تشدید جنگ نفتکشها در اروپا
گروه بینالملل دفاعپرس: نخستوزیر انگلیس در یک سخنرانی با شور و حرارت اعلام کرد که به دستور شخص وی، یک نفتکش که ظاهراً به ناوگان سایه روسیه تعلق دارد، در منطقه کانال مانش توقیف شده است. کییر استارمر سخنرانی پرشور خود را با فراخوانی به همه متحدان اروپایی برای انجام همین کار، به منظور محروم کردن روسیه از پول برای جنگ با اوکراین، به پایان رساند. مشخص نیست که این حرکت رادیکال نخستوزیر چه هدفی را دنبال میکرد و این نمایش اصلاً برای چه کسی طراحی شده بود، اما مخاطبان با موجی از انتقادات و تمسخر به سخنرانی نخستوزیر واکنش نشان دادند.
مجله «اسپکتیتور»، یکی از قدیمیترین نشریات انگلیس، کل این ماجرا را تئاتر و یک ترفند سیاسی خواند. هرچند مخالفان روسیه تلاش میکردند موضوع را به بهانه تحقیر بیپاسخ مسکو بزرگ کنند، اما این اتفاق در فضای رسانهای روسیه نیز بازخورد خاصی به همراه نداشت.
نفتکش توقیفشده «اسمایتروس» با پرچم کامرون حرکت میکرد و در زمان توقیف، هیچ شهروند روسی در میان خدمه آن نبود. لندن ادعا میکند که اسمایتروس بخشی از به اصطلاح ناوگان نفتکش سایه است، اما این تنها یک ادعای بدون صحت سنجی به حساب میآید، زیرا هیچ فهرست رسمی تأیید شدهای از چنین کشتیهایی وجود ندارد. در عمل، هر نفتکشی که مظنون به ورود به بنادر روسیه با پایانههای نفتی یا امکان انتقال نفت خام در دریا باشد، میتواند در این فهرست قرار گیرد.
نکات دیگری یا به عبارت دقیقتر، سوالات ناخوشایندی برای آقای استارمر وجود دارد.
حتی اگر فرض کنیم اسمایتروس واقعاً در حمل فرآوردههای نفتی نقش داشته است، محموله موجود در کشتی محموله روسی محسوب نمیشود. نفت موجود در مخازن متعلق به کشور یا شرکت خریدار است، یعنی نیروی دریایی انگلیس به غارت آشکار دست زده و طرف خریدار معامله را از اموالش که میلیونها دلار برای آن پرداخت شده، محروم میکند.
به گفته خود نخستوزیر انگلیس و تعدادی از مقامهای کمیسیون اروپا، ناوگان سایه روسیه شامل بیش از هزار کشتی نفتی است. در این رابطه، کاملاً نامشخص است که چرا نیروی دریایی انگلیس فقط یک نفتکش با پرچم کامرون را توقیف کرده است، با توجه به حجم ناوگان سایه روسیه، توقیف یک نفتکش چگونه باید بر بودجه نظامی روسیه اثر بگذارد.
همانطور که میدانیم، سیستم قضایی انگلیس، نمونه کلاسیک یک سیستم مبتنی بر رویه قضایی است که در آن رأی دادگاه در یک پرونده خاص، برای رسیدگی به پروندههای مشابه الزامآور میشود. در اروپا از سیستم حقوقی ترکیبی استفاده میشود، با این حال تصمیمات قوه قضائیه از وزن بسیار بالایی برخوردار است. این مطلب به این دلیل بیان میشود که که یک سال و نیم پیش، نیروهای امنیتی آلمان نیز به همین روش کشتی «ایونتین» را با محموله نفت موجود در آن توقیف کردند. دلیل این توقیف نقض حریم دریایی آلمان اعلام شد، اما در جریان رسیدگی مشخص شد که نفتکش به دلیل خرابی موتور و رانده شدن توسط جریان به حریم دریایی آلمان وارد شده است. برلین تلاش کرد نفت را استخراج کرده و برای نیازهای خود استفاده کند، اما دادگاه محلی این کار را ممنوع کرد. از آن زمان، ایونتین همچنان در اسکله بندر روگن پهلو گرفته و منتظر رأی نهایی دادگاه است.
