عبرت‌های عاشورا ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ما است

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، قیام شکوهمند و جاویدان عاشورا بزرگترین قیام انسان‌ساز و روشن‌ترین دلیل شناخت جبهه کفر و ایمان است. امام حسین (ع) که حجت و قائم به امر خداوند است به همه ما آموخت که در مسیر حق راه بی‌طرفی وجود ندارد، ما باید در جبهه حق باشیم و هر راهی غیر از این راهی باطل است هر چند که در لشکر کفر نباشیم.

بعد از قیام عاشورا، قیام‌های متعددی روی داد که به تاسی از سیدالشهدا (ع) شکل گرفت، از قیام توابین و قیام مختار برای خونخواهی از شهدای کربلا تا قیام زید بن حسن (ع) و از قیام سربداران در سبزوار و نهضت جهانی امام خمینی (ره) همگی قیام لله بودند، اما تنها این قیام امام خمینی (ره) بودند که تحت عنوان انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید، چرا که امام راحل تنها نگاه به گذشته نداشت، بلکه هدف غایی ایشان زمینه‌سازی برای ظهور بود چنان که هدف امام حسین (ع) نیز صیانت از گنجینه امامت و سپردن این امانت به امام بعد از خود تا در نهایت به دست امام زمان (عج) برسد.

بزرگترین خصیصه امامین انقلاب این بود درکی عمیق و چند بعدی از قیام عاشورا داشتند که این امر سبب اقتدار انقلاب اسلامی شده است، وظیفه همه ما و فرزندان ما نیز چیزی جز این نیست که از موهبت الهی یعنی انقلاب اسلامی صیانت و پاسداری کنیم و این امر مهم جز با شناخت قیام عاشورا ممکن نیست به مناسبت ایام محرم و صفر مواضع و دیدگاه‌های رهبر شهید انقلاب اسلامی منتشر می‌شود که قسمت اول آن را در ادامه می‌خوانید:

ﺗﻨﻮﻉ ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ ﺩرس‌هاى ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ

درس‌های ﻋﺎﺷﻮﺭ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺤﺚ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻌﻴﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭﺱ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ، ﺩﺭﺱ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭى ﻭ ﺩﯾﻦﺩﺍﺭى ﻭ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻭ ﻣﻮﺍﺳﺎﺕ ﻭ ﺩﺭﺱ ﻗﻴﺎﻡﷲ ﻭ ﺩﺭﺱ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ. ﯾﮑﻰ ﺍﺯ درس‌های ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ، ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻧﻘﻼب ﻋﻈﻴمی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻠﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺑﻰﻋﺒﺪﺍﷲﺍﻟﺤﺴﻴﻦ (ع) ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﯾﺪ. ﺧﻮﺩ ﺍﯾﻦ، ﯾﮑﻰ ﺍﺯ درس‌های ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺑﻮﺩ. ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ درس‌ها، عبرت‌هایی ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺤﺚ عبرت‌های ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻴﻢ ﻋﻤﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺑﺤﺚ، ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ؛ ﯾﻌﻨﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ ﻭ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺎ، ﮐﻪ ﻋﺒﺮﺕ ﺑﮕﻴﺮﯾﻢ.

