پایان ماهعسل ۸۰ ساله پس از شکست در جنگ منطقهای
به گزارش خبرنگار بینالملل دفاعپرس، از زمان تأسیس آمریکا، همواره مناقشات داغ و اختلاف نظرهای عمیقی در میان مردم این کشور وجود داشته است. موضوعهایی مانند بردهداری، کشور تازه تأسیس را دوقطبی میکرد. همچنین سیاست خارجی و میزان مداخله آمریکا در جنگهای خارجی نیز همواره منشأ اختلاف بوده است.
حال پس از ۲۵۰ سال، آمریکاییها اگرچه بر سر لزوم حفظ ائتلافها و ایفای نقش مؤثر در امور جهانی اشتراکنظر دارند، اما وقتی پای ائتلافهای موجود یا جنگهای غیرضروری به میان میآید، همچنان با یکدیگر دچار اختلاف نظر هستند.
دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا در ابتدا وعده داد که عملیات در ایران مانند مداخله در ونزوئلا، خیلی سریع به پایان میرسد، اما نتوانست به این وعده عمل کند. چهار ماه از آغاز جنگ منطقهای ایران میگذرد و نظرسنجی مؤسسه «ایپسوس» نشان میدهد که ۵۷ درصد آمریکاییها (از جمله ۲۹ درصد جمهوریخواهان) نحوه مدیریت ترامپ در قبال مسئله ایران را تأیید نمیکنند. اگرچه اکثر جمهوریخواهان هنوز از جنگ حمایت میکنند، اما ناتوانی ترامپ در تبیین چگونگی خدمت این اقدام به منافع ملی آمریکا، واکنش منفی پایگاه جنبش «ماگا» به جنگهای غیرضروری را تشدید کرده است.
چهرههای شاخص جریان ماگا مانند «تاکر کارلسون»، «مگان کلی» چهره مشهور شبکه فاکس و «کندیس اوونز»، دولت ترامپ را به خاطر عدول از وعده عدم مداخله نظامی خارجی، به شدت مورد حمله قرار دادند. جالب اینکه این طیف، در مورد لزوم انتقال منابع هدررفته در جنگهای خارجی به مسائل داخلی مانند اقتصاد، با دموکراتهای چپگرا همعقیده است. این گروه در واقع نماینده بازگشت به موضع آمریکا در اواخر قرن هجدهم است که بر محافظهکاری در سیاست خارجی و تمرکز بر توسعه داخلی تأکید داشت. از سوی دیگر، جی دی ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا که برای رقابتهای ریاست جمهوری ۲۰۲۸ به دنبال جلب حمایت پایگاه ماگاست، در ۱۷ ژوئن از ترامپ اجازه گرفت تا مذاکرات برای رسیدن به تفاهم با ایران و آتشبس را رهبری کند.
ترامپ و ونس از یکسو تلاش میکنند به شکلی آبرومندانه آمریکا را از جنگ منطقهای ایران خارج کرده و موضع خود را در سیاست داخلی تثبیت کنند، و از سوی دیگر، اسرائیل را که توافقنامه را نپذیرفته، به باد انتقاد میگیرند. در ۱۶ ژوئن، ترامپ عملیات اسرائیل علیه لبنان که روند توافق را مختل کرد، هدف حملات لفظی خود قرار داد. ونس نیز با لحنی صریح به اسرائیل هشدار داد که آخرین دوست خود در جهان یعنی دولت ترامپ را عصبانی نکند. ونس خطاب به دولت تلآویو تأکید کرد که با فشار بر حزبالله در لبنان، آتشبس شکننده با ایران را بر هم نزند. ونس که اسرائیل را به توسل به زور در هر بحران متهم میکرد، به جای درگیریهای بیپایان، چشمانداز جدیدی از همکاری احتمالی آمریکا و ایران در آینده را ترسیم کرد.
مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا، اگرچه در برابر دوربینها از توافق با ایران حمایت میکند، اما لابهلای اظهاراتش، عمق شکاف در حزب جمهوریخواه را هم بر سر این توافق و هم بر سر محور اسرائیل نشان میدهد. برخلاف ونس که به دنبال تفاهمی آبرومندانه با تهران است، روبیو اظهارات تندی را بر علیه ایران بر زبان میراند. علاوه بر این، روبیو حتی یک کلمه هم درباره محکومیت حملات اسرائیل به لبنان نمیگوید. برخلاف ترامپ و ونس، از نظر روبیو تنها راه حل مناقشه لبنان، ایجاد یک میز دیپلماتیک جداگانه برای حذف کامل ایران از بازی است. به همین دلیل، او شخصاً هدایت مذاکرات میان اسرائیل و لبنان در واشنگتن را بر عهده گرفت که در ۲۶ ژوئن به توافقی سهجانبه انجامید.
این فرمول که اسرائیل نیز پشتیبان آن است، کاملاً با خط مشی سالهای اخیر روبیو در حمایت از اسرائیل همخوانی دارد. حتی پیش از رقابتهای ریاست جمهوری ۲۰۲۸، این توافق فرصتی بینظیر برای جلب حمایت کامل دوستان صهیونیستی او فراهم میکند. با این حال، روبیو به شدت سعی میکند اختلافهای خود با ترامپ و ونس را به حداقل برساند، چراکه میداند مقابله با ترامپ، شانس او را در رقابت ۲۰۲۸ مقابل ونس تضعیف خواهد کرد.
اگر جنگ در جبهه ایران عمیقتر و پیچیدهتر شود و به دنبال آن تورم و افزایش نرخ بهره به اقتصاد آمریکا ضربه بزند، جمهوریخواهان در انتخابات کنگره ۲۰۲۶ با شکستی سنگین مواجه خواهند شد.
نکته قابل توجهتر اینکه، جناح ماگا در درون حزب جمهوریخواه که معتقد به انزوا در سیاست خارجی است، در رقابت ریاست جمهوری ۲۰۲۸ از یک نامزد طبیعی و مورد توافق محروم خواهد ماند. زیرا ونس و روبیو هر دو از ابتدا از مشتاقترین مدافعان این جنگ بودهاند. به همین دلیل، تعداد سیاستمداران جمهوریخواهی که بتوانند علناً ترامپ را به خاطر برافروختن این آتش مورد انتقاد قرار دهند، به شمار انگشتان یک دست هم نمیرسد.
دموکراتها که در اصل مخالفت با جنگ منطقهای ایران متحد هستند، وقتی به مسیر مناسب آمریکا در غرب آسیا میرسند، کاملاً دودسته میشوند. نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد حمایت از اسرائیل در میان رأی دهندگان دموکرات به ویژه جوانان به سرعت در حال کاهش است. جناح فاصله گرفته از اسرائیل در حزب دموکرات، نه تنها خواستار قطع کمکهای مالی، بلکه خواستار قطع فروش سلاح به تلآویو است و همزمان لابیهای اسرائیل را به شدت مورد حمله قرار میدهد. پیروزی پیاپی نامزدهای دارای این موضع تند در انتخابات مقدماتی امسال، جهت گیری حزب دموکرات در آینده را مشخص میکند.
در سوی دیگر، جناح میانهروی حزب قرار دارد که معتقد است بحرانهای ایران یا غزه نباید به روابط دیرینه با اسرائیل آسیب جبران ناپذیری بزند و نباید جریان فروش تسلیحات به اسرائیل مختل شود. هدف اصلی جناح میانهرو کاملاً عملگرایانه است؛ نه آزردن دوستان اسرائیلی و نه از دست دادن منابع مالی کلان که به کمپینهای انتخاباتی سرازیر میشود.
این «تسویه حساب اسرائیلی» درون حزب دموکرات، مستقیماً تعیین خواهد کرد که نامزد جدید در ایالت «مین» تا ۵ مرداد چه کسی خواهد بود. زیرا نتیجه رقابت انتخابات سنا در حوزه انتخاباتی «مین» در سال ۲۰۲۶، نه تنها تعیین کننده اکثریت سنا، بلکه مشخص کننده این خواهد بود که دموکراتها در دو سال پایانی حضور ترامپ در کاخ سفید، آیا میتوانند دست و پای او را ببندند یا نه.
انتهای پیام/ 999
