت زیادی میداد و زندگیاش را در مسیر درست آغاز کرد.»
وی با اشاره به شجاعت اعتقادی شهید در دوران پیش از انقلاب افزود: «از همان روزهای اول ازدواج، رساله امام خمینی (ره) در منزل ما بود. در آن روزگار که بسیاری از این کار میترسیدند، شهید بدون هیچ ترس و هراسی، تمام کارهایش را با قاطعیت و بر اساس احکام شرعی و رساله امام انجام میداد و حتی در ریزترین مسائل روزمره نیز به آن استناد میکرد.»
همسر شهید در روایت لحظات پایانی، به روز یکشنبه ۸ شهریور سال ۶۰ اشاره کرد و گفت: «ساعت حدود ۲ بعدازظهر بود که شهید با من تماس گرفتند تا از روند تعمیرات منزل باخبر شوند. در آن تماس، من از ایشان خواستم تا نزد والدینم در اصفهان بروم و ایشان با مهربانی ماشینی را برای من فرستادند. زمانی که به منزل برادرم رسیدم که نزدیکی ساختمان نخستوزیری بود، متوجه دود غلیظی شدم و سپس صدای انفجاری مهیب شنیدم که با شنیدن آن، از شدت شوک بیحال شدم.»
خانم دستجردی با یادآوری لحظات سخت در بیمارستان سوانح، گفت: «شهید ۴۶ درصد سوختگی شدید داشت و به دلیل پرتاب شدن از طبقه سوم، در پنج ناحیه دچار شکستگی شده بود. شب اول بسیار سخت گذشت و ایشان در کما بود و از شدت درد فریاد میزد. اما صبح روز بعد، به محض اینکه به هوش آمدند، اولین کاری که کردند این بود که با دست روی پتو تیمم کردند و نماز صبحشان را به جای آوردند.»
وی در ادامه به شرحی که شهید پس از به هوش آمدن از حادثه ارائه داده بود، اشاره کرد و گفت: «ایشان روایت کردند که در حال ارائه گزارش هفتگی بودند که ناگهان انفجار رخ داد. در حالی که آتش از سقف میبارید و چشمهایشان خونآلود شده بود، خود را به بالکن رساندند. افرادی که پایین ساختمان بودند تشویقشان کردند که بپرند، اما شهید در لحظه آخر، با یادآوری اینکه در کنار شهید باهنر و شهید رجایی نشسته بودند، دوباره به داخل اتاق برگشتند تا شاید بتوانند آنها را نجات دهند. اما متأسفانه هر دو بزرگوار در اثر انفجار جان باخته بودند و شهید پس از این تلاش، مجبور شد از پنجره به پایین بپرد.»
همسر شهید در پایان اشاره کرد که امیرسرتیپ وحید دستجردی پس از چهار روز بستری در بیمارستان سوانح و انتقال به بیمارستان قلب رجایی، در ساعت ۴ صبح روز شنبه ۱۴ شهریور ماه، در سن ۵۴ سالگی به دلیل شدت جراحات و سوختگیها، به شهادت رسید و به یارانش پیوست.
انتهای پیام/ 122