پیام‌هاى ﻣﺘﻨﻮﻉﻭﻗﺎﯾﻊ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ (ع)
ﺣﺎﺩﺛﻪى ﮐﺮﺑﻼ ﺭﺍ می‌شود ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﮐﺮﺩ؛ ﻧﺨﺴﺖ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻭﻗﺎﯾﻊ. ﺧﻮﺩ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻭﻗﺎﯾﻊ، ﺑﺴﻴﺎﺭى ﺍﺯ پیام‌ها ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ (ع) ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻃﻮﻻﻧﻰ ﭘﺮﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺣﺴﻦﺑﻦﻋﻠﻰ (ع) ﮐﻪ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ، ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﺮﺩ؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩ؟ ﭼﻪ ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯾﻰ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ؟ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﭼﻪ ﮔﻔﺖ؟ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻭى ﮐﺎﺭ آﻣﺪﻥ ﯾﺰﯾﺪ، ﺍﯾﺸﺎﻥ ﭼﻪ ﻋﮑﺲﺍﻟﻌﻤﻠﻰ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ؟ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ؛ ﺩﺭ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﭼﻪ ﺣﻮﺍﺩﺛﻰ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩ؟ ﺑﻪ ﻣﮑﻪ آﻣﺪ؛ ﭼﻪ ﺣﻮﺍﺩﺛﻰﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩ؟ ﺍﺯ ﻣﮑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ؛ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻨﺰﻟﻰ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺯﻝ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩ؟ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﻧﻮﻉ ﺑﻴﺎﻥآﺭﻣﺎﻥﮔﺮﺍﯾﻰ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺍﺳﺖ.  ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻫﻢ ﺍﯾﻦﻃﻮﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺧﻮﺩ ﺍﯾﻦ، ﺣﺎﻣﻞ ﭘﻴﺎﻡ ﻭ ﺑﻴﺎن‌های ﺯﯾﺎﺩى ﺍﺳﺖ. ﯾﮏ ﻧﻮﻉ ﺩﯾﮕﺮ، ﺟﻤﻊﺑﻨﺪى ﺣﺎﺩﺛﻪ ﮐﺮﺑﻼ، ﺟﻤﻊﺑﻨﺪى ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻭ ﺟﻤﻊﺑﻨﺪى ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻣﺎ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﺳﻴﺪﺍﻟﺸﻬﺪﺍ (ع) ﭼﺮﺍ ﻗﻴﺎﻡ ﮐﺮﺩ؟

ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ؛ ﺻﺤﻨﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﻼﻣﻰ
ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ، ﯾﮏ ﺻﺤﻨﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﯾﮏ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﺍﺭﮐﺎﻥ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺑﺮﺍى ﺯﻧﺪﮔﻰ ﯾﮏ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﻌﻨﻮى ﻭ ﺍﺧﻼﻗﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺟﻠﻮﻩﮔﺮى می‌کند. ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ؛ ﺩﻓﺎﻉ ﻫﺴﺖ، ﺣﻤﻠﻪ ﻫﺴﺖ، ﺧﺸﻢ ﻫﺴﺖ، ﻋﺸﻖ ﻫﺴﺖ. ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ؛ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﻭ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻭ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻫﺴﺖ، ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﻥ ﻭ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻫﺴﺖ، ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻰ ﻫﺴﺖ، ﺍﯾﺜﺎﺭ ﻫﺴﺖ، ﺟﻬﺎﺩ ﻫﺴﺖ، ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ، ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻫﺴﺖ، ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻫﺴﺖ. ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻫﺴﺖ؛ ﺭﺍﺯﻭﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ.

ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ درس‌های ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﻋﺮﺽ ﮐﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺩﺍﺭﺍى درس‌های ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﯾﺎﺩى ﺍﺳﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﮑﺮ می‌کند ﻣﻰﺑﻴﻨﺪ درس‌های ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ آﻧﭽﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻴﺪﻩ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ.

ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ؛ ﺳﺮﻣﺸﻖ ﺩﺭ ﻫﻤﻪى ﺻﺤﻨﻪﻫﺎ
ﻗﺪﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﯾﺎﻡ [محرم]ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ شب‌هاى ﻣﺤﺮﻡ ﺑﺎ ﻧﺰﺩﯾﮏﮐﺮﺩﻥ دل‌هاىﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻰ (ع) ﺍﺯ آﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻧﻴﺮﻭ ﺑﮕﻴﺮﯾﺪ. ﺷﻤﺎ جوان‌ها ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺪﻫﺎى آﯾﻨﺪﻩ ﮐﺸﻮﺭ ﻭ ﺍﻧﻘﻼب ﻫﺴﺘﻴﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺎﻧﻪﻫﺎى ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻨﻴﺪ، ﺍﺳﺘﺨﻮﺍن‌های ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﮐﻨﻴﺪ؛ ﺑﺮﺍى ﺣﻤﻞ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎﺭ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﺷﻤﺎﺳﺖ. ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﻮﺩ، ﻓﺮﺩﺍ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ ﺩﯾﮕﺮى ﻭ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ ﺩﯾﮕﺮى ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻪى ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺩﺭﺱ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻭ ﺩﺭﺱ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻰ (ع) ﺍﺳﺖ.

