شهيد علم الهدي و امام خميني - فرمان امام (ره)
دانشجويان مشهد، به يارى مردم شتافته و ستاد كمك رسانى، در طبس ايجاد نمودند. در همين شرايط بود كه موضع دانشجويان غير مسلمان و مسلمان از يكديگر جدا شد و هر كدام ستاد مستقل تشكيل دادند و از سوى ديگر، شاه، كه خود را در حال نابودى مىديد، بدنيال فرصتى بود كه خود را خدمتگزار مردم بخواند و به هيمن منظور همسرش را به طبس فرستاد اما هنگام ورود نماينده شاه به طبس، تظاهرات وسيع ضد شاه راه اندازى شد.
حسين و چند نفر از دوستانش، كه به نمايندگى دانشجويان مسلمان و در رابطه نزديك با حضرت آيت الله خامنهاى، به طبس آمده بودند، در هدايت جريانات و نيز كمك به زلزله زدگان نقش بسيار مؤثرى را ايفاء نمودند
کنسولگري عراق
حضرت امام خمينى (ره) از سال 42 به عراق تبعيد شدند. در سال 57 با اوجگيرى انقلاب اسلامى، رژيم شاه با عراق هماهنگ كرد كه مانع حركت سياسى امام شوند و يا ايشان آن كشور را ترك نمايند.
امام فرمودند، من از اين فرودگاه به آن فرودگاه مىروم، اما دست از مبارزات بر نمىدارم.
سرانجام حضرت امام (ره)، عراق را به سوى مقصد نامعلوم ترك كردند.
گروه موحدين، كه حسين يكى از اعضاى فعال آن بود، براى نشان دادن خشم ملت به عملكرد رژيم عراق، تصميم گرفتند كنسولگرى عراق در شهر خرمشهر راآتش بزنند.
با اينكه مأموران مسلح اطراف آن محل را محاصره كرده بودند، اما حسين و سه نفر از دوستانش پس از درگيرى با مأموران به ساختمان نزديك شدند تا آنجا را به آتش بكشند اين عمليات در راديوهاى بيگانه انعكاس وسيع داشت و دوستان حضرت امام را بسيار شاد نمود
مجازات نماينده مجلس طاغوت
در ايام حكومت نظامى (سال 57) امام خمينى از تبعيدگاه خود (پاريس)حركت انقلاب را هدايت مىكردند. امام در پيامى فرمودند نمايندگان مجلس شورا، غير قانونى اند و بايد مجلس تعطيل شود. يكى از نمايندگان روحانى نما سخن امام را مورد تمسخر قرار داده و نيز نسبت به حركت انقلابى مردم بسيار توهين مىكرد. حسين و دو نفر از دوستانش صميم گرفتند، آن نماينده را مجازات نمايند. سرانجام روزى به طرف ماشين او تيراندازى نموده و او را مجروح نمودند.
بدنبال اين عمليات، مجلس شورا كاملاً تعطيل شد و نمايندگان براى حفظ جان خود از آمدن به مجلس، خوددارى كردند
شجاعت
برادر محسن رضايى مىگويد: يكى از ابعاد شخصيت شهيد حسين علمالهدى شجاعت بى نظير ايشان در شرايط اختناق رژيم و با وجود مشكل بودن عمليات نظامى بود. ايشان هميشه براى طرح مسائل نظامى و مجازات افرادى از قبيل پل گريم و ساير عمليات، پيشقدم بود و هيچگاه احساس خستگى نمىكرد و اين بدليل شجاعت ايشان بود كه برخاسته از ايمانش به الله بود.مسئله ديگر اعتقاد راسخ ايشان به ولايت فقيه و رهبرى حضرت امام (ره) بود كه ايشان علاوه بر علاقه شديد به حضرت امام (ره)، در صحبتها و سخنرانىهاى خود، امام (ره) را با يك اعتقاد راسخ مطرح مىكرد.
