اهداف صهیونیست ها از آموزش وتجهیز ساواک(بخش دوم)

5 ـ استخدام نیرو
یکی ازعمده ترین اهدافی که اسرائیل درآموزش اطلاعاتی کشورها تعقیب می کرد، شناسایی واستخدام نیرو بود. مسلما برای فرا گرفتن دوره های اطلاعاتی فنی وتخصصی، زبده ترین نیروهای اطلاعاتی یک کشور گزینش می شوند . به عبارت دقیقتر، نیروهایی که دردوره های اموزشی ماموران اطلاعاتی اسرائیل شرکت می کردند ازمتخصص ترین ومستعدترین ها بودند. لذا نیروهای صهیونیستی با بهره گیری ازموفعیت پسش امده، نیروهای موردنیاز را شناسایی وسپس به استخدام خوددرمی آورند.درهمین راستا، دانسته یا ندانسته، مشخصات افراد شرکت کننده درد وره های اموزشی در اختیار نیروهای اسرائیلی قرار می گرفت.
درگزارشی از ساواک آمده است:
«اسامی ومشخصات مختصری ازآقایان مجیدرفیع زاده ـ حسین زاده ـ شیرازی و اردیبهشتی جهت شرکت در دوره اموزش و بازدید از وسائل خرابکاری که قرار است از تاریخ 22/6/35 {2535=1355} در تل اویو شروع شود به رابطه داده شد و قرار شد نام سرپرست گروه نیز بعضا اعلام گردد.»
در برخی مواقع، نیروهای اسرائیلی به شکل رسمی از ساواک تقاضا می کردند تا بیوگرافی افراد شرکت کننده در یکی از دوره های اموزشی؛ تهیه و در اختیار انان قرار گیرد. در گزارشی از ساواک، با اشاره به تقاضای «روابط سرویس اسرائیل» مبنی بر درخواست بیوگرافی افراد شرکت کننده در یکی از دوره های اموزش امده است: روابط سرویس اسرائیل در ملاقات روز 30/10/54 بیوگرافی افراد شرکت کننده در دوره «مبارزه با نفوس مختلف» در اسرائیل را خواست که در صورت تصویب از روی فرم های مربوطه تهیه و در اختیار وی گذاشته شود.
بسیار واضح است که نیروهای اسرائیلی با توجه به مشخصات و اطلاعات کسب شده از نیروهای تحت پوشش اموزش، با افراد واجد شرایط مذاکره و در نهایت انان را به استخدام خود درمی آورند. در این باره به نمونه هایی از نیروهای ساواکی می توان اشاره کرد که پس  ازانقلاب اسلامی به اسرائیل رفته ودرآن سرزمین و در بخش اطلاعاتی، مشغول به کار شدند.
فردوست در این باره چنین می گوید:
استاد امنیتی ورزیده ترین فردی بود که تا آن زمان در رشته خود در اسرائیل دیده می شده بود و بعدها از اداره کل هشتم شنیدم که وی به قائم مقام ریاست سازمان امنیت اسرائیل رسیده و احتمالا حالا باید رئیس شده باشد. شاید به کمک او بود که عطاپور و سایر مامورین پس از انقلاب اسلامی در اسرائیل شغلی پیدا کردند. 10
البته باید توجه داشت استخدام نیرو دردوره های اموزشی به اسرائیل اختصاص وداشت؛ بلکه کشورهای دیگر نیز به بهانه اموزش، سعی می کردند نیروهای مستعد را شناسایی و سپس انها را به استخدام سازمان مطبوع خویش درامرند. از جمله می توان به عملکرد سیا در سالهای اولیه تاسیس ساواک و زمان اموزش توسط کارشناسان امریکایی در ایران اشاره کرد:
سیا در این دورن می کوشید روابط نزدیک با ساواک را حفظ کند تا بر فعالیتها و کارایی ساواک نظارت داشته باشد، به این هدف گهگاه تلاش هایی برای دراوردن پرسنل ساواک به عضویت سیا انجام می شد. 11
6ـ دست یابی به اغراض خاص
اسرائیل به منظور نایل امدن به اغراض خاص خود و کسب امکانات مورد نظر، از اهرم های مختلفی استفاده می کند. اموزش و تجهیز از جمله اهرم های قدرتی است که بارها مورد استفاده اسرائیل قرار گرفته است. سران رژیم غاصب، در اغلب اوقات، از اموزش اطلاعاتی به عنوان تطمیع سران کشورهای دیگربه منظوردست یابی به امکانات موردنظر استفاده کردند.
