امیر جعفری: حجم پدافند دشمن در العدید مانع عملیات نهاجا نشد
به گزارش گروه دفاعی امنیتی دفاعپرس، امیر سرتیپ خلبان مسعود جعفری معاون هماهنگکننده نیروی هوایی ارتش در گفتوگویی به مناسبت سالروز شهادت سرلشکر خلبان عباس بابایی معاون وقت عملیات نیروی هوایی ارتش به تشریح اقدامات این نیرو در جنگ تحمیلی سوم پرداخت.

متن گفتوگوی معاون هماهنگکننده نیروی هوایی ارتش بدین شرح است:
لطفا از اقدامات شجاعانه خلبانان نیروی هوایی بفرمایید؟
حدود بیش از ۵ ماه از سلسله عملیاتها و آن روزهای ابتدایی جنگ میگذرد. ما هیچ قصدی بر مبنای صحبت کردن درخصوص عملیاتهایی که نیروی هوایی و ارتش جمهوری اسلامی ایران انجام داد را نداشتیم. چرا که این را وظیفه خودمان میدانیم و برای این روزها تربیت شدهایم و برای این روزها برای ما سرمایه گذاری شده است و اگر مأموریتی هم انجام میشود، جزء وظیفه ذاتی ما است و طلبکاری از هیچکسی نداریم و این وظیفه مأموریتی سازمانی ما است و با افتخار این وظیفه را انجام میدهیم. بنای ما رسانهای شدن این مأموریتها نبود و هیچگونه برنامهای برای تبلیغات نداشتیم و گفتیم جنگ تمام شود و بعدها اگر نیازی بود صحبت شود تا در تاریخ رزمندگان جمهوری اسلامی ایران ثبت شود.
رسانههای خارجی تاب نیاوردند و آنها را رسانهای کردهاند؟
بله یکی از آن مأموریتها را رسانههای خارجی که خودشان تعجب کرده بودند که چطور یک هواپیمای نسل سه دهه ۱۹۷۰ رینگ پدافندی پایگاههای امریکا را در کویت شکاند و آن مأموریت بسیار افتخارآمیز را انجام داد. مأموریتهای دیگری هم از قرارگاه به نیروی هوایی داده شده بود، از پایگاههای مختلف و برعلیه اهداف مختلف که آن مأموریتها با موفقیت انجام شده بود. یکی از آن مأموریتهایی که پیش بینی شده بود این مأموریتی بود که به پایگاه هوایی شهید دوران به هواپیمای سوخو ۲۴ داده شده بود که باید دو فروند هواپیمای سوخو ۲۴ از شیراز بلند میشدند و مرکز هوایی امریکا یا سنتکام در منطقه را مورد هدف قرار میدادند. این مأموریت یک مأموریت بسیار بسیار ویژه بود و رینگ پدافندی بسیار سختی در مطالعات اطلاعاتی و عملیاتی که در نیروی هوایی انجام شده بود برای آن تصور شده بود و به درستی هم بود. یکی هم اینکه آنجا بزرگترین پایگاه هوایی ایالات متحده در منطقه بود در العدید قرار دادشت، دوم اینکه سامانههای پدافندی تاد و پاتریوت بسیار قوی از این پایگاه محافظت میکردند. علاوه بر اینها گشتهای هوایی که به صورت ۲۴ ساعته از شروع جنگ بالای سر در ارتفاعات مختلف توسط هواپیماهای سنتکام و هواپیماهای دولتی قطر مشغول انجام بود، خلبانان ما به این نتیجه رسانده بود که مأموریت بسیار سختی را در پیشرو دارند و با اطلاع کافی و ریسک بسیار زیاد و خطرپذیری بسیار زیادی که این مأموریت داشت این مأموریت را قبول کردند. ما میدانستیم که عِده و عُده و نیز رینگ پدافندی دشمن بسیار قوی است و مرز ما بین العدید یک مرز آبی بود که طول خلیج فارس این پروازها را باید به صورت ارتفاع پست تا آنجا ادامه میدادند. چند روز بعد از آن عملیات اگر خاطرتان باشد اعلام شد که ما یک دارار ماورا افق ۵ هزار کیلومتری را در العدید مورد هدف قرار داده بودیم.
