یادداشت/

طلوع خورشید حقیقت؛ محمد مصطفی (ص)، الگوی جاودان کمال و مقاومت

پیروی از الگوی نبوی، تنها یک شعار نیست؛ بلکه مشیِ زندگی است. اگر امروز بخواهیم در برابر هجمه‌های فرهنگی، استبدادِ سیاسی و نقشه‌های شومِ استعمار پیروز شویم، باید همان «مسجد‌محوری»، «ساده‌زیستی»، «عدالت‌طلبی» و «اخوتِ نبوی» را محورِ وحدتِ ملی و جهانِ اسلام قرار دهیم.
کد خبر: ۸۵۸۶۳۱
تاریخ انتشار: ۰۸ شهريور ۱۴۰۵ - ۰۲:۰۰ - 30August 2026

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «محمدرضا حقدادیان» فعال فرهنگی و اجتماعی؛ در سپهر تاریخ بشریت، روزی که با میلاد «رحمة للعالمین» گره خورده، نه تنها یک مناسبت تقویمی، که عیدِ تجدید عهد با فضیلت‌هاست. حضرت محمد مصطفی (ص)، آن تندیسِ تقوا و اقیانوس بیکران رأفت، نه تنها پیام‌آور توحید، که مصلحِ بزرگِ جوامع بشری بود؛ شخصیتی که با ظهورِ قدسی‌اش، تیرگی‌های جهل و تعصب را با انوارِ وحی درهم شکست.

مدینه

رسول خدا (ص) در عصرِ غفلتِ جاهلیت، آیینه‌ای تمام‌نما از اخلاق حسنه بود. او که در امانت‌داری سرآمد بود و در پاکی یگانه، «امین» نام گرفت تا بداند در جهانی که بی‌اعتمادی ریشه دوانده، صداقت، گمشده‌ی اصلی بشر است. پیامبر ما، تنها رهبر سیاسی نبود؛ او پناهِ مستضعفان و همدمِ محرومان بود. همو که دستانِ پینه‌بسته‌ی کارگران را بوسید و در کنارِ عمومِ مردم، در کار‌های اجتماعی و دفاعی مشارکت کرد تا درسِ «خادم‌بودنِ رهبر» را برای همیشه در تاریخ ثبت کند.

از زیباترین ابعادِ شخصیتی آن حضرت، نگاهِ متعالی ایشان به مقام زن است. در دورانی که دختران را زنده‌به‌گور می‌کردند، او دستانِ عطوفتش را بر سرِ دخترش فاطمه (س) کشید و به جهان آموخت که زن، مظهر کرامت و ریحانه‌ی آفرینش است. نگاهِ پیامبر (ص) به کودکان نیز، سرشار از مهر و عاطفه بود؛ چرا که کودک، بذرِ آینده‌ای است که باید با عطوفت آبیاری شود.

پیامبر اکرم (ص) با بنیان‌گذاری «مسجد» به‌عنوان قلبِ تپنده‌ی تمدن اسلامی، آن را مرکزِ حل مشکلات، اتاق فکرِ امور دفاعی و سیاسی، و پایگاهِ وحدت و برادری قرار داد. او به ما آموخت که در برابر خداوند، همه یکسان‌اند؛ ثروت و تبار، فخر نیست، بلکه تقوا و ایمان، ملاکِ کرامت است. با همین نگاه بود که پیوندِ برادری میان مهاجر و انصار برقرار شد و الگویی از اخوتِ اسلامی ارائه شد که تا ابد لرزه بر اندامِ مستکبران می‌افکند.

امروز، در دنیایی که استعمارگران و شیاطینِ زمان، تفرقه‌افکنی را پیشه‌ی خود کرده‌اند، بازخوانیِ سیره‌ی آن پیامبرِ رحمت، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. خداوند با بعثتِ پیامبر (ص) و اکمالِ دین، حجت را بر ما تمام کرد. راهِ نجات و رستگاری، تمسک به ثقلین است؛ یعنی پیوندِ ناگسستنی با «قرآن» به عنوان کلامِ وحی و «اهل‌بیت (ع)» به‌عنوان مفسرانِ حقیقیِ راهِ کمال.

پیروی از الگوی نبوی، تنها یک شعار نیست؛ بلکه مشیِ زندگی است. اگر امروز بخواهیم در برابر هجمه‌های فرهنگی، استبدادِ سیاسی و نقشه‌های شومِ استعمار پیروز شویم، باید همان «مسجد‌محوری»، «ساده‌زیستی»، «عدالت‌طلبی» و «اخوتِ نبوی» را محورِ وحدتِ ملی و جهانِ اسلام قرار دهیم.

بیایید در این عیدِ فرخنده، با تجدید میثاق با آرمان‌های آن پیامبرِ الهی، بکوشیم تا جامعه‌ای بسازیم که در آن، مهربانی بر خشم، و عدالت بر ظلم مقدم باشد؛ جامعه‌ای که در آن، ایثارگران، شهدا و آزادگانش به پاسِ پیروی از همین مکتبِ مقاومت، اسطوره‌های زنده و الگوی نسل‌های آینده باشند.

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار