حماسه «فهمیده» در امتداد نسل‌ها جاری است
گروه استان‌های دفاع‌پرس_«حدیثه صالحی»؛ کتاب تاریخ انقلاب اسلامی را که ورق می‌زنیم همه شور است و شعور، ایمان است و ایثار، عشق است و حماسه؛ پر از نام‌هایی که هر کدامشان روایتی بلند از مردانگی و ایستادگی‌اند. نام‌هایی که اگر به درستی روایت شوند، کتاب‌هایی نفیس از دل تاریخ بیرون خواهد آمد. هشتم آبان نیز یکی از همان روز‌های ماندگار است؛ روزی که نام نوجوانی سیزده ساله با حماسه‌ای بزرگ گره خورد؛ شهید «محمدحسین فهمیده»؛ همان نوجوانی که نشان داد برای بزرگ بودن گاهی بزرگی یک انسان را باید در وسعت ایمان و عمق باورهایش جست‌و‌جو کرد.
«فهمیده» نماد نسلی است که در روز‌های سخت، پای اعتقاد و سرزمینش ایستاد. نوجوانی که نامش در حافظه یک ملت ماندگار شد تا آیندگان بدانند که حماسه، سن و سال نمی‌شناسد و مسئولیت‌پذیری در برابر سرنوشت میهن، از همان سال‌های نوجوانی آغاز می‌شود.
از هشتم تا سیزدهم آبان، هفته بسیج دانش‌آموزی، فرصتی است برای مرور همین حماسه‌ها؛ برای بازخوانی راهی که از مدرسه‌های ساده و کلاس‌های درس آغاز شد و به میدان‌های بزرگ ایثار و مقاومت رسید. روز‌هایی که هشتم آبان با نام شهید فهمیده و سیزدهم آبان با عنوان روز دانش‌آموز، دو برگ زرین از دفتر استقلال‌طلبی و هویت تاریخی ملت ایران را به هم پیوند می‌زنند.
اما حکایت نسل امروز، حکایت دیگری است؛ نسلی که شاید صدای انفجار‌های جنگ تحمیلی را در سال‌های دفاع مقدس نشنیده باشد، اما خود در روزگاری متفاوت با میدان‌های تازه‌ای از جنگ و مسئولیت روبه‌رو شده است. نوجوانان امروز ایران اسلامی، دیگر تنها شنونده روایت‌های هشت سال دفاع مقدس نیستند؛ آنان جنگ ۱۲روزه و پس از آن جنگ رمضان را نیز تجربه کردند؛ روز‌هایی که بار دیگر آسمان ایران رنگ موشک و آتش گرفت و نام دانش‌آموزان نوجوان بار دیگر در دفتر شهدای این سرزمین ثبت شد.
اگر روزگاری نوجوانان این سرزمین در جبهه‌های دفاع مقدس قد کشیدند و با ایثار خود نامشان را در تاریخ جاودانه کردند، امروز نیز نوجوانانی از همین نسل، جنگ را نه در قاب کتاب‌های درسی و تصاویر آرشیوی، بلکه در متن زندگی خود تجربه کردند. برخی از آنان دیگر به کلاس درس بازنگشتند؛ نیمکت‌های خالی، دفتر‌های ناتمام و رؤیا‌هایی که فرصت شکفتن نیافتند، روایت تلخ روز‌هایی است که جنگ، معصومیت دانش‌آموزان را نیز نشانه گرفت.
و، اما غم‌انگیزترین فصل این روایت، حکایت مدرسه شجره طیبه میناب است؛ مدرسه‌ای که قرار بود خانه علم‌آموزی و رؤیاپردازی کودکان باشد، اما در نهم اسفند سال گذشته، به صحنه یکی از تلخ‌ترین حوادث جنگ رمضان تبدیل شد. ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم این مدرسه در حمله آمریکایی صهیونیستی به شهادت رسیدند؛ کودکانی که باید با مداد و دفتر، آینده خود را می‌نوشتند، اما دفتر زندگی‌شان زیر آوار حمله دشمنان بسته شد.
چه تلخ است روایت مدرسه‌ای که زنگ‌هایش باید نویدبخش شروع یک روز تازه می‌بود، اما صدای انفجار جای زنگ مدرسه را گرفت؛ کودکانی که باید نگران مشق شب و امتحان فردا می‌بودند، اما خانواده‌هایشان در جست‌وجوی نشانی از فرزندان خود، آوار‌ها را زیرورو کردند. این همان جایی است که نام شجره طیبه، برای همیشه با مظلومیت دانش‌آموزان ایران گره خورد.
در نهم اسفند، هم‌زمان با شهادت رهبر انقلاب در حمله دشمنان متجاوز، میناب نیز داغدار فرزندان خردسالی شد که هر کدام می‌توانستند آینده‌ای روشن برای این سرزمین بسازند. گویی در آن روز، دشمن نه‌تنها جان انسان‌ها، بلکه رؤیا‌های یک نسل را نشانه گرفت.
