چرایی فرهنگسازی در پیادهروی اربعین
گروه فرهنگ دفاعپرس ـ اکبر صفرزاده؛ مراسم پیادهروی اربعین یکی از مراسمهای مذهبی ایرانیان است. در این مراسم زائر از ابتدا تا انتها در حال گوش دادن به مداحی یا سخنرانی است و ممکن است جملاتی از مداحها یا سخنرانها را به حافظه بسپارد و آن را با خود زمزمه کند. شعرها و سرودهایی که در این زمینه تولید شده و توسط زائرها تکرار میشوند از نظر فرهنگی بسیار تاثیرگذار هستند، اما اگر کمی عمیقتر نگاه کنیم متوجه میشویم که این فقط لایه بیرونی ماجرا است و در لایههای درونی این مراسم با تبیین عملی و کاربردی فرهنگ مواجه هستیم.
زائر از زمانی که در مسیر اربعین قرار میگیرد به عنوان اولین و مهمترین قدم میآموزد غرور و تکبر خود را کنار بگذارد. او در مسیر انسانهایی را میبیند که در کمال تواضع کنار جاده نشسته و کفشهای زائرها را واکس میزنند یا پای زائرها را در آب سرد ماساژ میدهند. اگر بگوییم بیش از یک پنجم آثار ادبی دنیا درباره پرهیز از غرور و تکبر است شاید سخن به گزاف نگفتهایم. پیاده روی اربعین تبیین عملی و آموزش کاربردی پرهیز از غرور و تکبر است. پرهیز از حسادت، خشم، شکم پروری، شهوت و تنبلی از دیگر آموزههای کاربردی و عملی پیاده روی اربعین است.
تمامی فعالیتهای فرهنگی موجود در جهان از ابتدای خلقت تاکنون مخاطبان خود را یا به خوبی دعوت کردهاند یا از بدی پرهیز داشتهاند. این گزاره همان چیزی است که در ادبیات دینی از آن به عنوان امر به معروف و نهی از منکر یاد میشود. پیاده روی اربعین همانند دیگر مناسبتهای دینی و مذهبی یک کار جمعی است. در کارهای گروهی تمامی اعضاء از طریق دوستی و اعتماد به یکدیگر هدف مشترکتشان را پیگیری میکنند و به تدریج یاد میگیرند در مقابل استرس و اضطرابهای مربوط به کار، به یکدیگر تکیه کنند. کار تیمی یک شبکه حمایتی را به وجود میآورد که در آن افراد میتوانند مشکلات خود را از طریق تعامل با دیگران حل کنند.
کار گروهی به عنوان یک جعبه ابزار جمعی عمل میکند، زیرا اعضای تیم با ایدههای یکدیگر آشنا میشوند و از مهارتهای منحصربهفرد خود استفاده میکنند. این بدان معنی است که آنها میتوانند دیدگاهها را ترکیب کرده و راه حلهای بهتری پیدا کنند. در نتیجه اعتماد بین اعضای تیم پرورش مییابد. کار گروهی بهترین روش برای یادگیری «انعطاف پذیری» و پرهیز از خود محوری است. در کارهای گروهی هیچکس اجازه استفاده از قدرت فردی و اعمال سلیقه شخصی به دیگران را ندارد. کارگروهی تمرین سازش با دیگران است. در کارهای گروهی تمامی افراد به تدریج به این باور میرسند که برای کسب موفقیت باید از خود محوری پرهیز کنند.
انتهای پیام/ 121