یعنی سوخوهای ما که از شیراز بلند میشدند در وسط آنها بودند؟
بله. امکان داشت تا لب دریا ما از پستیها و کوهها استفاده کنیم، ولی زمانی که هواپیماها روی آب میرسیدند تا خود قطر با محاسبات ما حتماً باید ۱۰۰ پا روی سطح دریا پرواز میکردند و این کار را انجام دادند ولی باز هم در همان ارتفاع خطر گرفتن هواپیمای ما وجود داشت. با همه اینها اختلاف فناوری که بین هواپیماهای ما بود، هواپیماهای ما نسل سه بودند و هواپیماهای آنها نسل چهار پلاس یا نسل پنج بودند، این حجم پدافند زمین و پدافند هوا و اختلاف نسلی تکنولوژی باعث نشد که این خلبانهایی که این مأموریت را انجام میدهند پا پس بکشند و همه با روحیه بسیار خوب و با شجاعت و شهامت کامل این مأموریت را پذیرفتند و انجام دادند. به جز شهید کاظمی که بعد از هدف قرار دادن این پایگاه بعد از مدتی پیکر مبارک شان به کشور بازگشتند، وضعیت ما سه خلبان ما هنوز دقیق مشخص نیست، اطلاعات ناقص است و به صورت واضح هنوز اطلاعاتی از طرف وزارت امور خارجه یا منابع اطلاعاتی نداریم.
اطلاعات ارتش، ستاد کل، وزارت امور خارجه رایزنی میکنند و آروزیمان این است که این قهرمانان با افتخار به کشورشان بازگردند. اینها کار بزرگی کردند کاری کردند که شهید بابایی در سال ۶۶ با وجودی اینکه معاونت عملیاتی نیروی هوایی بودند، ایشان در هواپیما نشستند و مأموریت را روی عراق انجام دادند. یعنی پست و مسئولیت و درجه مانع از پرواز شهید بابایی نشد. شهید دوران که به ایشان یک شهید استشهادیون میگویند، مرحوم اسکندری این مأموریت حمله به مقر غیرمتحدان را در بغداد انجام دادند که قرار بود اجلاس غیر متحدها آنجا انجام شود، آن هم ریسک بسیار بالایی داشت. اما میتوانم بگویم که رینگ پدافندی آن زمان بغداد خیلی ضعیفتر از رینگ پدافندی الان روی العدید بود.
چطور شد العدید را انتخاب کردید؟
دشمن درحال گسترش پایگاههای نظامی اش بخصوص در بعد هوایی، ما در تمام کشورها در امارات، در قطر، در کویت، در بحرین که مرکز دریایی پایگاه پنجم نیروی دریایی امریکا بود، به مثابه گسترش این پایگاهها در جنوب کشور ما هم ائتلاف پیدا میکردیم و کارهای اطلاعاتی انجام میشود و نیروی هوایی و معاونت اطلاعاتی ستاد کل و ارتش جمهوری اسلامی ایران، اینها را رصد میکردند و برای همچنین روزهایی برنامه ریزی میکردند. هم دریایی و هم هوایی در منطقه داشتند گسترش پیدا میکردند و ما متوجه بودیم که گسترش این پایگاه برای هیچ کشوری به جز ایران نیست. از سالیان سال این پایگاهها ساخته شده و هدف اصلی شان هم ایران بود اما کار اطلاعاتی کرده بودیم و اگر قرار بود مأموریتی هم انجام شود، ما روی اینها برنامه ریزی کرده بودیم و به لطف خدا هر زمان که ستاد کل مأموریتی از نیروی هوایی خواستند ما این مأموریت را انجام دادیم. یکی از آن مأموریتها این مأموریتی بود که این عزیزان باشجاعت کامل کاری کردند شبیه به کاری که شهید دوران در سال ۶۱ انجام دادند، یعنی آن کار شهید دوران که یک مأموریت پرخطر را انجام دادند، این چهار خلبان نیروی هوایی از پایگاه شهید دوران شیراز همان کار را به لطف خدا این مأموریت را قبول کردند و این جای افتخار برای ارتش جمهوری اسلامی ایران است و این تقدیم به ملت بزرگی که ماهها در صحنه هستند، می شود زیرا حضور این عزیزان واقعاً باعث دلگرمی است. ما وظیفه مان را انجام دادیم ولی مردم چیزی فراتر از وظیفه شان انجام دادهاند.