عمليات در شرکت نفت
در سال 57 بسيارى از كارخانجات و مؤسسات دولتى و غير دولتى به اعتصاب عمومى ملت پيوستند، اما پيوستن شركت نفت به اعتصابيون، بسيار مهم بود و مأموران رژيم اجازه چنين كارى را نمىدادند.
امام خمينى در پيامى، صنعت نفت را به پيوستن به مردم دعوت كردند. بدنبال اين پيام، گروه موحدين رياست مناطق نفتخيز شركت نفت(مستشار امريكايى) را مجازات انقلابى نمودند.
پس از اين برنامه چريكى بسيار مهم، اعتصاب شركت نفت، كامل شد و بدينوسيله اساسىترين ضربه بر پيكره نيمه جان رژيم شاه وارد شد.
طرح ولايت فقيه
برادر اسدى نيا نقل مىكنند: فعاليتهاى فرهنگى، كلاسها و سخنرانىهاى حسين در مجالس و راهپيماييها و بخصوص در دبيرستانهاى اهواز بحدى زياد بود كه همگان از آن خبر دارند اما نكته جالب و مهمى كه من از حسين دارم اينكه؛ بعد از انتشار پيش نويس قانون اساسى (3) مشاهده شد كه در آن پيش نويس ذكرى از ولايت فقيه نشده بود. حسين با توجه به مطالعه دقيق كتاب حكومت اسلامى حضرت امام خمينى (ره) و تأكيد امام بر نظام حكومت اسلامى و ولايت فقيه تصميم گرفت كه فعاليت گستردهاى براى طرح ولايت فقيه در قانون اساسى انجام دهد. به همين لحاظ با جمع آورى و تدوين نتايج مطالعات خود درباره ولايت فقيه و مراجعه به حوزه علميه قم و دوستان ديگر (از جمله من) طرح ولايت فقيه را بصورت مدون به نماينده اهواز در مجلس خبرگان داد. بنابراين به حق مىتوان گفت ما مديون هوش سرشار و فعاليت گسترده حسين در اين باره هستيم. بخصوص مرحله زمانى اين كوشش نيز بسيار مهم است. يعنى زمانيكه دولت موقت سر كار بود و ضد انقلاب قوى بود، حسين اين گونه طرح ولايت فقيه را تدوين و آماده تصويب نمود.
در جستجوى حالات عرفانى حضرت امام (ره)
برادر صمدى نقل مىكند
آبان ماه 59 (دومين ماه جنگ تحميلى)، اينجانب به همراه شهيد علم الهدى و برادر آهنگران براى تهيه گزارش از موشك باران دزفول به اين شهر رفتيم. در ساختمان تبليغات سپاه بوديم كه حضرت آيت الله خامنهاى به آنجا تشريف آوردند.
ايشان فرمودند من عازم اهواز هستم اما ماشين ندارم. حسين گفت: ما وسيله داريم و در خدمت شما مىرويم، در بين راه حسين سئوالهاى متعددى از حالات عرفانى و مناجاتهاى امام خمينى (ره)، از حضرت آيت الله خامنهاى مىپرسيد و ايشان پاسخ مىدادند.
جوار خداي متعال
پس از شهادت حسين، مادر ايشان به محضر حضرت امام خمينى (ره) رسيدند. امام كه قبلاً شهادت سيد حسين و ديگر دانشجويان پيرو خط امام را مىدانستند به حاج خانم تسليت گفتند. حاج خانم گفتند: حضرت امام، حسين عازم مكه بود اما... امام فرمودند:
«او به جوار خداى متعال رفت كه از مكه بالاتر است. »
مدارك شروع جنگ
شهيد حسين وشهيد فرشاد مرعشي وآقاي علي شمخاني کنفرانس خبري در دانشکده ادبيات دانشگاه اهواز تشکيل دادند . ودر کنار آن هم نمايشگاهي که نشان مي داد عراق برنامه حمله به ايران دارد . ويک ماه قبل از جنگ مدارک را خدمت امام بردند وامام فرمودند :"مدارک را به آقاي بني صدر بدهيد ." مدارک را به بني صدر داديم اما ايشان گفت :" عراق کوچکتر از آن است که به ما حمله کند ."
