آتش زدن عكس صدام

آنها ازبچه ها در خواست كردند كه صدايشان را پايين بياورند؛ اما انگارنه انگار!محبت به امام حسين(ع) چنان دردل بچه ها شوروشوقي انداخته بودكه با هيچ تهديدي نمي شد آرامشان كرد.وقتي آن چندافسر به آسايشگاه ماوديگران آمدند،درآسايشگاه بازشد.دريكي ازآسايشگاهها ، عكسي ازصدام بود. من كه با هماهنگي دونفرازدوستانم منتظربوديم تا فرصتي پيش بيايد وآن عكس را پاره كنيم، فرصت را غنيمت دانستيم وبا برداشتن آن و بردنش به دستشويي، با كبريتي كه قبلاً آماده كرده بودم، آتش زدم.                    
ابراهيم يارامشلو – تهران