هيچگاه به دلتنگي آنها توجه نكردهايم؛
گفتوگو با همسر و فرزند شهيد كشتاسب عليزاده
فرزند شهيد كشتاسب عليزاده،به وصيت پدر، حجاب خود را كامل حفظ كرده است و با افتخار و سربلندي ميگويد: فرزند كسي هستم كه در راه خدا جانش را فدا كرده است. پدرم بيشتر اوقات جبهه بود به همين خاطر تصوير واضحي از او ندارم و شهادت او براي من قابل هضم نبود.
زماني كه پيكر شهيدان را ميآوردند معمولا با آمبولانس آنها را روانه بهداشت زهرا ميكردند و من هم اينطور فكر ميكردم هر كس شهيد شد حتما با آمبولانس او را ميآورند ولي چون پدرم را با آمبولانس نياوردند فكر ميكردم هنوز پدر زنده است.
همه گريه ميكرديم و منتظر آمدنش بوديم. منتظر بودم تا از همان طرف كه رفته بود از همان طرف هم برگردد هر وقت دلم براي بابا تنگ ميشد و گريه ميكردم داييم دلداريم ميداد و ميگفت:گريه نكن پدرت برميگردد.بر سر در خانه اين شهيد دو پرچم بود كه بر روي آنها يا حسين (ع) و يا ابوالفضل (ع) نوشته بودند به ياد شهيدان كربلا شايد براي اينكه هيچ گاه يادشان نرود كه كي هستند و چه جايگاهي دارند.
همسر شهيد نيز ميگويد: دو فرزند دختر دارم كه نام آنها را فاطمه و زهرا نهادهايم و اين نامها را پدرشان انتخاب كرد پدرشان فكر و ذكرش شهيد شدن بود و ميگفت كه فرزندانش را درست تربيت كنيم.
شهيد كشتاسب عليزاده در سال 1367 در جزيره مجنون به درجه رفيع شهادت نائل آمد.
