شهید محرم‌علی صفدری

گاهی بلوط را مثل سیب زمینی زیر آتش می‌گذاشتیم و می‌خوردیم. چهار ماه غذای درست و حسابی نخوردیم. هر چه به ما می‌رسید، کنسرو بود و بیشتر هم کنسرو لوبیا. این کنسرو‌ها را قاطربران می‌آوردند. راه‌ها بسیار خراب بود. قاطر‌ها نمی‌توانستند از نیمه راه جلوتر بیایند. بچه‌ها تا نیمه می‌رفتند و بار‌ها را می‌آوردند.