وحدت حول اشتراکات اساسی زمینهساز شکلدهی و تقویت قدرت ملی است
عباس سلیمینمین کارشناس مسائل داخلی و منطقهای و پژوهشگر تاریخ گفت: وحدت حول اشتراکات اساسی میتواند قدرت ملی را شکل دهد و تجربههای تاریخی از نهضت ملی شدن صنعت نفت تا پیروزی انقلاب اسلامی نشان میدهد که دور شدن از اختلافات و تمرکز بر اشتراکات، زمینهساز تقویت قدرت ملی است.
به گزارش دفاعپرس از کردستان، «عباس سلیمینمین» کارشناس مسائل داخلی و منطقهای و پژوهشگر تاریخ، امروز چهارشنبه ۲۵ شهریور ماه، در دوره دانشافزایی و توانمندسازی اساتید در دانشگاه کردستان، با اشاره به اهمیت مسئله وحدت اظهار داشت: برای درک درست مفهوم وحدت، باید شناخت دقیقی از خود و نیروهای مقابل داشته باشیم و هرچه خودشناسی و دشمنشناسی دقیقتر باشد، نگاه جامعتری نسبت به ضرورت وحدت شکل میگیرد.
وی با اشاره به تجربههای تاریخی ایران افزود: دشمنان نیز همواره نسبت به مسئله وحدت توجه داشتهاند و در بررسی تاریخ معاصر میتوان نمونههای مختلفی از تلاش قدرتهای خارجی برای حفظ انسجام و هماهنگی میان خود و جلوگیری از شکلگیری قدرت ملی در ایران را مشاهده کرد.
این پژوهشگر تاریخ با اشاره به حضور آمریکا و انگلیس در ایران در جریان اشغال کشور در شهریور ۱۳۲۰، گفت: اگرچه در مقاطعی میان آمریکا و انگلیس اختلاف نظرهایی وجود داشت، اما این اختلافات هیچگاه به اندازهای نبود که زمینه ایجاد شکاف اساسی در میان آنان و استفاده ایران از این اختلافات را فراهم کند.
سلیمینمین ادامه داد: از دوره امیرکبیر تا دوران نهضت ملی شدن صنعت نفت، تلاشهایی برای ایجاد اختلاف میان قدرتهای خارجی و استفاده از آن در راستای افزایش سهم ملت ایران از منابع نفتی و ایجاد فضای تنفس سیاسی صورت گرفت، اما این تلاشها نتوانست به شکاف پایدار میان آمریکا و انگلیس منجر شود.
وی با اشاره به نهضت ملی شدن صنعت نفت تصریح کرد: انگلیسیها تصور نمیکردند ملت ایران بتواند در برابر سلطه آنان ایستادگی کند، زیرا اختلافات داخلی گسترده بود و انگلیس نیز در بخشهای مختلف کشور زمینههای نفوذ داشت؛ با این حال، وحدت نیروهای مختلف حول اشتراکات اساسی موجب شد این محاسبات تغییر کند.
این کارشناس مسائل داخلی و منطقهای افزود: در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت، نیروهای ملی، نیروهای مردمی سازمانیافته و جریان مذهبی به رهبری آیتالله کاشانی، با وجود اختلافات اساسی، بر سر یک مطالبه مشترک کنار یکدیگر قرار گرفتند و همین مسئله قدرت ملی را شکل داد.
سلیمینمین با بیان اینکه اختلافات میان فدائیان اسلام، آیتالله کاشانی و جبهه ملی وجود داشت، اظهار کرد: این جریانها با وجود اختلافات، در مقطعی توانستند مسائل مورد اختلاف را کنار گذاشته و حول مطالبه ملی شدن صنعت نفت با یکدیگر همراه شوند، اما پس از آن، با ایجاد فاصله میان این ارکان، نهضت ملی شدن صنعت نفت نیز به نقطه پایانی خود رسید.
وی انقلاب اسلامی را یکی دیگر از نمونههای تاریخی وحدت دانست و گفت: انقلاب اسلامی طیفهای مختلفی را که در بسیاری از مسائل با یکدیگر اختلاف داشتند، زیر یک پرچم گرد آورد و توانست بار دیگر قدرت ملی را شکل دهد.
