دلنوشته/

امتداد میثاق

اکنون نسیم اربعین دوباره وزیدن گرفته است. دل‌ها پیش از قدم‌ها عازم کربلا شده‌اند و جاده‌ها از طنین «لبیک یا حسین» سرشار است. هر زائر، ادامه راه همان رزمنده‌ای است که روزی از خاکریز گذشت و امروز از مرز عشق می‌گذرد؛ مقصد هر دو یکی است؛ کربلا.
کد خبر: ۸۵۰۶۸۲
تاریخ انتشار: ۰۴ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۷:۰۰ - 26July 2026

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «ایوب کافی»؛ شب‌های جبهه را نه ستاره‌ها روشن می‌کردند و نه منور‌های جنگ؛ روشنایی آن شب‌ها از سجاده‌هایی برمی‌خاست که رزمندگان، پیش از طلوع فجر، بر خاک پهن می‌کردند. نور سنگرها، نور نماز شب بود؛ نوری که از زمین برمی‌خاست و تا عرش امتداد می‌یافت.

یادداشت

آنان خوب آموخته بودند که اگر در شب شام غریبان، بانوی صبر، حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، با قامتی خسته و دلی آکنده از مصیبت، نماز شبش را حتی نشسته ترک نکرد، پس در هیچ میدان نبردی نباید رشته پیوند با خدا گسسته شود.

همین بود که مردانی از این خاک برخاستند؛ یکی شهید شد، دیگری سال‌ها مفقودالاثر ماند، آن یکی جانباز شد و دیگری بی‌ادعاتر از همه، نام ایثارگر را تا پایان عمر بر دوش کشید. رفتند تا اسلام بماند، تا جبهه مقاومت استوار بماند و تا پرچم سرخ اباعبدالله الحسین علیه‌السلام بر فراز دل‌های آزادگان جهان در اهتزاز باشد.

امروز نیز آزمونی دیگر در برابر این ملت قرار گرفته است. ماه‌هاست که آتش دشمنی آمریکا و رژیم صهیونیستی، این سرزمین را نشانه گرفته است. پنداشته‌اند با جنگ، تهدید و فشار، می‌توانند اراده ملتی را در هم بشکنند که سرمایه حقیقی‌اش ایمان، استقلال و عزت است؛ غافل از آنکه ملتی که خود را پیرو مکتب حسین علیه‌السلام می‌داند، از میدان حق عقب‌نشینی نمی‌کند.

این مردم، زیر آفتاب سوزان و در سرمای زمستان، زیر باران و در میان دود و آتش، میدان را خالی نکرده‌اند؛ زیرا خود را فرزندان مکتب حسین علیه‌السلام می‌دانند.

سردار دل‌ها، شهید حاج قاسم سلیمانی، حقیقت این ملت را در یک جمله جاودانه کرد:

«ما ملت امام حسین علیه‌السلام هستیم؛ ما ملت شهادتیم.»

اکنون نسیم اربعین دوباره وزیدن گرفته است. دل‌ها پیش از قدم‌ها عازم کربلا شده‌اند و جاده‌ها از طنین «لبیک یا حسین» سرشار است. هر زائر، ادامه راه همان رزمنده‌ای است که روزی از خاکریز گذشت و امروز از مرز عشق می‌گذرد؛ مقصد هر دو یکی است؛ کربلا.

اما مکتب امام حسین علیه‌السلام، تنها مکتب رفتن نیست؛ مکتب شناختن تکلیف است. گاهی رفتن، عین انجام وظیفه است و گاهی ماندن.

امام خمینی رحمه‌الله‌علیه فرمودند: «حفظ نظام، از اوجب واجبات است.» این سخن، ترجمان همان مسئولیتی است که در روز‌های سخت بر دوش یک ملت قرار می‌گیرد.

بی‌تردید، زیارت اربعین آرزوی هر دل عاشق و از بزرگ‌ترین توفیقات الهی است؛ اما زیارت، عملی مستحب است و هر زمان که شرایط فراهم باشد، می‌توان به آن مشرف شد. آنچه در هر زمان بر همه چیز مقدم است، انجام تکلیف الهی است.

اگر امروز حفظ امنیت، آرامش، انسجام و اقتدار ایران اسلامی، حضور آگاهانه مردم را در شهر‌ها و در کنار میهنشان اقتضا کند، همین ماندن نیز عبادت است؛ و اگر کسی توفیق تشرف به زیارت یافت، چه نیکوست که پس از آن، بی‌درنگ به مسئولیت و میهن خویش بازگردد؛ زیرا مؤمن، پیش از آنکه به خواسته دل بیندیشد، به تکلیف می‌اندیشد.

دشمن نیز بی‌حساب نقشه نمی‌کشد. او همواره می‌کوشد از هر فرصت، برای کاستن از توان، انسجام و آمادگی این ملت بهره ببرد. اما پیروان مکتب حسین علیه‌السلام آموخته‌اند که هیچ خواسته‌ای، هرچند مقدس، نباید آنان را از انجام وظیفه زمانه بازدارد.

رزمندگان دفاع مقدس نیز همین حقیقت را به ما آموختند. آنان از کربلا دل نمی‌کندند، اما هرجا که دفاع از اسلام و ایران لازم بود، همان‌جا را کربلای خود می‌دیدند. امروز نیز اگر شرایط، حضور، هوشیاری، همبستگی و پاسداری از امنیت کشور را مطالبه کند، همین حضور، امتداد همان میثاقی است که از شب‌های نماز سنگر آغاز شد و تا جاده‌های اربعین ادامه یافته است؛ زیرا راه کربلا، پیش از آنکه از مرز‌ها بگذرد، از وفاداری به مسئولیت می‌گذرد؛ و چه زیباست که در این روزها، یادی کنیم از مهران؛ شهری که به فضل الهی آزاد شد؛ همان‌گونه که خرمشهر آزاد شد و حقیقت این کلام را دوباره به تاریخ آموخت که فتح، پیش از آنکه بر خاک رقم بخورد، در دل‌های مؤمنان رقم می‌خورد.

امروز مهران، دروازه عتبات عالیات است؛ دروازه‌ای که جاده‌هایش میزبان گام‌های عاشقان حسین علیه‌السلام است؛ و ایلام، این دیار غیرت و ایثار، با افتخار پایتخت خادمان سیدالشهدا علیه‌السلام است؛ سرزمینی که دیروز، راهیانش با لباس خاکی به جبهه می‌رفتند و امروز، با لباس خدمت، زائران اربعین را تا حریم عشق بدرقه می‌کنند.

گویی تاریخ، در این سرزمین، هرگز متوقف نشده است.

دیروز، نماز شب در سنگر‌ها برپا بود.

امروز، دعا در موکب‌ها جاری است.

دیروز، خاکریز‌ها راه کربلا را نشان می‌دادند.

امروز، جاده‌های اربعین همان مسیر را ادامه می‌دهند؛ و تا زمانی که این ملت، زینب سلام‌الله‌علی‌ها را آموزگار صبر، حسین علیه‌السلام را امام آزادگی و خدا را تکیه‌گاه خویش بداند، پرچم سرخ عاشورا بر فراز این سرزمین برافراشته خواهد ماند و راه مقاومت، تا ظهور آخرین وارث کربلا، حضرت ولی‌عصر عجل‌الله‌تعالی، ادامه خواهد یافت.

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار