شهيد علم الهدي و مقم معظم رهبري-ديدار با دهها هزار نفر از مردم قهرمان دشت آزادگان در مزارشهداي هويزه
خداي بزرگوار را و پروردگار عظيم کريم رحيم را شکر گزاريم که به ما آنقدري فرصت داد و عمر داد که يکي از معجزات بزرگ الهي در تاريخ را به چشم خودمان مشاهده کنيم.
در همين بياباني که امروز ما جمع شدهايم، يک روزي جمعي از بهترين جوانان و پاکيزهترين عناصر مؤمن و خالص و صالح ما با غربت به خاک افتادند و شربت شهادت را نوشيدند. آنروز کسي گمان نميکرد که به اين زودي اين شهداي عزيز و غريب اينطور جاه و جلال معنوي پيدا کنند و مردم از راههاي دور مينمود نزديک شد. امروز گنبد و بارگاه و دستگاه معنوي اين شهيدان وسيلهاي براي توجه به قدرت لايزال پروردگار عالم است.
قدرت خداوند متعال بر همه قدرتهاي مادي پيروز است، ارداه حضرت حق متعال بر اراده انسانها مسيطر و مسلط است.
آنروز اين جوانهاي عزيز براي خدا قيام کردند و حرکت کردند. من در آنروزي که اين عزيزان به سمت اين جايگاه شهادت و فداکاري حرکت ميکردند آنها را از نزديک ديدم، در نزديکي کرخه نور، شهيد عزيز حسين آقاي علمالهدي (رضوان الله تعالي عليه) و بقيه جواناني که همراه او بودند و با دست خالي بدون تجهيزات، اما با دلي سرشار از عشق و ايمان، با قلبي استوار از اتکا و توکل به پروردگار، به اين طرف ميآمدند. واقعاً انسان يکبار ديگر صحنه صدر اسلام را، صحنه عاشوراي حسيني را و کربلا را به چشم خود مشاهده ميکرد، وقتي آن جوانها را ميديد با عزم راسخ داشتند ميآمدند در قلب درياي دشمن.
اين بيابانها را متجاوزان پر کرده بودند. تمام اين سرزمين پاک و مظلوم و خونبار در زير چکمه متجاوزان بود. نيروهاي مسلح ما، سازمانهاي نظامي ما، همه تلاش خودشان را انجام ميدادند، اما اين جوانها با دست خالي در راه خدا به جهاد برخاستند.
آنروز شايد عده اين جوانها 20 يا 30 نفر بيشتر نبود. 20 تا 30 جوان با دست خالي، اما دل استوار از ايمان و توکل به پروردگار، اما در اينجا چندهزار تانک و نفربر زرهي در اين بيابانها مستقر بودند. اين جمع کوچک ميآمد براي مقابله آن جمع عليالظاهر بزرگ، با ايمان به خدا، با توکل، همچناني که حسين ابن علي (ع) با جمع محدود در مقابل درياي دشمن ايستاد. قلبش نلرزيد. ارادهاش سست نشد، ترديد در او راه پيدا نکرد. اين جوانها هم همينطور.
من از شهيد علمالهدي در همين جا پرسيدم شما چي داريد؛ از سلاح و تجهيزات که داريد ميرويد؟
ديدم اينها دلهاشان آنچنان به نور ايمان و توکل به خدا محکم است که از خالي بودن دست خودشان هيچ باکي ندارند، حرکت کردند آمدند، خواستار جهاد در راه خدا و پذيراي شهادت در اين راه بودند، چون ميدانستند حقاند. شهداي ما در هر نقطه اين جبهه عظيم با همين روحيه، با همين ايمان جنگيدند.
