در پی صد شب حضور مردم، بادآوردههای غرب را طوفان بیداری اصفهان برد
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از اصفهان، در صدمین شب تجمعات، جمعیت به وضوح فشردهتر شده و در میان سه رنگ پرچم ایران و نام مبارک «الله»، این بار قاب عکس دو شهید گلگونکفن، به صدرِ این تجمعات بزرگ خیابانی آمده است.
اصفهان درست در نقطهای که دشمن با پمپاژ ناامنی و تروریسم رسانهای گمان میکرد مردم را خانهنشین و دچار فروپاشی روانی کرده است، آغوش خود را برای بدرقه دو تن از فرزندان غیور خود باز کرد؛ شهیدان «مصطفی امینی» و «عبدالحسین شیخکوپایی»، از سبزپوشان جانبرکف لشکر مقدس ۱۴ امام حسین (ع) که چند شب پیش در راه پاسداری از حریم امنیت وطن به فیض شهادت نائل آمدند. حضور خانوادهها در صدمین شب، نشان داد که شهادت در محاسبات این مردم، نه مایه عقبنشینی، بلکه سوختِ موتور پیشبرنده اقتدار ملی است.
چشم که در میان جمعیت میگردانی، میدان پاتک محکمی به تحلیلهای بخشنامهای غرب میزند. پیرمردی که با یک دست عصای لرزانش را گرفته و با دست دیگر، عکس شهید را روی سینه چسبانده، پای ثابت این صد شب است.
جانبازان قطع نخاعی دوران دفاع مقدس، همانهایی که روزگاری در کانالهای شلمچه سینهسپر کردند، دیشب پیشقراول این معرکهاند. در کنار آنها، جمعیت مردم از مناطق محروم و حاشیهای شهر که بار مشکلات معیشتی را بر شانههای صبورشان حمل میکنند، شانه به شانه ایستادهاند؛ مردانی غیور که حضورشان کنار لانچرهای موشکی نیست، اما با پایداریشان در کف خیابان، امنیت استراتژیک این خاک را رقم میزنند. مادرانی هم که فرزندان کوچکشان را به آغوش کشیدهاند، به جای خانهنشینی آمدهاند تا بچهها از همین کودکی، غرور و تکان دادن پرچم را مشق کنند.
این ۱۰۰ شب، مسیر همواری را طی نکرد. اصفهان روزهای ملتهب، سخت و نفسگیری را به چشم دید. مردم فراموش نمیکنند آن شبهایی را که رد سرخ موشکهای پدافند مدافع وطن در دل آسمان تاریک پیدا میشد و دشمن با خطونشانهای مضحک به دنبال ایجاد وحشت بود، اما پاسخ مردم به جای فرار به پناهگاه، حضور در کف خیابان و طنین فریادهای «اللهاکبر» بود که آسمان شهر را پر میکرد.
آنها روزها و شبهایی را به یاد دارند که صدای ناجوانمردانه انفجارهای کور دشمن در گوشههایی از شهر پیچید تا دلهره را حاکم کند. اما اصفهانیها درست در همان روزهای انفجار، محکمتر و شجاعانهتر به میدان آمدند تا ثابت کنند این خاک، جای قدم زدن با ترس نیست و خون شهیدان امینی و شیخکوپایی، سند رسوایی طراحان این ناامنیهاست.
بزرگترین ضربه این صد شب به جبهه استکبار، در لایه رسانهای آن رقم خورد؛ جایی که غرب به دنبال بایکوت کرکننده حضور مردم و پمپاژ ویرانی ذهنی بود، اما نوجوانان دهه هشتادی و نودی اصفهان خط مقدم این نبرد پنهان را تحویل گرفتند.
سربندهایی که دست به دست شدند.
اما آنچه به این ۱۰۰ شب بیداری، عمقی آسمانی و پابرجا میبخشید، تقارن عطر غدیر با بیرقهای سرخ «یا حسین (ع)» بود. وقتی در میان جمعیت چشم میگرداندی، نوجوانانی را میدیدی که با عشق، همان سربندهای مقاومتِ روزگار دفاع مقدس را بر پیشانی بسته بودند؛ همان سربندهایی که روزگاری رزمندگان لشکر امام حسین (ع) در شبهای عملیات بر سر میبستند و به دل خطر میزدند. اهتزاز پرچمهای بزرگ سرخرنگ فراتر از دوقطبیهای ساختگی، نشان داد که محرک اصلی این پایداری صدروزه، ریشه در یک اصالت عاشورایی دارد که با شهادت زنده و زندهتر میشود.
عبور مقتدرانه از مرز شب صدم و بدرقه باشکوه شهیدان مصطفی امینی و عبدالحسین شیخکوپایی ثابت کرد که این حرکت، جریانی عمیق و هدفمند است. مردم اصفهان نشان دادند که طوفانهای تحریم، تهدید و خطونشانهای نظامی، نهتنها این ملت مبعوث را متوقف نمیسازد، بلکه بر انسجام و تابآوری آنها میافزاید.
انتهای پیام/
