«پیامآوران عاشورا» مهمان خواهر شهیده «معصومه کرباسی»
به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاعپرس، جمعی از اعضای کارگروه پیامآوران عاشورا سازمان نشر آثار و ارزشهای مشارکت زنان در دفاع مقدس و مقاومت، مشتمل بر مادران، همسران و خواهران شهدا در منزل زهرا کرباسی، خواهر شهیده معصومه (آرزو) کرباسی، گرد هم آمدند تا شنونده خاطرات و روایتهایی از زندگی این شهیده باشند.

تربیت خانوادگی؛ محیطی خاص با برنامهریزی ویژه
کرباسی در بخش نخست سخنان خود به توصیف دوران کودکی خواهرش پرداخت و گفت: «پدرم در خانه یک نظم و انضباط ویژهای برقرار کرده بود. حدیث «اوصیکم بتقوی الله و نظم امرکم» در صحبتهای روزانهشان بود.»
وی همچنین افزود: پدرش با اینکه نظامی نبود و کارمند فرهنگی جهاد سازندگی بود، اما یک قانونمندی و برنامهریزی خاصی را از همان کودکی به فرزندانش آموخت. پدرم در عمده مدت جنگ هشت ساله در جبهه حضور داشت و مادر متولی امر تربیت ما بود.

کرباسی مادرش را نیز بانویی کدبانو و هنرمند توصیف کرد که در حوزههای مختلف هنری، حفظ قرآن و محیط آموزشی-مذهبی فعالیت میکرد.
شخصیت چندبعدی شهیده
کرباسی با اشاره به فعالیتهای متعدد خواهرش گفت: شهیده معصومه (آرزو) کرباسی شخصیت تکبعدی نداشت و در چند حوزه بهطور همزمان فعال بود؛ در حوزه علمی جایگاه ثابتی میان نفرات اول تا سوم کلاس داشت و در حوزه قرآنی-مذهبی به عنوان قاری قرآن فعالیت میکرد.
وی در حوزه ورزشی از قهرمانان استان فارس بود و در حوزه هنری به خوشنویسی و منبتکاری روی چوب میپرداخت.
بیماری؛ نقطه عطف تحول درونی
این خواهر شهیده یکی از نقاط عطف زندگی خواهرش را بیماری دوران دبیرستان دانست و گفت: این بیماری در نهایت به تحولی درونی و عمیق در زندگی شهیده انجامید.
کرباسی افزود: شهیده هیچوقت با هیچکسی در این باره صحبت نکرد و از درون با خدا ارتباط ویژهای گرفت و حفظ قرآن را نیز از همان زمان شروع کرد.
وی با اشاره به انتقال خواهرش از دانشگاه اهواز به شیراز، آیه ۱۹ سوره نساء را خواند: «فَإِنْ کَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَى أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا وَیَجْعَلَ اللَّهُ فِیهِ خَیْرًا کَثِیرًا»

کرباسی گفت: قطعاً ممکن است در زندگی همه ما مکروهاتی اتفاق بیفتد؛ ما فکر میکنیم این مکروه است، ولی باعث خیر کثیر و عاقبتبهخیری ما میشود.
ازدواج و همسرداری
این خواهر شهیده سپس به ماجرای آشنایی با خانواده همسر شهیده، یعنی «شهید رضا عواضه» اشاره کرد و گفت: پدرم در دهه شصت چند سالی در لبنان بود، یکبار مطرح کرد که دوست دارد با بچههای لبنانی آشنا شده دوباهر ارتباط بگیرد، اینجا بود که آرزو به پدرم گفت چند نفر بورسیه لبنان در دانشگاه هستند و پدرم از این طریق میتواند آنها را پیدا کند، پدرم با این بچهها آشنا شد و رفت و آمدداشت، تا این که آقا رضا اول خودش و بعد خانوادهاش آرزو را خواستگاری کردند.
وی افزود: نکتهای که مد نظرم هست این است که وقتی آرزو این مسئله بیماری را با آقا رضا مطرح کرد و گفت ممکن است فرزنددار نشوند، آقا رضا گفته بود که فرزند را برای خودم نمیخواهم، برای امام زمان میخواهم که سرباز امام زمان بشود، بنابر این هر طور که خدا بخواهد ما هم تسلیم هستیم و حاصل این ازدواج پنج فرزند شد.
کرباسی همچنین از سادگی مراسم عروسی خواهرش سخن گفت و افزود: اولین برنامهای که قبل از ورود به سالن داشتند، نماز جماعت بود. شهیده و همسرش رفتند اتاق عروس، با یکدیگر نماز جماعت خواندند و بعد آمدند پیش مهمانها.

الگوی سوم زن مسلمان؛ بررسی دستنوشتهها
یکی از محورهای اصلی سخنان زهرا کرباسی، معرفی شهیده به عنوان تجسم «الگوی سوم زن مسلمان» بود؛ ترکیبی از بُعد خانواده و بُعد اجتماع.
وی از دستنوشتههای بهجامانده از شهیده گزارش داد: حدود هزار و ۲۰۰ صفحه دستنوشته پیدا کردیم. وقتی دفاتر را ورق میزنیم، نمونه کامل الگویی است که میگویند «یک ثانیه طلاست»، آرزو با توجه به ذهن مهدسی و الگوریتمی که داشت یک برنامهریزی دقیقی مبتنی بر سبک زندگی اسلامی ایرانی ترسیم کرده بود که البته تضادی هم با سبک زندگی جهادی در لبنان نداشت.
کرباسی توضیح داد که شهیده با نمودارهای مدیریت زمان، سه عامل اصلی تلفشدن وقت خود را شناسایی کرده بود: تلفن، اینترنت و خواب. وی با محاسبه دقیق، زمانهای بیاستفاده را به فرصتهایی برای تلاوت قرآن تبدیل میکرد.