حسين و چند نفر از دوستانش، كه به نمايندگى دانشجويان مسلمان و در رابطه نزديك با حضرت آيت الله خامنهاى، به طبس آمده بودند، در هدايت جريانات و نيز كمك به زلزله زدگان نقش بسيار مؤثرى را ايفاء نمودند
کنسولگري عراق
حضرت امام خمينى (ره) از سال 42 به عراق تبعيد شدند. در سال 57 با اوجگيرى انقلاب اسلامى، رژيم شاه با عراق هماهنگ كرد كه مانع حركت سياسى امام شوند و يا ايشان آن كشور را ترك نمايند.
امام فرمودند، من از اين فرودگاه به آن فرودگاه مىروم، اما دست از مبارزات بر نمىدارم.
سرانجام حضرت امام (ره)، عراق را به سوى مقصد نامعلوم ترك كردند.
گروه موحدين، كه حسين يكى از اعضاى فعال آن بود، براى نشان دادن خشم ملت به عملكرد رژيم عراق، تصميم گرفتند كنسولگرى عراق در شهر خرمشهر راآتش بزنند.
با اينكه مأموران مسلح اطراف آن محل را محاصره كرده بودند، اما حسين و سه نفر از دوستانش پس از درگيرى با مأموران به ساختمان نزديك شدند تا آنجا را به آتش بكشند اين عمليات در راديوهاى بيگانه انعكاس وسيع داشت و دوستان حضرت امام را بسيار شاد نمود
مجازات نماينده مجلس طاغوت
در ايام حكومت نظامى (سال 57) امام خمينى از تبعيدگاه خود (پاريس)حركت انقلاب را هدايت مىكردند. امام در پيامى فرمودند نمايندگان مجلس شورا، غير قانونى اند و بايد مجلس تعطيل شود. يكى از نمايندگان روحانى نما سخن امام را مورد تمسخر قرار داده و نيز نسبت به حركت انقلابى مردم بسيار توهين مىكرد. حسين و دو نفر از دوستانش صميم گرفتند، آن نماينده را مجازات نمايند. سرانجام روزى به طرف ماشين او تيراندازى نموده و او را مجروح نمودند.
بدنبال اين عمليات، مجلس شورا كاملاً تعطيل شد و نمايندگان براى حفظ جان خود از آمدن به مجلس، خوددارى كردند
شجاعت
برادر محسن رضايى مىگويد: يكى از ابعاد شخصيت شهيد حسين علمالهدى شجاعت بى نظير ايشان در شرايط اختناق رژيم و با وجود مشكل بودن عمليات نظامى بود. ايشان هميشه براى طرح مسائل نظامى و مجازات افرادى از قبيل پل گريم و ساير عمليات، پيشقدم بود و هيچگاه احساس خستگى نمىكرد و اين بدليل شجاعت ايشان بود كه برخاسته از ايمانش به الله بود.مسئله ديگر اعتقاد راسخ ايشان به ولايت فقيه و رهبرى حضرت امام (ره) بود كه ايشان علاوه بر علاقه شديد به حضرت امام (ره)، در صحبتها و سخنرانىهاى خود، امام (ره) را با يك اعتقاد راسخ مطرح مىكرد.
عمليات در شرکت نفت
در سال 57 بسيارى از كارخانجات و مؤسسات دولتى و غير دولتى به اعتصاب عمومى ملت پيوستند، اما پيوستن شركت نفت به اعتصابيون، بسيار مهم بود و مأموران رژيم اجازه چنين كارى را نمىدادند.
