راز انگشتر رکاب شکسته

خبرگزاری دفاع مقدس: شهید "محمد رضا خانه عنقا" دارای انگشترعقیقی بود که سال ها مزین انگشتش بود. لیکن این انگشتر به هنگام تمرینات نظامی از ناحیه ی رکاب دچار شکستگی شده و شهید به هنگام عزیمت به جبهه های حق علیه باطل در سال 1362 انگشتر مورد اشاره را به والده ی خود سپرد.

شهید خانه عنقا به جهت تعلق خاطربه این انگشتر سفارش کرد که از آن به خوبی نگهداری شود تا پس از بازگشت از جبهه به ترمیم آن اقدام کند. لیکن از آن جایی که شهادت برای وی مقرر شده بود ایشان در عملیات خیبر به درجه ی رفیع شهادت ( مفقود الاثر ) نائل می شود  و بعد از آن این انگشتر مونس وهم دم والده ی شهیدش می شود.مادر هم از روی علاقه ای که به فرزندش داشت، این انگشتر شکسته را از قسمت شکستگی به داخا ن تسبیح خود می اندازد تا هر زمان که سجاده اش را باز می کند با دیدن آن دلش آرام گیرد.

به لطف خدا زیارت کربلای معلی قسمت مادر می شود و پدر(موسی خانه عنقا) در خانه تنها می ماند تا این که شب سه شنبه 15/1/1379 برابر با 27 ذی الحجه شهید محمد رضا و دو تن از دوستانش را در خواب می بیند که شهید دوستان خود را جهت پذیرایی به منزل آورده و پس از پذیرایی و جلسه گفت و گو با دوستا نش به هنگام خارج شدن از منزل دوستان شهید ش به پدر اشاره کردند و گفتند: حالا که تا این جا آمدیم لا اقل پدرت را از خواب بیدار کن تا تو را ببیند ولی شهید محمد رضا می گوید: خیر به علت علاقه ای که ایشان در بین برادران به من دارد اگر او را بیدارکنم دیگر نمی گذارد من برگردم تا بیدار نشده برویم من آثار لازم را مبنی بر آمدنم به منزل برای ایشان به جا گذاشته ام .

پدر پس از این خواب بدون این که با کسی در مورد آن صحبت کند دائم چشمش به دنبال آثار و یا اثری از شهید بود تا به صادق بودن این رویا پی ببرد. پس از حدود یک هفته در روز چهارشنبه  24/1/1379 برابر با هفتم محرم مادر از عتبات عالیات به خانه بر می گردد و برای اقامه نماز به سراغ سجاده اش می رود. طبق عادت همیشه انگشتر را در به انگشت دستش می اندازد تا با دانه های تسبیح ذکر بگوید و آرام گیرد ناگهان متوجه می شود رکاب انگشتر تنگ شده و انگشتر سالم است. سراسیمه به سراغ همسرش می رود و ماجرا را باز گو می کند. همانجا موسی پدر شهید متوجه صادق بودن رویا می شود و خواب خود را برای مادر شهید تعریف کرده و به عینه ترمیم انگشتری را بدون هر گونه واسطه ی ترمیمی ملاحظه می کند.

به گفته خانواده شهید این انگشتر کارشناسی شد و کارشناسان دریافتند رکاب آن همان رکاب قدیمی است از این رو انگشتر به موزه شهدا اهدا شد تا همگان کرامات شهدا را از نزدیک ببینند، اما متاسفانه در حال حاضر این انگشتر گم شده است و مسئولان موزه ابراز بی اطلاعی می کنند.