زمانی که برگشتیم، روح خدا پرواز کرده بود / روحیه ایثار و شهادت را باید از کودکی دنبال کرد

خبرگزاری دفاع مقدس: سالها می گذرد ، سالهای سال ، به اندازه عمری که من پشت سر گذاشته ام. به اندازه تمام ماههایی که یکی یکی شمردمشان و به اندازه تمام روزهایی که با طلوع و غروب خورشید بیدار شدم و خوابیدم. به اندازه تمام ثانیه هایی که برای گذشتنش لحظه شماری کردم. سالها از دوران جنگ می گذرد، اما خاطراتش را که ورق بزنی، هنوز بوی تازگی می دهد. باید پای صحبت با رزمندگانی بنشینی که تمام لحظه ها را با طعم اسارت گذرانده اند و عظیم عظیم پور یکی از همین رزمندگانی است که امروز حرف ها دارد برای گفتن.

درادامه مشروح مصاحبه خبرگزاری دفاع مقدس با عظیم عظیم پور را می خوانیم:

خبرگزاری دفاع مقدس: چه زمانی به جبهه رفتید و چه زمانی به اسارت عراقی ها در آمدید؟

متولد سال 1338هستم. آبان  سال 1359 عازم جبهه شدم .دی 1359 برای انجام عملیات به قصد قیچی کردن جاده آبادان ماهشهر حرکت کردیم. چون نیروهای دشمن از جادهی ماهشهر به سمت آبادان استقرار داشتند. ما به عنوان نیروهای پیاده، صبح روز عملیات منتظر رسیدن نیروهای زرهی شیراز بودیم. عملیات را به دستور فرماندهان نظامی و تکبیر گویان آغاز کردیم. بعد از مدتی دیدیم که نیروی زرهی شیراز به سمت ما در حال حرکت هستند و پرچم ها را  بالا گرفته اند. وقتی به سمت ما آمدند متوجه شدیم که نیروهای عراقی هستند و بچه های ما را به اسارت گرفته اند. نهایتاً ما هم در محاصره قرار گرفتیم و به این صورت به اسارت در آمدیم.

خبرگزاری دفاع مقدس: پس از اسارت شما را به کجا منتقل کردند؟

بعد از گذشت این ماجرا، اسرا را به بصره و سپس به اداره استخبارات بغداد منتقل کردند وبعد از طی مراحلی ما را با فجیع ترین وضع باقطار باری به اردوگاه موصل بردند. شماره ای که صلیب سرخ در اسارت برای من صادر کرد، 720 بود.

خبرگزاری دفاع مقدس: بعد از گذشت نه سال وقتی خبر آزادی از اسارت را شنیدید، چه حالی به شما دست داد؟

بازگشت به وطن برای  اسرا شیرین و آرزوی همهی بچه ها بود. در کنار این موضوع دست از آرمان ها برنمی داشتیم. در دوران اسارت بنا به فرمان صدام ملعون، فرماندهان دستور دادند تا برای زیارت کربلای معلی آماده شویم، همه بچه ها اظهار کردند که ما بی تاب دیدن بین الحرمین هستیم، اما چون عراق برنامه تبلیغاتی دارد، هرگز در این برنامه حاضر نمی شویم. عراقی ها جا خوردند و بعد از گذشت چند روز، دوباره به اردوگاه خبر دادند که هیچ گونه برنامه تبلیغاتی در کار نیست. بعد از اینکه اطمینان حاصل کردیم، به زیارت آقا ابا عبدالله الحسین رفتیم. هنوز امام در قید حیات بودند که در آنجا همه رزمندگان برای سلامتی امام راحل دعا کردند. هنوز آن لحظه ها را به یاد دارم، پرواز دل ها را به خاطر می آورم که چگونه گرد حرم به پرواز در آمده بودند، به طوری که عراقی ها از حال و هوای ما ترسیدند و ما را مورد ضرب و شتم قرار دادند و با توسل به زور ما را از قتلگاه و ضریح امام حسین (ع) جدا کردند .

خبرگزاری دفاع مقدس: در اسارت چه خبری شما را بیشتر ناراحت کرد؟

زمانی که خبر رحلت امام راحل را به ما دادند، همه بچه ها ناراحت شدند، چرا که همه به عشق امام آمده بودیم، اما حالا روح خدا همهی ما را تنها گذاشته بود. یادم است در دوارن اسارت به سختی می توانستیم سخنان امام راحل را بشنویم، اما واژه واژهی آن را با جان و دل گوش می دادیم.

