فرمانده‌ای که قرآن کریم را با خط خود به نگارش درآورد
به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، امیر سرتیپ شهید «شریف اشراف» از فرماندهان ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که پس از سال‌ها آموزش و خدمت نظامی، در جریان مقابله با نیرو‌های ضدانقلاب در منطقه بانه به شهادت رسید.
او که از دانش‌آموختگان دانشکده افسری و برخوردار از تجربه‌های تخصصی در حوزه نظامی بود، در کنار مسئولیت‌های حرفه‌ای، به خوشنویسی نیز علاقه داشت و طی ۱۰ سال، قرآن کریم را با خط زیبای خود به نگارش درآورد.
شریف اشراف در سال ۱۳۱۶ در شیراز متولد شد. او در سال ۱۳۳۵ در آزمون ورودی دانشکده افسری پذیرفته شد و تحصیل در رشته علوم نظامی را آغاز کرد. سه سال بعد، در سال ۱۳۳۸، با قرار گرفتن در رسته پیاده به درجه ستوان‌دومی رسید.
اشراف پس از گذراندن دوره مقدماتی رسته پیاده در مرکز آموزش پیاده شیراز، فعالیت رسمی خود را در لشکر یک مرکز آغاز کرد. او در ادامه مسیر حرفه‌ای‌اش، برای افزایش مهارت‌های نظامی در دوره‌های تخصصی شرکت کرد و در سال ۱۳۴۲، دوره‌های رنجر و چتربازی را پشت سر گذاشت.
یکی از نقاط برجسته دوران خدمت او، حضور در مسابقات پنجگانه ارتش‌های جهان در سال ۱۳۴۴ بود؛ رقابت‌هایی که اشراف در آن به مقام دوم دست یافت. وی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، دوره فرماندهی و ستاد را نیز گذراند و به درجه سرهنگی ارتقا یافت.
حضور در مأموریت‌های کردستان
با آغاز ناآرامی‌ها در کردستان در سال ۱۳۵۸، شریف اشراف به لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا منتقل شد و مسئولیت فرماندهی تیپ سوم این لشکر را بر عهده گرفت. او در این جایگاه، در مأموریت‌های محوله حضوری فعال داشت و در جریان درگیری‌های منطقه، به انجام وظایف نظامی خود ادامه داد.
سرانجام، در دهم آبان سال ۱۳۵۹، اشراف در جریان درگیری مسلحانه با نیرو‌های ضدانقلاب در بانه به شهادت رسید و به جمع شهدای ارتش پیوست.
فرمانده‌ای با ذوق خوشنویسی
زندگی شهید شریف اشراف تنها به فعالیت‌های نظامی محدود نمی‌شد. او از خطی زیبا برخوردار بود و این استعداد را در یکی از ماندگارترین کار‌های شخصی خود به نمایش گذاشت. اشراف طی ۱۰ سال و در دوران حیاتش، یک دوره کامل قرآن کریم را با خط خود نوشت؛ کاری که از علاقه او به قرآن و هنر خوشنویسی حکایت دارد.
ازدواج و آغاز زندگی مشترک
منصوره جاسبی در روایتی از زندگی خانوادگی شهید اشراف، به چگونگی آشنایی او با همسرش، بانو لطیفی، پرداخته است. بر اساس این روایت، شریف اشراف و برادر بانو هر دو در ارتش خدمت می‌کردند و همین هم‌خدمتی زمینه آشنایی و دوستی آنها را فراهم کرده بود.
در سال ۱۳۳۹، اشراف از بانو لطیفی خواستگاری کرد و با موافقت او روبه‌رو شد. بانو در آن زمان دانش‌آموز پایه پنجم رشته تجربی بود. مراسم عقد آنها در تیرماه همان سال برگزار شد و پس از آن، شریف به شیراز منتقل شد و همسرش نیز همراه او به این شهر رفت. چند ماه بعد، در مهرماه، مراسم عروسی این زوج برگزار شد.
زندگی مشترک این زوج خیلی زود با مسئولیت‌های تازه همراه شد. کمتر از یک سال پس از ازدواج، نخستین فرزندشان، هنگامه، به دنیا آمد و در سال ۱۳۴۱ نیز پسرشان محمد متولد شد.
بانو لطیفی در سال‌های ابتدایی زندگی مشترک، با دشواری‌های پرورش دو فرزند خردسال و دوری از خانواده خود روبه‌رو بود. با این حال، این شرایط مانع ادامه تحصیل او نشد و توانست با تحصیل به‌صورت متفرقه، دیپلم خود را دریافت کند.
این بخش از زندگی شهید اشراف و همسرش، تصویری از روز‌های آغازین خانواده‌ای را نشان می‌دهد که در کنار وظایف نظامی و جابه‌جایی‌های ناشی از خدمت، با مسئولیت‌های خانوادگی و دشواری‌های زندگی نیز مواجه بود؛ روز‌هایی که بعد‌ها با شهادت شریف اشراف، معنای تازه‌ای از دوری و فقدان پیدا کرد.
شهید شریف اشراف سرانجام در دهم آبان ۱۳۵۹، هنگام مقابله با نیرو‌های ضدانقلاب در بانه به شهادت رسید و نامش در شمار فرماندهان شهید ارتش ثبت شد.
انتهای پیام/ 122