برای نمونه، اسرائیلی ها درصدد بودند که پس از سال ها و بعد از قرارداد بین ایران و عراق فعالیت برون مرزی در جنوب ایران را از سر گیرند. سران صهیونی به منظور تطمیع دست اندرکاران ساواک، در راستای پیشنهاد خود مبنی بر حضور در جنوب ایران، مقوله ی اموزش و دراختیار قراردادن بعضی تجهیزات را نیز مطرح و به این طریق سران ساواک را وسوسه کردند: 
در پایان اقای «گورون» اضافه نمود که سرویس زیتون(اسرائیل) امادگی دارد در زمینه تامین پاره ای از وسائل فنی از قبیل بیسیم و مرکب نامرئی که فعالیت پنهانی را تسهیل می نماید همکاری های لازم را با ساواک بنماید. اسرائیل از این شیوه در کشور های دیگر نیز استفاده کرد.
7ـ مقاصد اقتصادی
یهودیان زراندوز زرپرست، در تمامی ادروار تاریخ، سعی در کسب سود مادی از طرق مختلف داشته اند. حتی برخی از انها، با فروش بطری های کچک حاوی اب به عنوان دارویی معجزه کر، به سرمایه های هنگفتی دست یافتند. لذا بسیارطبیعی است که صهیونیست ها  به اطلاعات به عنوان کالایی ارزشمند نگریسته و تلاش کنند تا با استفاده از ماهیت کالایی اطلاعات، هرچه بیشتر به دامنه کسب  سرمایه  و منافع مادی خویش بیفزایند.
اموزش و تجهیز نیروهای اطلاعاتی وامنیتی کشورهای دیگر توسط مستشاران اسرائیلی،
یکی از منابع درامد عمده رژیم غاصب صهیونی است.
استروفسکی در این زمینه می نویسد:
دوره های اموزشی هنوز هم در یک پایگاه هوایی سابق انگلیس در شرق تل اویو تشکیل می شود که به کفرسیرکین معروف است. اسرائیل در ابتدا از ان به عنوان اموزشکده افسری استفاده  می کرد و سپس به محل اموزش نیروهای ویژه و به خصوص اموزش سرویس های امنیتی خارجی تبدیل شد.
مدت دوره ها بسته به اینکه چه نوع اموزشهایی را شامل شوند معمولا بین شش هفته تا سه ماه طول می کشد، در ان هنگام اسرائیل هزینه اموزشی را برای هریک از کارآموزان هرروز بین 50 تا 75 دلار و هزینه مربی انها ار روزانه یکصد دلار حساب می کرد (البته مربیان این پول را به دست نمی اوردند و همان حقوق معمول در ارتش را دریافت می کردند). هم چنین به ازای هر کارآموز بین 30 تا 40 دلار هزینه خوراک و حدود 50 دلار هزینه سلاح و ابزار و مواد منفجره مصرفی در دره اموزشی دریافت می شد. به عنوان مثال یک واحد مرکب 60 کارآموز هرروز حدود 18000 دلار هزینه داشت که طی یک دوره سه ماهه 6/1 میلیون دلار خرج روی دست کشور اعزام کننده می گذاشت.
علاوه براینها، هرساعت بین 5 تا 6 هزار دلار هزینه اجاره 15 فروند هلی کوپتر بود. مواد منفجره ویژه مورد مصرف دردوره ی آموزشی نیز قیمت داشت: یک گلوله بازوکا 200 دلار، خمپاره سنگین حدود 100 دلار برای هر واحد سلاح ضد هوایی که برخی ازانواع آن 8 لول بودومی توانست درچند ثانیه هزاران گلوله شلیک کند نیزهر پوکه بین 30 تا 40 دلار حساب،
و بهای آن دریافت می شد.
