وحدت ملی؛ سنگر مستحکم ایران در برابر تهدیدها
گروه سیاسی دفاعپرس_ شایان میرزایی؛ وحدت ملی همواره یکی از مهمترین مؤلفههای قدرت جمهوری اسلامی ایران بوده است؛ مؤلفهای که نه در تجهیزات نظامی و نه در شاخصهای اقتصادی، بلکه در انسجام مردم و همدلی میان اقشار مختلف جامعه معنا پیدا میکند. به همین دلیل نیز دشمنان ایران در دهههای اخیر همواره تلاش کردهاند تا از مسیر ایجاد شکافهای سیاسی، اجتماعی، قومی و فرهنگی، این سرمایه ارزشمند را هدف قرار دهند.
در همین چارچوب، تأکید اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای بر ضرورت حفظ وحدت و پرهیز از هرگونه اقدامی که به اختلاف و تفرقه دامن بزند، صرفاً یک توصیه اخلاقی یا سیاسی نیست، بلکه یک ضرورت راهبردی برای عبور کشور از شرایط حساس کنونی به شمار میرود. ایشان با اشاره به اهمیت وحدت ملی، بر این نکته تأکید کردند که صیانت از این سرمایه بزرگ وظیفهای همگانی است و همه جریانها، گروهها، مسئولان، رسانهها و فعالان سیاسی و اجتماعی باید در حفظ آن نقشآفرینی کنند.
واقعیت آن است که امروز دشمنان ایران بیش از هر زمان دیگری به دنبال اثرگذاری بر افکار عمومی و ایجاد شکاف در جامعه هستند. تجربه سالهای گذشته نشان داده است که فشارهای اقتصادی، تحریمها، عملیات روانی و جنگ رسانهای، همگی در نهایت یک هدف مشترک را دنبال میکنند؛ کاهش اعتماد عمومی و تبدیل اختلافنظرهای طبیعی به شکافهای عمیق اجتماعی و سیاسی. از همین رو، هر سخن، رفتار یا اقدامی که ناخواسته در زمین دشمن بازی کند و انسجام ملی را تضعیف سازد، میتواند به ابزاری در خدمت اهداف خصمانه تبدیل شود.
البته تأکید بر وحدت به معنای نفی نقد و مطالبهگری نیست. جامعه پویا و زنده، جامعهای است که در آن نقد، گفتوگو و تبادل نظر وجود داشته باشد. اما آنچه رهبر معظم انقلاب بر آن تأکید دارند، تفکیک میان «نقد سازنده» و «رفتارهای تفرقهآفرین» است. نقدی که با هدف اصلاح امور، ارتقای کارآمدی و حل مشکلات مطرح شود، نهتنها تهدیدی برای وحدت نیست، بلکه میتواند به تقویت آن نیز کمک کند. در مقابل، تبدیل اختلافنظرها به منازعات فرسایشی، تخریب شخصیتها، دوقطبیسازی جامعه و القای ناامیدی، مسیری است که نتیجهای جز تضعیف سرمایه اجتماعی کشور نخواهد داشت.
تاریخ معاصر ایران نیز گواه روشنی بر اهمیت وحدت ملی است. در دوران دفاع مقدس، آنچه امکان مقابله با تجاوز دشمن را فراهم کرد، صرفاً توان نظامی نبود، بلکه حضور یکپارچه مردم از اقوام، مذاهب و گرایشهای مختلف در کنار یکدیگر بود. در مقاطع حساس دیگر نیز هرگاه جامعه ایرانی توانسته است اختلافات را در چارچوب منافع ملی مدیریت کند، کشور از بحرانها عبور کرده و به موفقیتهای بزرگ دست یافته است.
امروز نیز شرایط منطقهای و بینالمللی ایجاب میکند که وحدت ملی بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد. تحولات پرشتاب منطقه، رقابت قدرتهای بزرگ، فشارهای سیاسی و اقتصادی و تلاش مستمر دشمنان برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی، همگی نشان میدهند که انسجام داخلی همچنان مهمترین پشتوانه امنیت و اقتدار کشور است. به همین دلیل، حفظ این سرمایه نباید صرفاً وظیفه نهادهای حاکمیتی تلقی شود؛ بلکه همه آحاد جامعه در قبال آن مسئولیت دارند.
رسانهها در این میان نقش ویژهای بر عهده دارند. رسانه میتواند با ترویج گفتوگوی منطقی، تقویت امید اجتماعی و برجسته کردن نقاط مشترک، به تحکیم وحدت کمک کند و یا برعکس، با دامن زدن به اختلافات و بازتولید فضای تنش، ناخواسته در مسیر تضعیف انسجام ملی حرکت کند. فعالان سیاسی، نخبگان، دانشگاهیان و چهرههای اثرگذار نیز باید بیش از گذشته نسبت به پیامدهای سخنان و مواضع خود حساس باشند؛ چرا که در شرایط جنگ شناختی، هر موضعگیری میتواند آثار گستردهای بر افکار عمومی بر جای بگذارد.
پیام رهبر معظم انقلاب را باید دعوتی به مسئولیتپذیری جمعی دانست؛ دعوتی برای آنکه همه نیروهای کشور، فارغ از سلایق و دیدگاههای متفاوت، حفظ منافع ملی و انسجام اجتماعی را در اولویت قرار دهند. اختلاف سلیقه و تنوع دیدگاهها واقعیتی طبیعی در هر جامعه است، اما آنچه اهمیت دارد، مدیریت این اختلافات در چارچوب منافع کشور و جلوگیری از تبدیل آنها به شکافهای مخرب است.
امروز بیش از هر زمان دیگری روشن شده است که قدرت واقعی ایران در اتحاد مردم، اعتماد متقابل و همبستگی ملی نهفته است. هر اندازه این سرمایه تقویت شود، توان کشور برای مقابله با تهدیدها افزایش خواهد یافت و هر اندازه آسیب ببیند، دشمنان فرصت بیشتری برای پیشبرد اهداف خود خواهند یافت. از این رو، صیانت از وحدت ملی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر برای آینده ایران است؛ ضرورتی که تحقق آن نیازمند مشارکت و مسئولیتپذیری همه اقشار جامعه خواهد بود.
انتهای پیام/381