این اتفاقات نشان داد که نوجوان ایرانی امروز نیز همچون نوجوانان دوران دفاع مقدس، با واقعیت جنگ و هزینه‌های سنگین آن روبه‌رو شده است؛ با این تفاوت که این بار، مدرسه و کلاس درس نیز از پیامد‌های جنگ در امان نماندند. از همین رو، هفته بسیج دانش‌آموزی امسال معنایی عمیق‌تر دارد؛ چراکه وقتی از شهید فهمیده سخن می‌گوییم، دیگر فقط از نوجوانی در سال‌های دفاع مقدس یاد نمی‌کنیم، بلکه به نسلی می‌اندیشیم که خود طعم جنگ را چشیده و شهدای دانش‌آموز را در میان هم‌نسلانش دیده است؛ و درست در همین روزگار است که حضور نوجوانان و دانش‌آموزان در شب‌های تجمع همدلی و مقاومت، جلوه‌ای تازه از پیوند نسل امروز با فرهنگ ایثار و ایستادگی را به تصویر می‌کشد؛ نوجوانانی که در کنار خانواده‌ها و دیگر اقشار مردم، در میدان‌های همدلی حاضر شدند تا نشان دهند روایت مقاومت هنوز زنده است و نسل جدید نیز خود را بیگانه با سرنوشت جامعه و آرمان‌هایش نمی‌داند.
چه زیباست وقتی در میان جمعیت، چهره‌های نوجوانی دیده می‌شود که شاید سال‌ها از روز‌های دفاع مقدس فاصله داشته باشند، اما با حضور خود در این شب‌های همدلی، رشته پیوندشان را با فرهنگ مقاومت نشان می‌دهند.
این همان نقطه اتصال فهمیده دیروز با دانش‌آموز امروز است؛ پیوندی که نه در تکرار حماسه‌های گذشته، بلکه در درک مسئولیت‌های امروز معنا پیدا می‌کند. اینجاست که نقش بسیج دانش‌آموزی معنایی فراتر از یک تشکل پیدا می‌کند؛ بستری برای پرورش نسلی که هم اهل ایمان باشد و هم اهل اندیشه، هم ریشه در هویت و فرهنگ خود داشته باشد و هم چشم به افق‌های بلند علم و فناوری بدوزد. نسلی که بداند بسیجی بودن به حضور در یک برنامه و مراسم خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در تلاش برای ساختن ایرانی آبادتر، در سنگر علم‌آموزی، در مسئولیت‌پذیری اجتماعی، در جهاد تبیین و در دفاع آگاهانه از حقیقت معنا پیدا می‌کند.
دانش‌آموز امروز باید بداند که کلاس درس نیز سنگر است؛ سنگری که در آن می‌توان با قلم و دانش، با خلاقیت و نوآوری و با اراده‌ای استوار، آینده کشور را ساخت. اگر نوجوان دیروز با ایثار جان از سرزمینش دفاع کرد، نوجوان امروز نیز می‌تواند با تلاش علمی، خودباوری، بصیرت و حضور مسئولانه در عرصه‌های اجتماعی، ادامه‌دهنده همان مسیر باشد.
البته نباید از یاد برد که نسل نوجوان را نمی‌توان تنها با روایت خاطرات گذشته به میدان آورد. باید به او فرصت شنیده شدن داد، پرسش‌هایش را جدی گرفت، دغدغه‌هایش را شناخت و به توانایی‌هایش اعتماد کرد. دانش‌آموز امروز نیازمند میدان عمل است؛ باید بتواند ایده‌پردازی کند، مطالبه‌گری داشته باشد، در عرصه رسانه نقش‌آفرینی کند و سهم خود را در پیشرفت جامعه بشناسد. چرا که آینده این ایران اسلامی همین امروز و در کلاس‌های درس ساخته می‌شود.
سیزدهم آبان نیز یادآور نسلی است که در برابر سلطه‌طلبی ایستاد و استقلال را به یکی از مهم‌ترین آرمان‌های خود تبدیل کرد. این روز به ما یادآوری می‌کند که آگاهی، شناخت تاریخ و حفظ هویت ملی، از ضرورت‌های اساسی نسل جوان است. نسلی که اگر گذشته خود را بشناسد، بهتر می‌تواند برای آینده تصمیم بگیرد و در برابر موج‌های تحریف و فراموشی، هویت خویش را حفظ کند.
اصلاً هفته بسیج دانش‌آموزی را باید از دریچه همین پیوند دید؛ پیوندی میان «فهمیده» دیروز و دانش‌آموز امروز، میان ایثار و دانایی، میان حماسه میدان و جهاد در عرصه علم و فرهنگ.
حالا باید گفت هشتم آبان آمده است تا بار دیگر نام «فهمیده» را در گوش تاریخ زمزمه کند و تا سیزدهم آبان، این روایت به نام دانش‌آموزانی گره بخورد که می‌توانند با علم، آگاهی، وحدت و تلاش، فصل تازه‌ای از پیشرفت ایران را رقم بزنند؛ دانش‌آموزانی که حضورشان در شب‌های تجمع همدلی و مقاومت، بخشی از روایت امروز آنان است و نشان می‌دهد حماسه هنوز در میان نسل نوجوان نفس می‌کشد.
در پایان باید بلند بگویم که «فهمیده‌ها رفتند تا ایران بماند»؛ و امروز، این دانش‌آموزان‌اند که باید با قلم و دانش، با ایمان و بصیرت و با حضور آگاهانه در صحنه‌های اجتماعی، روایتگر فردای ایران باشند. هفته بسیج دانش‌آموزی، یادآور همین حقیقت است؛ اینکه حماسه مردان این سرزمین تمام نمی‌شود؛ اینجا حماسه‌ها از نسلی به نسل دیگر می‌رسند و در زندگی مردم سبزسرخ جریان دارند.
انتهای پیام/