درخصوص سه خلبان دیگر، سوخوها دو خلبانه پرواز میکنند، چند درصد ممکن است خلبانی که درکنار شهید کاظمی بودهاند احیاناً زنده باشند و به اسارت گرفته شده باشند؟
پارمترهای خروج از هواپیما یا هدف قرار گرفتن خیلی پیچیده است یعنی در حد هزارم ثانیه میتواند دو اتفاق متفاوت برای خلبان کابین جلو یا جابین عقب لفت زید بیفتد. یعنی حتماً شهید کاظمی این را تأیید نمیکند که خلبان لفت زید هم این اتفاق برای او افتاده شده باشد. حتی در زمان صلح هم یک هواپیما دچار نقص فنی شده بود دو خلبان همزمان با اختلاف زمانی یک صدم ثانیه با هم از یک کابین هواپیما خارج شدهاند، ولی یکی زنده مانده است و یکی به شهادت رسیده است. این تضمین کننده نیست، ما امیدواریم که حتماً این باشد. نکته اینکه بچهها مأموریت شان را انجام دادند، نظامی بودند، این کار را انجام دادهاند. ولی من از همین جا قدردان خانوادههای عزیز این نفرات هستم که با من در تماس هستند. خوب شرایط بسیار سختی برای خانواده سه خلبان دیگر است، خانواده شهید کاظمی به آرامش رسیدند ولی آنها چشم به راه هستند. شایعات زیادی به گوش خانواده هایشان میرسد، من از صبر این خانواده عزیز کمال تشکر را دارم و انشاالله این عزیزان به سلامت به خانواده شان بازگردند.
چطور رادارهای آنها نتوانست شما را ببینند؟
فکر میکنم دیر موقع رصد کردن یا در مأموریت کویت رادارها خاموش بوده است. ما چون عادت کردهایم در تحریم باشیم، خلبانهای نیروی هوایی یاد گرفتهاند که بدون جی پی اس و بدون آیمس و با نقشه خوانی و سیستمهای ابتدایی هدایت جنگندهها را در مأموریتهای مختلف تمرین کنند و شاید هم برگ برنده ما این بود که ما از هیچ سیگنالی حتی رادیویی و خروجی روی هواپیما نداشتیم و شاید در روزهای اول آنها فکر نمیکردند که نیروی هوایی جسارت یک همچنین مأموریتی را داشته باشد. وقتی که کویت مورد هدف قرار گرفت، اینها تازه رینگ پدافندی شان آلرت شد و در برگشت سه از اف ۱۵ امریکایی که داشتند برمی گشتند یا کویت و یا به احتمال زیاد قصد داشتند در عربستان بنشینند را مورد هدف قرار دادند به صورت آتش بخودی سه هواپیمای اف ۱۵ همزمان در آسمان کویت مورد اصابت پدافند هوایی کویت قرار گرفت. شاید این فکر را نمیکردند که کسی بتواند جرأت کند به آنها نزدیک شود که این مأموریتها به لطف خداوند انجام شد.
انتهای پیام/ 231
