فرزند شهید طهرانچی: پدرم سرباز رهبر شهید بود/ او معلمی را برترین شغل میدانست
به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاعپرس، مراسم اولین سالگرد دانشمند شهید «محمدمهدی طهرانچی» و همسر ایشان شهیده «مژگان قراویری» شامگاه(سهشنبه) با حضور حجتالاسلام عبدالحسین خسروپناه رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی، حسین سیمای صراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، علاءالدین بروجردی عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، بیژن رنجبر رئیس دانشگاه آزاد اسلامی، محمودرضا اقا میری رئیس دانشگاه شهید بهشتی، عبدالله صفیالدین نماینده حزبالله در تهران، حسین شریعتمداری مدیر مسوول روزنامه کیهان، خانواده شهید طهرانچی و جمعی از اساتید دانشگاه در سالن سوره حوزه هنری برگزار شد.
فرزند شهید دکتر محمد مهدی طرانچی در سخنانی با یادآوری روزهای پایانی زندگی پدر شهیدش گفت: یک سال از آن سحرگاه سیاه گذشت؛ شبی که دست شدیدترین جنایتکار عالم به خون عزیزان ما آلوده شد. پدر عزیزمان به چیزی که سالها انتظارش را میکشید، رسید. خستگی را خسته کرده و مرگ را میرانده بود؛ رسیدن به لحظه شهادت آرزوی دیرینش بود. چه کسی سزاوارتر از مادرم برای همراهی در این سفر؟ آن که همه سالها یار و پشتیبان پدر بود. چه زندگی عاشقانهای که با شهادت جاودانه شد.
وی افزود: شهدای ما در تاریخ زندهاند و به حیات جاودان رسیدهاند. وظیفهٔ ما شناختن و شناساندن راه و رسم آن بهشتیان است. گرچه بضاعت ما اندک، اما امیدمان به لطف و نظر شهداست. پدر عزیزم، شهید دکتر مهدی طرانچی، معلمی را برترین جایگاه زندگی خود میدانست. پیش از هر عنوان، یک معلم بود؛ اندیشمندی ژرفنگر که علم را با ایمان درآمیخت و همه توانش را در مسیر اعتلای علمی کشور و اقتدار ایران اسلامی به کار گرفت.
فرزند شهید طرانچی در ادامه به ابعاد شخصیتی پدرش اشاره کرد و گفت: ایشان باور داشت عزت و استقلال ملت بر پایه علم و تربیت نسلهای توانمند بنا میشود. در بالاترین سطوح مدیریتی لحظهای از تلاش بازنایستاد. آینده را فراتر از محدودیتهای امروز میدید و با امید و جسارت قدم برمیداشت. دغدغه مردم و جوانان را داشت. پدری مهربان بود که مشغلهها هرگز او را از خانواده غافل نکرد. پدربزرگی صمیمی که برق شوق در چشم نوههایش هنگام دیدارش، تصویری فراموشناشدنی از محبت را به یادگار گذاشت.
وی با اشاره به شهادت پدر و مادرش در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ تأکید کرد: دشمن جنایتکار، آنچه را که حیات پربرکت یک دانشمند مجاهد بود، هدف قرار داد؛ مردی که در میدان علم و فناوری برای رساندن ایران به قلهها میکوشید و خود را سرباز مکتبی میدانست که پرچمدارش رهبر معظم انقلاب است.
فرزند شهید طرانچی تصریح کرد: پس از شهادت پدر و مادر، تکیهگاه ما خانوادههای شهدا، وجود مبارک و هدایت پدرانه رهبر شهید، آیتالله سید علی خامنهای بود. اگر ۲۳ خرداد، روز فراق پدر و مادرمان است، ۹ اسفند ۱۴۰۴ روزی بود که احساس کردیم تکیهگاهی استوار از دست رفته است. مصیبتی که برای ما فرزندان شهدا، نه کمتر از داغ شهادت پدر و مادر، که زخمی عمیقتر بود. هنوز باور آن داغ بزرگ برای ما دشوار است.
وی در پایان اظهار داشت: با این حال به وعده الهی دل بستهایم. خدا را شاکریم که لطفش را از این ملت دریغ نکرده. همان گونه که در سالهای دشوار انقلاب، از الطاف الهی بهرهمند بودیم، امروز نیز در سایه هدایت و تدبیر خلف صالح ایشان، آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای، راه نورانی امام راحل و شهدا با قدرت ادامه مییابد. راهی که رهبر شهید ما، دانشمندان، سرداران و مسئولین انقلاب اسلامی را در خود جای داده است. یاد و خاطره همراهان شهید در یگان حفاظت و همسایگان مظلوم مان در برج اساتید را گرامی میداریم. از همه دستاندرکاران مراسم و شما عزیزان که مروج فرهنگ جهاد و شهادتید، سپاسگزاریم. خدایا حسن عاقبت و پیروزی نهایی اسلام را با ظهور آقا و سرورمان حضرت حجت بن الحسن العسکری (عج) محقق بفرما.
انتهای پیام/ 121