عزيزان من، برادران و خواهراني که در اين منطقه دشت آزادگان، در هويزه، در سوسنگرد، در بستان، در مناطق ديگر از عشاير مختلف عرب در اينجا هستيد يا کساني که از نقاط ديگر آمدهايد. اين يک درس است، يک درس بزرگ براي امروز ملت ايران و براي هميشه تاريخ. در انقلاب هم ما دست خالي داشتيم اما با دل پرايمان و پرعشق با دستگاه تا دندان مسلح دشمن جنگيديم و بر او پيروز شديم، البته مبارزه زحمت دارد. اما حق بر باطل پيروز است. در جنگ تحميلي هم حق با ما بود اگرچه دشمن متکي بود به آمريکا، به غرب به شرق همه او را از لحاظ مادي کمک ميکردند اما از لحاظ معنوي دستش خالي بود. دست ملت ما پر بود، دل او از عشق و ايمان پر بود، پيروز شد.
نشانه پيروزي ملت ما خوزستان است. (فرياد تکبير مردم) شاهد صادق در پيروزي کامل ملت ما همين مردم سلحشور اين منطقهاند، مردم هويزه، سوسنگرد، مردم حميديه، مردم بستان، مردم بقيه نقاطي که در اينجا هستند.
بنده خودم ديدم همين جا، من زن و مرد مظلوم اهل هويزه را ديدم که به خاطر فشار دشمن مجبور شده بودند وسائل و اشياء مختصر خودشان را برداند و از خانه خودشان آواره بشوند، اين سختيها در مبارزه هست، اما جوانها، مردمان مؤمن با ايستادگي خود، با شجاعت خود، زن و مرد، با ايثار و فداکاري خود توانستند دشمن را شکست بدهند، عزيزان من، عزيزان من، برادران و خواهران، امروز هم همينطور است. امروز هم آمريکا و دستگاه استکباري دنيا ميخواهد با جمهوري اسلامي معارضه کند. با اسلامي معارضه کند، اما آمريکا بر باطل است، استکبار بر باطل است، ملت ايران حق است؛ ملت ايران ميايستد؛ جمهوري اسلامي ميايستد، مبارزه ميکند و پيروز ميشود (فرياد تکبير مردم) جوانان مؤمن، زن و مرد مؤمن، دختر و پسر مؤمن و مقاوم، در اين منطقه، در همه مرزها و در همه مناطق کشور، بر کيد دشمن غالب خواهند شد به اذن الله، ب دشمني دشمنان غالب خواهند شد به اذن الله.
هيچ دشمني در سطح عالم نميتواند بر مردمي که حق در دست آنهاست، ايمان در دل آنهاست، قيام ميکنند براي خدا و براي خدا کار ميکنند. هيچ دشمني بر اينها نميتواند غلبه کند، هر که باشد، هرچه باشد.
فرداي جمهوري اسلامي از امروز بهتر است امروز از ديروز بهتر است هر روزي که بگذرد ملت ايران و جمهوري اسلامي انشاءالله يک قدم به سمت صلاح و فلاح برميدارد و اين کشور و اين ملت به اراده پروردگار همه مشکلات را از سر راه خود بر ميدارد، با وحدت کلمه با ايمان کامل انشاءالله.
ملت را کشور را، يک کشور آباد آزاد، مستقل، عزيز، بدون اينکه تحميل هيچ قدرتي از قدرتها را تحمل کند ميسازد، بفضل الله و منه و لطفه انشاءالله.
اميدوارم لطف خداوند متعال شما برادران و خواهران عزيز را مشمول لطف و رحمت خود قرار بدهد و من خيلي خوشحال شدم که شما عزيزان را در اين صحراي با برکت و در کنار اين مرقد و آرامگاه عزيز و شريف زيارت کردم.
براي من امروز يک روز خاطرهانگيز و فراموش نشدني است.
«والسلام عليکم و رحمه الله و برکاته»
...................................................................................................................
« فرياد تکبير مردم »
16دي ماه 1359 حماسه کربلاي هويزه بوقوع پيوست و منطقه عملياتي به اشغال ارتش متجاوز عراق درآمد.
