شاهنامه فردوسی بخشی از هویت ایرانیان در مقابله با هجمههای فرهنگی و سیاسی است
به گزارش دفاعپرس از خراسان رضوی، «نجمالدین گیلانی» پژوهشگر شاهنامه فردوسی، با بیان اینکه شاهنامه نتیجه یک دوران بحرانی از تاریخ ایران است، اظهار داشت: در دورهای که شاهنامه سروده شد، فرهنگ و هویت ایرانی از شرق و غرب مورد هجوم قرار گرفته بود؛ از همین رو میتوان گفت این اثر در دورههای بحرانی به کار ما میآید و هر زمان فرهنگ، کشور یا هویت ایرانی مورد هجوم قرار میگیرد، شاهنامه همچون درفش کاویانی عمل میکند.
وی افزود: چنانکه هنگام هجوم انگلیسیها به ایران، دلیران تنگستان با شاهنامهخوانی به مقابله با آنان پرداختند.
پژوهشگر شاهنامه فردوسی ادامه داد: هنگامی که فرزندان ما شاهنامه میخوانند، به خود میبالند و این به معنای تعصب یا بالیدن پوچ نیست، بلکه نشان میدهد ایرانیان دارای زبان و فرهنگی پخته هستند که در آن از هویت و حریم خود پاسداری میکنند.
این پژوهشگر شاهنامه فردوسی با اشاره به مفهوم دلیری در متون کهن فارسی گفت: دلیری صرفاً به معنای نترسیدن نیست، بلکه به کسی گفته میشود که با وجود سختیها، لبخند بر لب دارد. در شاهنامه نیز پهلوانان با وجود تمام رنجها و سختیها، ساز و چنگ مینوازند و آواز میخوانند و از این منظر، این اثر دلیری ایرانیان را بهخوبی به نمایش میگذارد.
گیلانی ادامه داد: در این متن حتی یک واژه ناپسند نیز به کار نرفته است و از همین رو مطالعه آن برای جوانان، نوجوانان و کودکان بیش از گذشته توصیه میشود.
وی در ادامه با استناد به ویل دورانت تصریح کرد: تعصب در هر چیزی زشت است، جز در وطنپرستی.
پژوهشگر شاهنامه فردوسی بیان داشت: امروز دشمنان ما نیز بر موضوع وطنپرستی برای کشورهای خود کار میکنند، در حالیکه در برخی موارد تلاش شده این مفهوم در فضای دیگران نادرست جلوه داده شود.
به گفته گیلانی، شاهنامه فردوسی نیز بهطور کلی بر محور وطندوستی و آزادگی استوار است و رستم نماد این آزادگی در این اثر است.
وی همچنین درباره داستان «رستم و سهراب» گفت: رستم برای ایران، پهلوانی خود را آلوده میکند و حتی فرزندش را از میان برمیدارد و بدنامی را میپذیرد؛ او در این مسیر هر آنچه را به نفع ایران بداند انجام میدهد، از این رو رستم نماد کامل وطنپرستی و آزادگی در شاهنامه است.
انتهای پیام/