سحرخیزی و عبادت
خواهر شهیده با ذکر نمونهای از یادداشتهای روزانه خواهرش گفت: هر روز قبل از نماز صبح بیدار میشدند. اگر نیمساعت زودتر برمیخاستند، زیرش مینوشتند: «خدایا شکرت! امروز نیمساعت زودتر بلند شدم، ۵۰ آیه قرآن بیشتر خواندم. خدایا شکرت!»
وی همچنین به اهداف سالانه نماز شهیده اشاره کرد و گفت: ۹۹ درصد صعود آرزو به قله با نماز بود.
همسرداری و فرزندپروری
زهرا کرباسی از مدلهای خاص شهیده در حوزه همسرداری نام برد و گفت: مدلهایی در همسرداری داشتند که من در هیچ کتابی ندیده بودم. باید بر اساس این نمونه به عنوان یک الگوی عملی و میدانی بتوانیم یکسری کارگاههای همسرداری برگزار کنیم.
این خواهر شهیده با اشاره به رابطه خواهر شهیده و همسر شهید خواهرش، افزود: آرزو آقا رضا را علامه میدانست، درباره همه چیز از او مشورت میگرفت، آقا رضا واقعا برای ما علامه بود، خیلی از دانشها و علوم را علامه بر مهندسی میدانست، برای ما پدر و برادر بود، خبر شهادت این دو نفر خیلی برای ما سنگین بود.
وی در حوزه فرزندپروری نیز افزود: برای هر یک از پنج فرزند، روزانه نیمساعت وقت میگذاشتند؛ یعنی روزی دو ساعت و نیم وقت روی پنج فرزند، مثلا چون لبنان بودند برای اینکه فارسی فراموششان نشود برنامه داشت و ده ها نمونه دیگر از این مسائل.
کرباسی نمونهای از کنترل خشم شهیده را نیز بازگو کرد و گفت: شهیده نوشته بود «امروز مهتدی(فرزند شهیده) در را باز گذاشت، همیشه دعواش میکردم، امروز صبر کردم.»

شهادت و واکنش فرزندان
این خواهر شهیده از روز شهادت خواهرش گفت و لحظهای را روایت کرد که فیلم صحنه شهادت را مشاهده کرد: تا قبل از این که صحنه شهادت را ببینم زمانی که آرام آرام خبر شهادت را متوجه شدم خیلی بیقرار بود، اما وقتی صحنه شهادت را که همان روز منتشر شده بود دیدم، خواهرم را از پشت شناختم با همان روسری دست در دست همسرش همانطور که با هم آرزو داشتند شهید شدند. یکلحظه آرام شدم، گریهام قطع شد. انگار کسی به من گفت تو باید به خوبی صحنه افتخار کنی.
وی همچنین از ویدیوهایی که فرزندان شهیده لحظات و روز بعد از هشادت از لبنان فرستاده بودند سخن گفت: هر کدام گفتند: «خاله، خوبی؟ ما خوبیم!» صدای عادی، صدای معمولی! انگار هیچ اتفاقی نیفتاده. گفتم اگر بچهها اینجوریاند، ما اگر بشینیم گریه کنیم باید خجالت بکشیم. من وقتی این رفتار بچهها و این عادی وبدن جهاد و شهادت را در آنها دیدم افتخار کردم.
کرباسی افزود: شهیده در روز شهادتش به پسر دوم (مهتدی)، گفته بود: «مطمئنی میتونی از بچهها مراقبت کنی؟» مهتدی نیز پس از شهادت مادرش گفته بود: «خاله، به مامانم قول دادم. کی میخواد این سه تا رو تربیت کنه؟»
کرامات پس از شهادت
خواهر شهیده در بخش پایانی سخنان خود به کرامات و آثار پس از شهادت خواهرش اشاره کرد و گفت: این شهید را در حرم شاهچراغ دفن کردیم و مزارش محل حضور بسیاری از مردم شده است. اما مهمتر از همه ماجرای شرفیابی بنده و فرزندان شهیده خدمت رهبر شهید مجاهد انقلاب بود که فراموش ناشدنیترین صحنه زندگی ما و بچهها بود.

کرباسی همچنین افزود: تشییع در مشهد و سپس شیراز انجام شد و پیکر مطهر شهیده کنار شاهچراغ (حرم مطهر حضرت احمد بن موسی الکاظم علیهالسلام در شیراز) به خاک سپرده شد.
سخن پایانی
زهرا کرباسی سخنرانی خود را با نقلقولی از یک خانم لبنانی گفت: ما در لبنان به بچههای شهید کرباسی غبطه میخوریم. فهمیدیم تربیت این پنج بچه به دلیل این بوده که مادر ایرانی داشتند.

وی در پایان افزود: با وجود همه تعاریفی که من کردم باید تربیت این فرزندان را ببینید که متوجه تاثیرات این شهیدان در تربیت فرزندانشان باشید و توصیه میکنم برنامه تلویزیونی محفل را که با حضور این بچهها بوده، ببینید.
انتهای پیام/ 119