خبرگزاری دفاع مقدس: پس از آزادی دوست داشتید اولین نفری که می بینید چه کسی باشد؟

26 مرداد سال 69 به وطن بازگشتم. همان طور که در اسارت شوق دیدار امام را داشتیم. در نبود ایشان، برای دیدار رهبری لحظه شماری می کردیم. پس به تهران و به مرقد امام (ره) رفتیم که چه دیداری و چه حالی بود. پس از زیارت امام راحل به دیدار مقام معظم رهبری رفتیم و ایشان را از نزدیک دیدیم، بعد از آن هم به خانه برگشتم. برگشت به خانه ودیدن آدما ها بعد از گذشت 10سال حس غریبی به آدم می داد، یادم هست من حتی، برادر کوچکم را نشناختم. این پایان اسارت من و شروع یک زندگی دوباره بود.

خبرگزاری دفاع مقدس: به نظر شما، به عنوان یک رزمنده و یک آزاده، برای حفظ و نگهداری ارزش های دفاع مقدس چه باید کرد؟

مسئله کلی و مهمی که در 8 سال دفاع مقدس و به برکت انفاس قدسیه امام راحل  برجامعه حاکم بود را امروز هم باید محکم نگه داشت و همهی آحاد مردم در حفظ و نگهداری ارزش های دفاع مقدس مسئول هستند.

ما وظیفه مهمی در ترویج فرهنگ ایثار و ترویج فرهنگ شهادت داریم، البته نه به معنای جنگ طلبی، بلکه به معنای تقویت روحیه ی ایثار و از خودگذشتگی. باید برای ترویج فرهنگ ایثار و تقویت این روحیه ی ممتازدر جامعه امروز برنامه داشت.

زمانی که از فرهنگ ایثار و شهادت سخن به میان می آید، گاهاً بعضی ها فکر می کنند که باید جبهه و یا جنگی باشد، در صورتی که این روحیه باید در جامعه حاکم و در وجود تک تک ما موج بزند، تا جایی که اگر لازم بود جان خود را هم می دادیم.

خبرگزاری دفاع مقدس: چه کسانی در این زمینه مسئول هستند؟

مسئولین در رده های مختلف، رسانه ی ملی، مراکز آموزشی وظیفه دارند این مطالب و این مفاهیم را روز آمد کنند. امروزه ما می بینیم که مسئولین ما بر اسباب بازی های موجود در بازار، فیلم ها و انیمیشن های کارتونی نظارت ندارند، تا جایی که دیدن فیلم های کارتونی و بازی های  رایانه ای که روحیه ی خشونت و مسائل خلاف اخلاق و پرخاشگری را ترویج می کنند به روستاهای ما هم سرایت کرده است. پیگیری  روحیه ایثار و شهادت را باید از دوران کودکی دنبال کرد. نباید گذاشت غرب با زرق و برق های فریبنده ذهن فرزندان ما را قبضه کنند.

خبرگزاری دفاع مقدس: راهکار شما چیست؟

هریک از رزمندگان دوره دفاع مقدس، مطالب زیادی از دوران جنگ، مجروحیت و اسارت دارند و اینها گنجینه ای بی بدیل هستند که باید از آن استفاده شود، چه در قالب فیلم، چه در قالب کتاب، داستان،برنامه های نرم افزاری، انیمیشن و ... . باید این موارد را بررسی و به جامعه منتقل کرد.

باید بازبینی و موشکافی پیام ها و نامه های  آزادگان در دستور کار قرار گیرد که این نامه ها بیانگر استواری دراندیشه ها ی امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی است.

ما امروزه می بینیم که فرهنگ شهادت و ایثار در جامعه امروز ما مظلوم واقع شده اند، اما چون ریشه دار هستند، ماندگار خواهند بود.

فرهنگ ایثار و شهادت ،روحیه جهادی و فداکاری یک روز به شکل جنگ نمودار شد ویک روز در شکل هدایت انسان ها در قالب جنگ نرم، نمودار می شود که مسئولین برای این امر باید برنامه ای هدفمند داشته باشند.