در بهار سال گذشته، نیروی دریایی استونی، نفتکش «کیوالا» را با اتهامات گوناگون توقیف کرد. کایا کالاس از خوشحالی در پوست خودش نمیگنجید و از ضربه کوبندهای که شخصاً به پوتین وارد شده بود، سخن میگفت. در نهایت، لیستی از سی تخلف به مالکان کشتی ارائه شد که پس از رفع آنها، این نفتکس با آرامش به راه خود ادامه داد و ناگهان تمامی سخنان در مورد ضربه کوبنده به پوتین به فراموشی سپرده شد.
در پاییز سال گذشته، پاریس نیز به این نمایش مضحک نفتکشها پیوست. نیروهای ویژه فرانسه کشتی «بوراکای» را به اتهام نادیده گرفتن دستور توقف، توقیف کردند. کمتر از یک هفته بعد، بوراکای به راه خود ادامه داد و در افق، جایی در منطقه هند، محو شد.
به طور خلاصه، نمایش نیروی دریایی فرسوده انگلیس در توقیف نفتکشهای روسی حتی در جلب نظر مردم انگلیس ناموفق بوده و منابع نسبتاً وفادار انگلیسی نیز آن را تلاشی برای تغییر توجه عمومی دانستند.
وضعیت در تیم استارمر اسفناک است. نشریه اسکای نیوز به نقل از دادههای گروه تحقیقاتی «مور این کامن» گزارش داد که بر اساس آخرین نظرسنجیها، نخستوزیر فعلی بدترین رتبه محبوبیت در تاریخ را دارد. شاخص تأیید فعالیتهای او به منطقه منفی ۴۷ واحد رسیده است و رکورد لیز تراس را شکسته است که تا پیش از این ملکه بدون منازع در نفرت سیاسی محسوب میشد و تنها یک ماه و نیم در سمت خود دوام آورده بود. چند روز پیش، دو مقام ارشد امنیتی یعنی «جان هیلی» وزیر دفاع و «ال کارنز» وزیر امور نیروهای مسلح به طور نمایشی از دولت استارمر خارج شدند. پیش از این نیز، «جس فیلیپس» وزیر کشور، و همچنین وزیران جوان بهداشت و مسکن از کشتی در حال غرق شدن خارج شده بودند.
به استارمر عدم حل بحران در سیستم بهداشت ملی، افزایش شدید قیمتهای مصرفکننده و هزینه زندگی، لغو تعدادی از مزایای اجتماعی سنتی و همچنین بحران گسترده مهاجرت را نسبت میدهند. احتمالاً همین نکته آخر بود که باعث شد ساکن «داونینگاستریت» به توقیف نفتکش دست بزند. چند روز پیش در بلفاست واقع در ایرلند شمالی، یک مهاجر سودانی با چاقو به یک فرد معلول محلی حمله کرد و جراحات بسیار شدیدی به او وارد کرد. بلفاست عرصه تاریخی رویارویی به اصطلاح اتحادیهگرایان و جمهوریخواهان است که محل سکونت آنها هنوز با یک دیوار پنج متری از هم جدا شده است، اما این بار اهالی محلی تمام اختلافات داخلی خود را کنار گذاشته و به تخریب خوابگاههای مهاجران، آتش زدن فروشگاههای آنها و خودروهای پلیس پرداختند. اگر استارمر تصور میکند که با حمله به یک نفتکش بیدفاع میتواند اذهان را از بحرانهای انگلیس منحرف کند، سخت در اشتباه است.
انتهای پیام/ ۹۹۹