در ارديبهشت 1361 منطقه آزادگشت و در محل درگيري حماسه آفرينان، مزار شهداي هويزه ساخته شد.
در همين بياباني که امروز ما جمع شدهايم، يک روزي جمعي از بهترين جوانان و پاکيزهترين عناصر مؤمن و خالص و صالح ما با غربت به خاک افتادند و شربت شهادت را نوشيدند. آنروز کسي گمان نميکرد که به اين زودي اين شهداي عزيز و غريب اينطور جاه و جلال معنوي پيدا کنند و مردم از راههاي دور مينمود نزديک شد. امروز گنبد و بارگاه و دستگاه معنوي اين شهيدان وسيلهاي براي توجه به قدرت لايزال پروردگار عالم است.
قدرت خداوند متعال بر همه قدرتهاي مادي پيروز است، ارداه حضرت حق متعال بر اراده انسانها مسيطر و مسلط است.
آنروز اين جوانهاي عزيز براي خدا قيام کردند و حرکت کردند. من در آنروزي که اين عزيزان به سمت اين جايگاه شهادت و فداکاري حرکت ميکردند آنها را از نزديک ديدم، در نزديکي کرخه نور، شهيد عزيز حسين آقاي علمالهدي (رضوان الله تعالي عليه) و بقيه جواناني که همراه او بودند و با دست خالي بدون تجهيزات، اما با دلي سرشار از عشق و ايمان، با قلبي استوار از اتکا و توکل به پروردگار، به اين طرف ميآمدند. واقعاً انسان يکبار ديگر صحنه صدر اسلام را، صحنه عاشوراي حسيني را و کربلا را به چشم خود مشاهده ميکرد، وقتي آن جوانها را ميديد با عزم راسخ داشتند ميآمدند در قلب درياي دشمن.
اين بيابانها را متجاوزان پر کرده بودند. تمام اين سرزمين پاک و مظلوم و خونبار در زير چکمه متجاوزان بود. نيروهاي مسلح ما، سازمانهاي نظامي ما، همه تلاش خودشان را انجام ميدادند، اما اين جوانها با دست خالي در راه خدا به جهاد برخاستند.
آنروز شايد عده اين جوانها 20 يا 30 نفر بيشتر نبود. 20 تا 30 جوان با دست خالي، اما دل استوار از ايمان و توکل به پروردگار، اما در اينجا چندهزار تانک و نفربر زرهي در اين بيابانها مستقر بودند. اين جمع کوچک ميآمد براي مقابله آن جمع عليالظاهر بزرگ، با ايمان به خدا، با توکل، همچناني که حسين ابن علي (ع) با جمع محدود در مقابل درياي دشمن ايستاد. قلبش نلرزيد. ارادهاش سست نشد، ترديد در او راه پيدا نکرد. اين جوانها هم همينطور.
من از شهيد علمالهدي در همين جا پرسيدم شما چي داريد؛ از سلاح و تجهيزات که داريد ميرويد؟
ديدم اينها دلهاشان آنچنان به نور ايمان و توکل به خدا محکم است که از خالي بودن دست خودشان هيچ باکي ندارند، حرکت کردند آمدند، خواستار جهاد در راه خدا و پذيراي شهادت در اين راه بودند، چون ميدانستند حقاند. شهداي ما در هر نقطه اين جبهه عظيم با همين روحيه، با همين ايمان جنگيدند.
