احمد دلیر چائی دره

«احمد دلیر چائی دره» رزمنده سربلندِ ارتش جمهوری اسلامی است که دو سال در زندان‌های تکریت ۱۶، غریبانه زیسته بود؛ همان اسیرِ بی‌نام و نشانی که در لیستِ مفقودین جا مانده و عطشِ دیدارش، خانواده را به دریایِ اشک و سوگ کشانده بود. آن قدر خبر نیامد که قامتِ بلندِ امید در خانه‌اش خم شد و خانه برایش سیاه پوشید. آن روز، خانواده برای «احمد» ختم گرفته بودند؛ ضیافتی برای وداع با کسی که گمان می‌بردند خاک‌های تکریت در آغوشش گرفته است.