این پژوهشگر تاریخ تأکید کرد: وجود اختلاف میان افراد و جریانها طبیعی است، اما اینکه یک ملت اختلافات خود را بزرگ کند و از اشتراکات اساسی فاصله بگیرد، با منطق عقلانی سازگار نیست.
سلیمینمین با اشاره به رویکرد امام خمینی (ره) نسبت به وحدت اسلامی بیان کرد: برخی تصور میکنند مسئله وحدت میان شیعه و سنی پس از پیروزی انقلاب اسلامی مطرح شد، در حالی که این موضوع از ابتدای شکلگیری نهضت امام خمینی (ره) در دهه ۴۰ مورد توجه قرار داشت و وحدت برای ایشان یک تاکتیک مقطعی نبود، بلکه راهبردی اساسی در نهضت اسلامی محسوب میشد.
وی ادامه داد: امام خمینی (ره) با شناختی که از شرایط جهان اسلام و دشمنان داشت، بر ضرورت اتحاد تأکید میکرد؛ چراکه در شرایطی که قدرتهای مقابل از امکانات و ظرفیتهای بیشتری برخوردار بودند، ایجاد انسجام در جهان اسلام یک ضرورت محسوب میشد.
این کارشناس مسائل داخلی و منطقهای در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به شرایط کردستان اظهار کرد: گاهی مطرح میشود که نیازی به وحدت نداریم و باید صرفاً اشتباهات خود را اصلاح کنیم، در حالی که تجربه تاریخی نشان میدهد در مواجهه با دشمن، حفظ وحدت و استفاده از ظرفیتهای مشترک اهمیت اساسی دارد.
سلیمینمین با اشاره به برخی منابع تاریخی درباره حوادث پس از پیروزی انقلاب اسلامی گفت: در برخی منابع و خاطرات منتشرشده نیز به تلاش قدرتهای خارجی برای اثرگذاری بر شرایط داخلی ایران و حمایت از جریانهای مخالف اشاره شده است.
وی افزود: بررسی اسناد و منابع مختلف نشان میدهد که از نخستین روزهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تلاشهایی برای ایجاد بیثباتی و تضعیف نهضت مردم ایران صورت گرفته است؛ بنابراین در بحث دشمنشناسی باید به مجموعه این تجربیات تاریخی توجه داشت.
این پژوهشگر تاریخ در ادامه با بیان اینکه اختلاف نظر در مسائل سیاسی امری طبیعی است، تصریح کرد: میتوان نسبت به عملکرد سیاسی یا یک توافقنامه نقد داشت و حتی راهکارهای دیگری را پیشنهاد کرد، اما این نقدها نباید موجب کنار گذاشتن بخشی از ظرفیتهای ملی در مواجهه با دشمن شود.
سلیمینمین تأکید کرد: اختلاف نظر در مسائل نظری و سیاسی نباید به حذف توانمندیهای کشور و تضعیف وحدت منجر شود و باید میان نقد عملکرد و مخدوش کردن اصل انسجام ملی تفاوت قائل شد.
وی با اشاره به برخی انتقادها درباره عملکرد جمهوری اسلامی در مواجهه با تحولات منطقهای گفت: در مواردی ممکن است اطلاعات کامل و دقیقی از اقدامات انجامشده در اختیار افکار عمومی نباشد و قضاوت بر اساس اطلاعات ناقص شکل بگیرد؛ بنابراین نباید صرفاً بر مبنای آنچه در ظاهر دیده میشود، درباره عملکرد مسئولان قضاوت کرد.
این کارشناس مسائل داخلی و منطقهای افزود: طرح برخی مسائل به شکلی که مسئولان را وادار به ارائه اطلاعات درباره اقدامات و ظرفیتهای کشور کند، میتواند اطلاعاتی را در اختیار دشمن قرار دهد که نباید منتشر شود.
سلیمینمین در پایان با تأکید بر نقش دانشگاه در افزایش آگاهی جامعه خاطرنشان کرد: یکی از وظایف مهم بسیج اساتید و مجموعه دانشگاهی، آگاهیبخشی و کمک به شناخت دقیق مسائل کشور، ظرفیتهای ملی، شرایط منطقه و رفتار دشمن است تا جامعه بتواند با شناخت بیشتری نسبت به مسائل و ضرورت حفظ انسجام تصمیمگیری کند.
انتهای پیام/
لینک کپی شد
نظر شما