عزيزان من، برادران و خواهراني که در اين منطقه دشت آزادگان، در هويزه، در سوسنگرد، در بستان، در مناطق ديگر از عشاير مختلف عرب در اينجا هستيد يا کساني که از نقاط ديگر آمدهايد. اين يک درس است، يک درس بزرگ براي امروز ملت ايران و براي هميشه تاريخ. در انقلاب هم ما دست خالي داشتيم اما با دل پرايمان و پرعشق با دستگاه تا دندان مسلح دشمن جنگيديم و بر او پيروز شديم، البته مبارزه زحمت دارد. اما حق بر باطل پيروز است. در جنگ تحميلي هم حق با ما بود اگرچه دشمن متکي بود به آمريکا، به غرب به شرق همه او را از لحاظ مادي کمک ميکردند اما از لحاظ معنوي دستش خالي بود. دست ملت ما پر بود، دل او از عشق و ايمان پر بود، پيروز شد.
نشانه پيروزي ملت ما خوزستان است. (فرياد تکبير مردم) شاهد صادق در پيروزي کامل ملت ما همين مردم سلحشور اين منطقهاند، مردم هويزه، سوسنگرد، مردم حميديه، مردم بستان، مردم بقيه نقاطي که در اينجا هستند.
بنده خودم ديدم همين جا، من زن و مرد مظلوم اهل هويزه را ديدم که به خاطر فشار دشمن مجبور شده بودند وسائل و اشياء مختصر خودشان را برداند و از خانه خودشان آواره بشوند، اين سختيها در مبارزه هست، اما جوانها، مردمان مؤمن با ايستادگي خود، با شجاعت خود، زن و مرد، با ايثار و فداکاري خود توانستند دشمن را شکست بدهند، عزيزان من، عزيزان من، برادران و خواهران، امروز هم همينطور است. امروز هم آمريکا و دستگاه استکباري دنيا ميخواهد با جمهوري اسلامي معارضه کند. با اسلامي معارضه کند، اما آمريکا بر باطل است، استکبار بر باطل است، ملت ايران حق است؛ ملت ايران ميايستد؛ جمهوري اسلامي ميايستد، مبارزه ميکند و پيروز ميشود (فرياد تکبير مردم) جوانان مؤمن، زن و مرد مؤمن، دختر و پسر مؤمن و مقاوم، در اين منطقه، در همه مرزها و در همه مناطق کشور، بر کيد دشمن غالب خواهند شد به اذن الله، ب دشمني دشمنان غالب خواهند شد به اذن الله.
هيچ دشمني در سطح عالم نميتواند بر مردمي که حق در دست آنهاست، ايمان در دل آنهاست، قيام ميکنند براي خدا و براي خدا کار ميکنند. هيچ دشمني بر اينها نميتواند غلبه کند، هر که باشد، هرچه باشد.
فرداي جمهوري اسلامي از امروز بهتر است امروز از ديروز بهتر است هر روزي که بگذرد ملت ايران و جمهوري اسلامي انشاءالله يک قدم به سمت صلاح و فلاح برميدارد و اين کشور و اين ملت به اراده پروردگار همه مشکلات را از سر راه خود بر ميدارد، با وحدت کلمه با ايمان کامل انشاءالله.
ملت را کشور را، يک کشور آباد آزاد، مستقل، عزيز، بدون اينکه تحميل هيچ قدرتي از قدرتها را تحمل کند ميسازد، بفضل الله و منه و لطفه انشاءالله.
اميدوارم لطف خداوند متعال شما برادران و خواهران عزيز را مشمول لطف و رحمت خود قرار بدهد و من خيلي خوشحال شدم که شما عزيزان را در اين صحراي با برکت و در کنار اين مرقد و آرامگاه عزيز و شريف زيارت کردم.
براي من امروز يک روز خاطرهانگيز و فراموش نشدني است.
«والسلام عليکم و رحمه الله و برکاته»
...................................................................................................................
« فرياد تکبير مردم »
16دي ماه 1359 حماسه کربلاي هويزه بوقوع پيوست و منطقه عملياتي به اشغال ارتش متجاوز عراق درآمد.
در ارديبهشت 1361 منطقه آزادگشت و در محل درگيري حماسه آفرينان، مزار شهداي هويزه ساخته شد.
لینک کپی شد
نظر شما
