مصاحبه با جانباز شيميايي مهدي عربي

http://www.chemical-victims.com/_chemical-v/images/1454/mosahebe/DSC06623.JPG
 

- مهدي عربي هستم. متولد شهر کميجان در حومه اراک، دانشجوي دکتري رشته مکانيک و عضو هيأت علمي دانشگاه شهيد رجايي.

 درباره دوران کودکي و نوجواني اش، گفت:

اگر شاگرد اول و دوم کلاس نبودم، اما در بين پنج نفر اول بودم. آن موقع بر روي ديوار مدرسه ما فرمايشي از حضرت امام  (ره) نوشته بود که؛ «اگر درس نخوانيد حرام است که در مدرسه بمانيد.»

اين جمله تکليف را روشن مي کرد. دانش آموزن اين فرمايش امام (ره) آويزه گوش کرده بودند.

زمستان سال 1357بود. شش يا هفت سال داشتم، ژاندارم ها به خانه ما ريختند. پدر و برادر بزرگترم را ديدم که مورد حمله وحشيانه آنها قرار گرفتند و به شدت ضرب و شتم شدند. پدر زنداني شد و برادرم تا ماهها بعد در بستر بيماري بود.

نوجواني و جواني ما همزمان با حوادثي بسيار بزرگ و تاريخي بود.

درباره جبهه و جنگ:

- امام خميني (ره)، انقلاب نوپاي اسلامي و مسئله دفاع مقدس، سرنوشت نسل ما را رقم مي زد. هزاران دانش آموز مثل من وجود داشت که رزمنده بودند، هم درس مي خواندند و هم مي جنگيدند.

- من وظيفه تاريخي، ميهني و ديني خود را به دستور رهبرم انجام دادم. خرسندم که امروز حس مي کنم براي کشورم مفيد بوده ام.

- در ابتدا حضور در جبهه راننده و بيسيم چي بودم و اواخر جنگ فرمانده گروهان شدم.

- مورد اصابت مستقيم گلوله، ترکش و گازهاي شيميايي قرار گرفتم. شيميايي هديه اي از جانب خدا و البته وسيله اي براي آزمايش کردن من است.

- چندي قبل کاغذي را در کيف مدرسه دخترم پيدا کردم- مرضيه 9 ساله دارد- او نامه اي براي خدا نوشته و از او خواسته تا سرفه هاي شبانه من خوب شود.