راضیه علی‌کرمی: مرتضی شکری؛ فرمانده‌ای که در سنگر خدمت ماند و آسمانی شد

همسر شهید سرهنگ «مرتضی شکری» گفت: بعضی آدم‌ها پس از رفتنشان هم  فراموش نمی‌شوند؛ نه به خاطر مقام و مسئولیت، بلکه به خاطر ردپای مهربانی، صداقت و فداکاری که در زندگی اطرافیانشان به جا می‌گذارند.  
کد خبر: ۸۳۹۵۳۳
تاریخ انتشار: ۱۸ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۰:۴۳ - 08June 2026

«راضیه علی‌کرمی» همسر شهید سرهنگ «مرتضی شکری» از فرماندهان حفاظت اطلاعات هنگ مرزی مهران، در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دفاع‌پرس از ایلام، از ابعاد انسانی، اخلاقی و خانوادگی زندگی این شهید والامقام و نحوه شهادت او در جریان جنگ رمضان سخن گفت.

مرتضی شکری؛ فرمانده‌ای که در سنگر خدمت ماند و آسمانی شد

وی اظهار داشت،   شهید مرتضی شخصیتی آرام، مردمی و در عین حال مسئولیت‌پذیر داشت که سال‌ها در خط مقدم تأمین امنیت مرز مهران خدمت کرد و همواره خدمت به زائران اربعین حسینی را بزرگ‌ترین افتخار خود می‌دانست.

همسر شهید با اشاره به روحیه ساده‌زیستی و صمیمیت او در خانه و محل خدمت گفت: «مرتضی در خانه هم همان‌قدر ساده و بی‌تکلف بود که در محل کار. هیچ‌وقت بین خانواده و مسئولیتش فاصله نمی‌گذاشت، اما در روز‌های مأموریت، دلش همیشه پیش نیرو‌ها و مرز بود.»

وی با بیان بخشی از خاطرات خانوادگی افزود: «بچه‌ها خیلی به او وابسته بودند. وقتی مأموریت می‌رفت، خانه ساکت می‌شد. فاطمه و فرانک طاقت دوری‌اش را نداشتند و همیشه چشم‌انتظار برگشتنش بودند. با این حال، خودش هم دل‌بستگی عجیبی به خانواده داشت، اما کار و مسئولیت را مقدم می‌دانست.»

علی‌کرمی ادامه داد: «با همکاران و همرزمانش رابطه‌ای صمیمی و پدرانه داشت. همیشه می‌گفت نیرو‌ها باید احساس امنیت و آرامش داشته باشند. هیچ‌وقت از بالا نگاه نمی‌کرد و کنارشان بود؛ چه در سختی، چه در خطر.»

به گفته وی، دهم اسفند ۱۴۰۴، زمانی که مرز مهران هدف حمله دشمن قرار گرفت، سرهنگ شکری با وجود شرایط جسمی نامساعد، محل خدمت را ترک نکرد و خانواده‌اش را برای حفظ امنیت به دهلران فرستاد.

همسر شهید در ادامه گفت: «او می‌دانست شرایط خطرناک است، اما گفت اگر قرار است اتفاقی بیفتد، باید کنار نیرو‌ها باشد. رفتن ما را سخت پذیرفت، اما گفت شما باید در امان باشید.»

وی افزود: ساعاتی بعد از این تصمیم، سرهنگ شکری در همان منطقه و در حین انجام مأموریت به شهادت رسید و به همرزمان شهید خود پیوست.

علی‌کرمی با بیان اینکه دو دختر به نام‌های فاطمه و فرانک یادگار این شهید هستند، گفت: «بچه‌ها هنوز با رفتنش کنار نیامده‌اند. گاهی بی‌تابی می‌کنند، گاهی سراغش را می‌گیرند. جای خالی‌اش در خانه هنوز پر نشده، اما سعی می‌کنم با همان ارزش‌هایی که خودش باور داشت، آنها را بزرگ کنم.»

وی در پایان تأکید کرد: مرتضی فقط یک فرمانده نبود؛ یک پدر دلسوز، یک همسر همراه و یک انسان آرام بود. او رفت، اما اخلاق، خاطره و راهش در خانه، در دل مردم  همکارانش و در مسیر زائران اربعین باقی مانده است.

مرتضی شکری؛ فرمانده‌ای که در سنگر خدمت ماند و آسمانی شد

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار
پربحث ترین عناوین