طوفان‌الاقصی؛ روزی که هیمنه پوشالی صهیونیست‌ها ترک برداشت
گروه استان‌های دفاع‌پرس- «پژمان گنجی‌پور»؛ هفتم اکتبر ۲۰۲۳ را می‌توان یکی از مهم‌ترین روز‌های تاریخ معاصر فلسطین دانست. نیرو‌های مقاومت فلسطین در عملیاتی غافلگیرکننده از چند محور وارد مناطق تحت کنترل اسرائیل شدند و همزمان موجی از حملات موشکی را آغاز کردند. این عملیات ساختار امنیتی اسرائیل را غافلگیر کرد و ضربه‌ای جدی به تصویری وارد کرد که این رژیم طی دهه‌ها از توان اطلاعاتی و امنیتی خود ساخته بود.
اما اهمیت طوفان‌الاقصی را نمی‌توان فقط در اتفاقات همان روز جست‌و‌جو کرد. آنچه پس از ۷ اکتبر رخ داد نشان داد مسئله فلسطین برخلاف تصور برخی دولت‌ها و محافل سیاسی، قابل حذف از معادلات منطقه نیست.
یک روز و یک محاسبه بزرگ
سال‌ها رژیم صهیونیستی تلاش کرد امنیت خود را بر مجموعه‌ای از دیوارها، سامانه‌های اطلاعاتی، تجهیزات نظامی و برتری فناوری بنا کند. تصور غالب این بود که می‌توان تهدید‌های اطراف را با قدرت نظامی کنترل کرد و مسئله فلسطین را نیز به موضوعی فرعی در سیاست منطقه‌ای تبدیل کرد و طوفان‌الاقصی این محاسبه را به چالش کشید.
حمله ۷ اکتبر در اسرائیل بیش از هزار کشته بر جای گذاشت و حدود ۲۵۰ نفر نیز به اسارت گرفته شدند. سه سال بعد، این واقعه همچنان یکی از محور‌های اصلی بحث‌های سیاسی و امنیتی در سرزمین‌های اشغالی است و حتی در آستانه انتخابات اسرائیل، موضوع مسئولیت مقامات و شکست دستگاه‌های امنیتی دوباره به مسئله‌ای جدی تبدیل شده است.
این یعنی ضربه اصلی فقط به یک نقطه مرزی وارد نشد.
ضربه مهم‌تر به یک تصور وارد شد؛ تصور اینکه با تکیه بر قدرت نظامی می‌توان مسئله فلسطین را برای همیشه مدیریت کرد.
فلسطین دوباره مسئله اول شد
پیش از طوفان‌الاقصی، تلاش‌های مختلفی برای کم‌رنگ کردن مسئله فلسطین در معادلات منطقه‌ای جریان داشت. روابط برخی کشور‌های عربی با اسرائیل در حال گسترش بود و مسئله فلسطین در بسیاری از محافل سیاسی جهان در میان بحران‌های دیگر منطقه قرار گرفته بود. اما ۷ اکتبر این روند را بر هم زد و غزه دوباره به مرکز توجه جهان آمد و تصاویر ویرانی‌ها و رنج مردم فلسطین، مسئله اشغال و حقوق فلسطینیان را به یکی از مهم‌ترین موضوعات افکار عمومی جهان تبدیل کرد.
در طول سه سال گذشته نیز موضوع فلسطین از سطح یک بحران محلی فراتر رفت و به پرونده‌ای مهم در عرصه دیپلماسی و حقوق بین‌الملل تبدیل شد.
از نگاه جریان مقاومت، این اتفاق یک پیام روشن دارد؛ مسئله‌ای که دهه‌ها برای به حاشیه راندن آن تلاش شده بود، با یک عملیات دوباره به مرکز صحنه بازگشت.
غزه کوچک بود، اما مسئله بزرگی را نمایندگی کرد
غزه از نظر جغرافیایی منطقه‌ای کوچک است، اما در سه سال گذشته به یکی از مهم‌ترین نقاط تحولات جهان تبدیل شده است.
جنگی که پس از طوفان‌الاقصی آغاز شد، به غزه محدود نماند. لبنان درگیر شد، دریای سرخ تحت تأثیر قرار گرفت و در ادامه دامنه رویارویی میان ایران و اسرائیل نیز افزایش یافت. گزارش‌های تحلیلی درباره سه سال پس از ۷ اکتبر از تغییر الگوی درگیری‌های منطقه و حرکت آن از نبرد‌های غیرمستقیم به رویارویی‌های مستقیم‌تر سخن می‌گویند.
در چنین شرایطی، طوفان‌الاقصی را باید در چارچوبی بزرگ‌تر دید.
این عملیات نشان داد مسئله فلسطین فقط مسئله مردم غزه نیست. این مسئله به یکی از گره‌های اصلی امنیت و سیاست در غرب آسیا تبدیل شده است.
مقاومت فقط یک سلاح نیست
یکی از مهم‌ترین درس‌های سه سال گذشته برای جریان مقاومت، مفهوم «ایستادگی» است.
مقاومت فقط به موشک و عملیات نظامی خلاصه نمی‌شود. مقاومت یعنی یک ملت پس از سال‌ها فشار همچنان مسئله خود را فراموش نکند و اجازه ندهد اشغال به یک واقعیت عادی تبدیل شود.
تصاویر خانواده‌های فلسطینی که خانه‌های خود را ترک کردند، کودکانی که در میان ویرانه‌ها زندگی کردند و مردمی که با وجود آوارگی به سرزمین خود بازگشتند، وجه دیگری از مقاومت را نشان داد.