ﻭﺟﻮﺩ درس‌های ﻣﺘﻨﻮﻉ ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍﺷﻤﺎ جوان‌ها ﻭ ﻫﻤﻪ نسل‌های ﺍﻧﻘﻼﺑﻰ ﻣﻠﺖ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮﺍى ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻰ (ع) ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﯾﮏ ﺩﺭﺱ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ. ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ ﯾﮏ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰ ﺻﺮﻑ، ﺧﺎﺭﺝ ﮐﻨﻴﺪ؛ ﺩﺭﺱ ﺍﺳﺖ؛ ﮔﺸﻮﺩﻥ ﯾﮏ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺣﺎﺩﺛﻪﯾﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮﺍى ﻣ ﻠﺖ ﻣﺎ می‌تواﻧﺪ ﺳﺮﻣﺸﻖ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﺮﭼﻪ آﺩﻡ ﻓﮑﺮ می‌کند ﺭﻭى ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﺮﺑﻼ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺯﺍﻭﯾﻪای ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ می‌گیرﺩ، ﺩﺭ آﻥ درس‌ها ﻣﻰﺑﻴﻨﺪ! ﺣﻘﺎ ﻣﺎ کوچک‌تر ﺍﺯ آﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻭ آﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻴﻢ. ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪﻫﺎى آﻥ ﯾﮏ ﭼﻴﺰﻫﺎﯾﻰ می‌فهمیم؛ ﯾﻌﻨﻰ می‌درخشد ﮐﻪ می‌فهمیم، ﺟﺮﻗﻪﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ ﯾﮏ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺩﺍﺭﯾﻢ.

ﺗﺒﻴﻴﻦ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺭ ﻗﻀﻴﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ، ﻧﮑﺎﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﯾﺎﺩى ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﻧﻴﺎى ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﻣﺘﻔﮑﺮﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ آﻧﻬﺎ، ﺍﺯ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻨﺪ، ﺭﺍﻩﻫﺎى ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﻭ ﺗﮑﻠﻴﻒ نسل‌هاى ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻭ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﺆﺧﺮﺍﺕ، آﻥ ﺭﺍ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﺻﺪﻫﺎ ﺩﺭﺱ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﺎﺭﯾﺨﻰ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ (ع)
ﺍﮔﺮ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻖ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﯾﺪ، ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺸﻮﺩ ﮔﻔﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ می‌تواﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻫﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﻰﻋﺒﺪﺍﷲ (ع)، ﺍﺯ آﻥ ﺭﻭﺯى ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﮑﻪ آﻣﺪ، ﺗﺎ آﻥ ﺭﻭﺯى ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻼ ﺷﺮﺑﺖ ﮔﻮﺍﺭﺍى ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻧﻮﺷﻴﺪ، ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺻﺪ ﺩﺭﺱ ﻣﻬﻢ ﺑﺸﻤﺎﺭﺩ. ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻫﺰﺍﺭﻫﺎ ﺩﺭﺱ؛ می‌شود ﮔﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﻫﺎ ﺩﺭﺱ ﻫﺴﺖ. ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﺍﺷﺎﺭﻩ آﻥ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ، ﯾﮏ ﺩﺭﺱ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ می‌گوﯾﻢ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺻﺪ ﺩﺭﺱ، ﯾﻌﻨﻰ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺪﺍﻗﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻴﻢ، ﺍﺯ آﻥ می‌شود ﺻﺪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ ﺳﺮﻓﺼﻞ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ آﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺮﺍى ﯾﮏ ﺍﻣﺖ، ﺑﺮﺍى ﯾﮏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﯾﮏ ﮐﺸﻮﺭ، ﺑﺮﺍى ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻗﺮب ﺑﻪ ﺧﺪﺍ، ﺩﺭﺱ ﺍﺳﺖ.

ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ (ع) ﺑﺮﺍى ﻫﻤﻪى ﺗﺎﺭﯾﺦ
ﺧﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻰ (ع) ﻭ ﺣﺮﮐﺘﻰ ﮐﻪ ایشان ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺑﺮﺍى ﻣﺎ ﺩﻭﺭﻣﺎﻧﺪﻩﻫﺎ ﺍﺯ ﻭﻃﻦ ﺍﺻﻠﻰ ﺍﺳﻼﻣﻰﻣﺎﻥ، ﺍﺯ ﻣﺘﻦ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ (ص) ﻭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺑﻮﺩ، ﭘﻴﺎﻡ ﺩﺍﺷﺖ. ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻰ (ع) ﺑﺎ ﻋﻤﻞ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﺍﮔﺮ می‌خواﻫﻴﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭﺭﻩﺍى ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﺯﻣﺎن‌ها، ﺍﺳﻼﻡ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﻧﮕﻪ ﺑﺪﺍﺭﯾﺪ، ﺭﺍﻫﺶ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﺎ ﮐﺮﺩﯾﻢ، ﻣﻠﺖ ﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ، ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﯾﺪﯾﻢ. ﭘﺲ ﻗﺪﺭ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﻭ ﺩﺭﺱ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻴﺪ.

