هنر ولایی؛ مسیری نورانی برای رسیدن به کمال
«مهناز خرمی» پژوهشگر هنر شیعی در گفتوگو با خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، با اشاره به گرایش تخصصی خود در حوزه هنرهای تجسمی اظهار داشت: در طول سالهای گذشته عمده توجه و تمرکز من متوجه هنر شیعی و ارزشهای والای آن بوده و هست و عمق این علاقه نیز به صورت عملی و نظری در زندگی هنری من هر روز بیشتر شده است.

خرمی افزود: شاید علت این انتخاب را بتوان در ذات تعالیبخش هنر شیعی جستوجو کرد. انسان به صورت فطری موجودی کمالگرا و مشتاق معنویت است و از نگاه من، هنر ولایی مسیری نورانی برای رسیدن به کمال است.
از کاریکاتور مطبوعاتی تا هنر ایرانی ـ اسلامی
این پژوهشگر هنر شیعی درباره سابقه فعالیت خود در حوزه کارتون و کاریکاتور نیز اظهار داشت: از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۸ سابقه فعالیت مطبوعاتی و کاریکاتوریستی دارم و آغاز فعالیت مطبوعاتی من نیز همزمان با گرایش به هنر ایرانی بود. حوالی سال ۱۳۷۹ با راهنمایی استاد شجاعی طباطبایی، اساسنامه کانون کاریکاتور کرج را تنظیم و به ثبت رساندم و در سال ۱۳۸۳ این کانون را تأسیس کردم.
وی ادامه داد: در همان دوره نخستین دورههای آموزشی، نمایشگاه و مسابقه کاریکاتور کرج را برگزار کردم. فضای مطبوعاتی آن سالها بسیار پرشور و حرارت بود و البته نارضایتی و عصبانیت مسئولان از انتقادها و کارتونها و کاریکاتورهای سیاسی ـ اجتماعی نیز بسیار جدی بود.
خرمی خاطرنشان کرد: در آن دوران، سیاسیون به راحتی مجوز کانون کاریکاتور و امتیاز بسیاری از نشریات را لغو میکردند و رسانههای اجتماعی نیز برای ارائه آزاد آثار وجود نداشت. به عنوان یک خانم تنها، توان مقابله با تهدیدها و ادامه فعالیت را نداشتم و به همین دلیل تمرکز اصلی خود را معطوف به هنر ایرانی ـ اسلامی کردم.
هنر اسلامی بدون روحیه انقلابی متوقف میشود
وی در پاسخ به این پرسش که چرا مضامین معنوی و انقلاب اسلامی در آثارش پررنگ است، گفت: همانطور که عرض کردم، هنر اسلامی در اصل مسیر سلوک و تعالی انسان است و طی این مسیر همواره با انقلاب درونی و بیرونی انسان همگام بوده و هست.
خرمی تصریح کرد: اسلامی بودن هنر بدون انقلابی بودن آن، به معنای توقف در مسیر و حتی پسرفت است؛ مانند اینکه اگر از اسلام روحیه مقاومت و انقلابیگری در برابر باطل گرفته شود، چیزی جز مناسک ظاهری باقی نمیماند.
وی ادامه داد: اغلب گونههای هنری مانند راههای فرعی یک بزرگراه هستند؛ مسیرهای کوتاه و رنگارنگی که ممکن است حواس هنرمند را از رسیدن به مقصد پرت کنند. هنر شیعی و ولایی در اعلای درجه هنر اسلامی و انقلابی قرار دارد؛ هنری که سرپرست و راهنما دارد و این راهبری به همه چیز رنگ الهی و صبغةالله میزند.
این هنرمند افزود: چنین محتوایی در مسیر زندگی یک هنرمند باعث احساس رشد، شکوفایی و انقلاب درونی میشود.
معلم پرواز و روضه طوبی؛ روضههای تصویری همراه با حماسه
خرمی درباره دو اثر معلم پرواز و روضه طوبی که اخیراً در منزل شهید آرمان علیوردی رونمایی شد، اظهار داشت: این دو اثر در همان روزهای ابتدایی جنگ و شهادت رهبر عزیزمان، خانواده محترمشان و کودکان میناب تصویرسازی شدند. خدا را شکر میکنم که رونمایی از این آثار توسط پدر و مادر مقتدر و صبور شهید والامقام آرمان علیوردی صورت گرفت.
وی افزود: این مراسم به همت سازمان بسیج هنرمندان کشور و با تلاش سرکار خانم زینب احمدی برگزار شد و من شکرگزار خداوند مهربان و قدردان همه این عزیزان هستم. قطعاً این رویداد نقطه درخشان و مدال افتخار هنری من خواهد بود.
این پژوهشگر هنر شیعی درباره فضای مفهومی این دو اثر گفت: درباره حال و هوای این دو اثر میتوان ساعتها گفتوگو کرد، اما در چند جمله باید بگویم که این آثار، روضههای تصویری همراه با حماسه و رجز، خطگرفته از مکتب سرخ امام حسین (ع)، معراج انسان کامل و آموزش این مسیر هستند.

خرمی خاطرنشان کرد: این آثار عمق ارادت و مرامنامه یکی از اهالی هنر شیعی را بیان میکنند. ابزار ارائه این آثار، رنگ و روغن و اکرولیک روی بوم کتان بوده و شیوه اجرا نیز تلفیقی از نقاشی ایرانی و تصویرسازی معاصر است.
بانوان هنرمند میتوانند پرچمداران اصلاح جامعه باشند
وی در پایان با توصیه به هنرمندان و به ویژه بانوان هنرمند اظهار داشت: میل به جاودانگی در انسانها و به طور ویژه در هنرمندان، میلی قوی و تعیینکننده مسیر است، اما غالباً این میل به جای حرکت به سمت کمال به بیراهه کشیده میشود.
خرمی ادامه داد: به دوستان هنرمندم با تواضع و احترام عرض میکنم که مسیر هنری صحیح و پاک را انتخاب کنیم. داشتن استعداد هنری به معنای داشتن مسئولیت فردی و اجتماعی مضاعف است و باید مراقب شناخت حق از باطل و حفظ ارزشهای انسانی در آثار هنری باشیم.
وی تصریح کرد: باید مراقب ارزشهای متعالی هنرهای ایرانی ـ اسلامی باشیم و گرفتار فضاهای بیهوده و باطل مدرنیته با روکش هنر نو و مترقی نشویم.
این هنرمند در پایان گفت: خانمها ذاتاً مربی، جریانساز و پیشران هستند. چنانچه با توکل به خداوند و فهم صحیح از رسالت هنر در زندگی انسان وارد عرصههای فرهنگی و اجتماعی شوند، بدون تردید میتوانند پرچمداران اصلاح جوامع خودشان باشند.
انتهای پیام/ 121