در این نگاه، مقاومت پیش از آنکه یک تاکتیک نظامی باشد، یک اراده است،اراده برای ماندن،اراده برای فراموش نکردن و اراده برای اینکه آینده یک ملت را دیگران به جای آن تعیین نکنند.
هزینه‌ای که غزه پرداخت کرد
البته روایت مقاومت بدون دیدن رنج مردم فلسطین کامل نیست.
سه سال جنگ، بخش بزرگی از زیرساخت‌های غزه را ویران کرده و میلیون‌ها نفر را با آوارگی و بحران انسانی روبه‌رو کرده است. گزارش‌های سازمان ملل در سال ۲۰۲۶ همچنان از وضعیت دشوار انسانی و گستردگی ویرانی در این منطقه خبر می‌دهند.
اما همین جا یک واقعیت تلخ و مهم وجود دارد.
جنگ زمانی تمام نمی‌شود که فقط ساختمان‌ها ویران شوند. اگر ریشه یک مناقشه باقی بماند، مسئله همچنان پابرجاست.
ویرانه‌های غزه را می‌توان دوباره ساخت، اما مسئله فلسطین همچنان نیازمند راه‌حلی عادلانه و پایدار است.
سه سال بعد، اسرائیل هنوز با سؤال ۷ اکتبر روبه‌روست
یکی از نشانه‌های اهمیت طوفان‌الاقصی، تداوم بحث درباره شکست‌های امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل است.
سه سال بعد، مسئولیت شکست ۷ اکتبر همچنان موضوع اختلافات سیاسی در اسرائیل است. حتی گزارش‌های جدید درباره انتخابات پیش‌رو نشان می‌دهد این واقعه همچنان در مرکز بحث‌های سیاسی قرار دارد و منتقدان بنیامین نتانیاهو، مسئولیت دولت و ساختار امنیتی وقت را مورد پرسش قرار می‌دهند.
این یعنی ۷ اکتبر در همان روز پایان پیدا نکرد.
آن روز همچنان در سیاست داخلی اسرائیل، در محاسبات امنیتی آن و در نگاه جامعه این رژیم به مفهوم امنیت حضور دارد.
یک درس برای همه ملت‌ها
شاید مهم‌ترین بخش این روایت، مربوط به فلسطین نباشد؛ مربوط به همه ملت‌هایی باشد که با فشار قدرت‌های بزرگ روبه‌رو هستند.
طوفان‌الاقصی نشان داد قدرت نظامی یک کشور الزاماً به معنای مصونیت دائمی آن نیست.
همچنین نشان داد محاسبات سیاسی می‌توانند با یک رخداد غیرمنتظره تغییر کنند.
اما مهم‌تر از همه این است که هیچ ملتی را نمی‌توان فقط با فشار و قدرت از خواسته‌هایش منصرف کرد.
وقتی یک مسئله برای دهه‌ها باقی می‌ماند، دیر یا زود دوباره خود را نشان می‌دهد.
این همان نقطه‌ای است که طوفان‌الاقصی را از یک واقعه نظامی به یک درس تاریخی تبدیل می‌کند.
از غزه تا تهران؛ مسئله‌ای فراتر از مرز‌ها
برای جمهوری اسلامی ایران، مسئله فلسطین صرفاً یک موضوع سیاست خارجی نیست. حمایت از آرمان فلسطین در چهار دهه گذشته بخشی ثابت از گفتمان انقلاب اسلامی بوده است.
در نگاه مقاومت، امنیت منطقه زمانی پایدار می‌شود که اشغال و تجاوز از معادلات منطقه حذف شود و ملت‌های منطقه بتوانند درباره آینده خود تصمیم بگیرند.
به همین دلیل، طوفان‌الاقصی در ادبیات مقاومت تنها یک عملیات تلقی نمی‌شود؛ نقطه‌ای است که بار دیگر نشان داد مسئله فلسطین همچنان در قلب تحولات غرب آسیا قرار دارد.
تحولات سه سال گذشته نیز نشان داده جنگ غزه به یک بحران محدود جغرافیایی تبدیل نشد و درگیری‌ها به لبنان، دریای سرخ و رویارویی‌های مستقیم‌تر منطقه‌ای کشیده شد.
طوفان تمام نشده است
سه سال بعد، شاید مهم‌ترین سؤال این نباشد که طوفان‌الاقصی در یک روز چه اتفاقی را رقم زد.
سؤال مهم‌تر این است که چرا یک عملیات توانست چنین موجی از تحولات را در منطقه ایجاد کند.
پاسخ را باید در سال‌ها اشغال، محاصره، درگیری و مسئله حل‌نشده فلسطین جست‌و‌جو کرد.
طوفان‌الاقصی نشان داد وقتی یک مسئله تاریخی از متن سیاست کنار گذاشته شود، الزاماً از واقعیت کنار نمی‌رود.
این شاید مهم‌ترین درس سومین سالروز طوفان‌الاقصی باشد.
ملت‌ها را می‌توان تحت فشار قرار داد، اما نمی‌توان تاریخشان را از آنها گرفت.
سه سال پس از آن صبح، مسئله فلسطین همچنان زنده است و غزه همچنان یکی از مهم‌ترین صحنه‌های تحولات غرب آسیاست؛ و شاید تاریخ ۷ اکتبر را نه فقط به عنوان روز آغاز یک جنگ، بلکه به عنوان روزی به یاد بیاورد که یک ملت و جریان مقاومت توانست مسئله‌ای را که سال‌ها در تلاش برای به حاشیه راندنش بودند، دوباره به مرکز توجه جهان بازگرداند.
انتهای پیام/