امام خمينى در پيامى، صنعت نفت را به پيوستن به مردم دعوت كردند. بدنبال اين پيام، گروه موحدين رياست مناطق نفتخيز شركت نفت(مستشار امريكايى) را مجازات انقلابى نمودند.
پس از اين برنامه چريكى بسيار مهم، اعتصاب شركت نفت، كامل شد و بدينوسيله اساسىترين ضربه بر پيكره نيمه جان رژيم شاه وارد شد.
طرح ولايت فقيه
برادر اسدى نيا نقل مىكنند: فعاليتهاى فرهنگى، كلاسها و سخنرانىهاى حسين در مجالس و راهپيماييها و بخصوص در دبيرستانهاى اهواز بحدى زياد بود كه همگان از آن خبر دارند اما نكته جالب و مهمى كه من از حسين دارم اينكه؛ بعد از انتشار پيش نويس قانون اساسى (3) مشاهده شد كه در آن پيش نويس ذكرى از ولايت فقيه نشده بود. حسين با توجه به مطالعه دقيق كتاب حكومت اسلامى حضرت امام خمينى (ره) و تأكيد امام بر نظام حكومت اسلامى و ولايت فقيه تصميم گرفت كه فعاليت گستردهاى براى طرح ولايت فقيه در قانون اساسى انجام دهد. به همين لحاظ با جمع آورى و تدوين نتايج مطالعات خود درباره ولايت فقيه و مراجعه به حوزه علميه قم و دوستان ديگر (از جمله من) طرح ولايت فقيه را بصورت مدون به نماينده اهواز در مجلس خبرگان داد. بنابراين به حق مىتوان گفت ما مديون هوش سرشار و فعاليت گسترده حسين در اين باره هستيم. بخصوص مرحله زمانى اين كوشش نيز بسيار مهم است. يعنى زمانيكه دولت موقت سر كار بود و ضد انقلاب قوى بود، حسين اين گونه طرح ولايت فقيه را تدوين و آماده تصويب نمود.
در جستجوى حالات عرفانى حضرت امام (ره)
برادر صمدى نقل مىكند
آبان ماه 59 (دومين ماه جنگ تحميلى)، اينجانب به همراه شهيد علم الهدى و برادر آهنگران براى تهيه گزارش از موشك باران دزفول به اين شهر رفتيم. در ساختمان تبليغات سپاه بوديم كه حضرت آيت الله خامنهاى به آنجا تشريف آوردند.
ايشان فرمودند من عازم اهواز هستم اما ماشين ندارم. حسين گفت: ما وسيله داريم و در خدمت شما مىرويم، در بين راه حسين سئوالهاى متعددى از حالات عرفانى و مناجاتهاى امام خمينى (ره)، از حضرت آيت الله خامنهاى مىپرسيد و ايشان پاسخ مىدادند.
جوار خداي متعال
پس از شهادت حسين، مادر ايشان به محضر حضرت امام خمينى (ره) رسيدند. امام كه قبلاً شهادت سيد حسين و ديگر دانشجويان پيرو خط امام را مىدانستند به حاج خانم تسليت گفتند. حاج خانم گفتند: حضرت امام، حسين عازم مكه بود اما... امام فرمودند:
«او به جوار خداى متعال رفت كه از مكه بالاتر است. »
مدارك شروع جنگ
شهيد حسين وشهيد فرشاد مرعشي وآقاي علي شمخاني کنفرانس خبري در دانشکده ادبيات دانشگاه اهواز تشکيل دادند . ودر کنار آن هم نمايشگاهي که نشان مي داد عراق برنامه حمله به ايران دارد . ويک ماه قبل از جنگ مدارک را خدمت امام بردند وامام فرمودند :"مدارک را به آقاي بني صدر بدهيد ." مدارک را به بني صدر داديم اما ايشان گفت :" عراق کوچکتر از آن است که به ما حمله کند ."
لینک کپی شد
نظر شما