ﺩﺭﺱ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ؛ ﺩﺭﺳﻰ ﺟﺎﻭﯾﺪﺍﻥ
ﺩﺭﺱ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻰ (ع) ﺩﺭﺱ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺶ ﻧﮑﺮﺩ، ﺑﺎﯾﺪ آﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﻓﻬﻤﻴﺪ. ﺩﺭ گفتن‌ها، ﺭﻭﺿﻪﺧﻮﺍنی‌ها، ﺫﮐﺮ مصیبت‌ها ﺑﺎﯾﺪ ﻧﮑﺘﻪ ﻓﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍى ﺩﯾﻦ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺑﺮﺍى ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺑﺸﻮﺩ، ﺗﺎ ﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺱ ﺭﺍ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻤﺎﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﮑﻨﻴﻢ.

ﮐﺮﺑﻼ؛ ﺍﻟﮕﻮى ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﻭ آﺯﻣﻮﺩﻩ

ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﻋﺰﯾﺰ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣ ﻠﺖ ﺑﺰﺭگ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﮐﺮﺑﻼ ﺍﻟﮕﻮى ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﻣﺎﺳﺖ. ﮐﺮﺑﻼ، ﻣﺜﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍى ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻋﻈﻤﺖ ﺩﺷﻤﻦ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﺷﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺍﻟﮕﻮى ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺻﺪﺭ ﺍﺳﻼﻡ، ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﻰ (ع) ﺑﺎ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﻴﺪ، ﺍﻣﺎ ﻣﻌﻨﺎﯾﺶ ﺍﯾﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﺭﺍﻩ ﺣﺴﻴﻦ (ع) ﺭﺍ می‌رود ﻭ ﻫﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩﺍﻧﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺮﺳﻨﺪ؛ ﻧﻪ. ﻣﻠﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺑﺤﻤﺪﺍﷲ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍﻩ ﺣﺴﻴﻦ (ع) ﺭﺍ آﺯﻣﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪى ﻭ ﻋﻈﻤﺖ، ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ملت‌هاى ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ملت‌هاى ﺟﻬﺎﻥ، ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ.

آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺯى ﺍﻧﻘﻼب ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﯾﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﻴﺪ، ﺭﺍﻩ ﺣﺴﻴﻦ (ع)؛ ﯾﻌﻨﻰ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪﻥ ﺍﺯ ﺧﺼﻢ ﻭ ﺗﻦ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺴﻠﻂ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺟﻨﮓ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦﻃﻮﺭ ﺑﻮﺩ. ﻣﻠﺖ ﻣﺎ می‌فهمید ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻭ، ﺩﻧﻴﺎى ﺷﺮﻕ ﻭ ﻏﺮب ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﺳﺘﮑﺒﺎﺭ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﻣﺎ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﺷﻬﺪﺍى ﮔﺮﺍﻧﻘﺪﺭى ﺩﺍﺭﯾﻢ. ﻋﺰﯾﺰﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﯾﻢ؛ ﻋﺰﯾﺰﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﻣﺎ، ﺳﻼﻣﺘﻰﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺟﺎﻧﺒﺎﺯ ﺷﺪﻧﺪ؛ ﻋﺰﯾﺰﺍﻧﻰ، ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ زندان‌ها ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻧﺪ؛ عده‌ای ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ بعثی‌ها ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﻣﻠﺖ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ فداکاری‌ها ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻋﺰﺕ ﻭ ﻋﻈﻤﺖ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﺳﻼﻡ ﻋﺰﯾﺰ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﭘﺮﭼﻢ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﺮﺍﻓﺮﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﺮﮐﺖ آﻥ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﮔﻰ ﺍﺳﺖ.

انتهای پیام/ 121