سرتاپای این دوره ها منفعت خالص بود. اسرائیل ازاجرای این دوره ها بیشترازفروش سلاح
به اموزش یابندگان پول درمی اورد. 12
8ـ فروش تجهیزات
مسلم است که اموزش، نیازمند تجهیزات بیشتر است و مسلم تر ان که، کسی که اموزش می دهد، درصدد است تا وسایل و امکانات خویش را در در این راستا به کار گیرد. از سوی دیگر، دردوره های مزبور، کاربرد اسلحه ومهمات خاصی اموزش داده می شود و در اتمام دوره، کارآموز طرز استفاده از امکانات یا داده شده را فرا می گیرد. اسرائیلی ها، در دوره های اموزشی، نحوه کاربرد سلاح های ساخن خود را اموزش می دادند، لذا پس از اتمام دوره، افراد برای ارائه تخصص خود، مجبور به استفاده از سلاح اسرائیلی هستند و این یعنی فروش تجهیزات بیشتر به یک کشور دیگر.
یک عضو سابق موساد در این زمینه می نویسد:
«از انجا که این افراد با سلاح های اسرائیلی اموزش داده اند در برگشت به کشورشان باید سلاح و مهارت اسرائیلی مورد استفاده قرار دهند.13 »
بسیار طبیعی است که حضور مستشاران اسرائیلی در کشوری، معادل فروش تجهیزات مختلف به کشور مزبور باشد. اسرائیل با اعزام کارشناسان خود به کشوری مثل ایران، امکانات تکنولوژی خود در زمینه های مختلف، خصوصا در زمینه اطلاعاتی را نیز به ایران گسیل می داشت. این شیوه نه تنها سودمادی بیشتری برای اسرائیل درپی داشت، بلکه هرچه
کشور را بیشتر به رژیم غاصب صهیونی و تجهیزات  اسرائیلی وابسته می کرد.
همچنین باید توجه داشت تجهیز نیروی اطلاعاتی ـ نظامی به امکانات تکنولوژیک خاص یک
کشور، به منزله وابستگی تام و تمام به کشور مزبور است. لذا برای از کاراندازی و ساقط کردن این نیرو، کافی است که خدمات پشتیبانی از امکانات ارسالی قطع شود.
به عبارت دیگر، اسرائیل در این راستا، نه تنها منفعت مادی کسب می کند، بلکه در شرایط خاص می تواند با قطع و یا کمتر کردن خدمات پشتیبانی و ارسال تجهیزات، کشور مورد نظر را تحت فشار قرار داده و به مطامع خاص خود دست یابد.
به نقل ازکتاب
«ساواک ودستگاه اطلاعاتی اسرائیل»
عبد الرحمان احمدی،
موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی،
صص 143ـ 122 .
پی نویس ها:
1. تهران، تل اویو (توافق مصلحت امیز)، چاپ لندن.
2 .همان. در زمینه تهیه امکانات نظامی از اسرائیل می توان به اثار ذیل مراجعه کرد:  سراب یک ژنرال، بازشناسی نقش ارتشبد طوفانیان در حاکمیت پهلوی دوم، صفاالدین تبرائیان، موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران بنیاد مستضعفان و جانبازان، تهران: 1377 .
3 .راه نیرنگ، ویکتور استروفسکی، ترجمه محسن ا شرفی، انتشارات اطلاعات، تهران 1376 ،
صص 104ـ 103 .
4 .ظهوروسقوط سلطنت پهلوی، موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی، ج 2، 126ـ 125 .
5 .ظهور و سقوط، همان، ص 129
6 .ارتباط خطرناک، اندروولسلی کاکبورن، مترجم: محسن اشرفی، انتشارات اطلاعات، تهران 1371، ص 62 .
7 .سیاست خارجی امریکا وشاه، بنای دولتی دست نشانده درایران، مارک. ج. گازیوروسکی؛ ترجمه: فریدون فاطمی، نشرمرکز، تهران، 1371 ص 204 .
8 .ظهور سقوط سلطنت پهلوی، ج 1، ص 445.
9 .ظهوروسقوط، همان، ص 413 .
10 .همان، ص 444.
11 .سیاست خارجی امریکا و شاه، ص 207.
12 .راه نیرنگ، صص 301 ـ300.
13 .راه نیرنگ،ص 301.