فرهنگ منحط غرب باید برای ظلم به زنان پاسخ‌گو باشد

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ انقلاب اسلامی ایران در حقیقت خود یک رویش و دگرگونی غیرقابل انکار به همراه داشت و آن، این بود که توانست همه مفاهیم قبل از خود را تغییری اساسی بدهد. یکی از این مفاهیم مسئله «زن» و نوع نگاه به آن بود. انقلاب اسلامی توانست زن را هویتی تازه ببخشد، هویتی که پیش از آن قلب ماهیت شده بود و نمی‌توانست زن را به هدف غایی خود برساند. متاسفانه همه مظاهر رژیم طاغوت که علی‌الظاهر رنگ و بویی ملی داشت، علیه زنان جامعه بود. 

زن ایرانی انقلابی در بیان رهبر معظم انقلاب اسلامی در واقع زن «نه شرقی، نه غربی» است؛ زنی که نه شاخه در غرب دارد و نه از شرق ریشه می‌گیرد؛ نه زن سترون و ایستای شرقی و نه زن بی‌هویت و یک بعدی غربی است؛ بلکه زنی است که به خاستگاه اصلی خود، به فرهنگ غنی ملی و آموزه‌های متغن دینی بازگشته است. زن ایرانی انقلابی یعنی همان زن «نه شرقی، نه غربی»، زنی متعالی و متمدنی است که باید الگوی شرق و غرب باشد نه آنکه می‌تواند باشد. اگر این زن با این مختصات و مقیاس انسانی که دیگر تک ساحتی نیست و واجد زوایا و ابعاد متعددی است در فضای انقلاب اسلامی امکان وجود دارد، چرا نباید برای زنان دنیا الگو باشد؟ و چرا باید هنوز از غرب به انحطاط رسیده در حال احتضار الگو بگیرد؟

نوشتاری که در ادامه قسمت بیست و یکم آن را می‌خوانید حدود زن «زن نه شرقی، نه غربی» را در اندیشه رهبر معظم انقلاب اسلامی مشخص و ابعاد و ویژگی آن را ترسیم می‌کند. مطالعه این سطور کمکی است برای تربیت دخترانی که باید در گام دوم انقلاب اسلامی زنانی باشند تحول آفرین، اثرگذار و پیشرو.

خطر نابود کردن خانواده

«در دنیا طبق گزارشی که داده شده است سریع‌الرشدترین تجارت‌های دنیا، تجارت زنان و قاچاق زنان است. بدترین کشور‌ها هم در این زمینه، چند تا کشورند؛ از جمله رژیم صهیونیستی است. زنان و دختران را با عنوان پیدا کردن کار و عنوان ازدواج و این حرف‌ها، از کشور‌های فقیر، از آمریکای لاتین، از برخی کشور‌های آسیا، از برخی کشور‌های فقیر اروپا جمع می‌کنند و می‌برند آنها را در شرائط بسیار سختی تحویل مراکزی می‌دهند که انسان از تصور آنها و نام آنها تنش می‌لرزد. همه اینها مبتنی است بر این نگاه غلط، این نامعادله ظالمانه در مورد جایگاه زن در جامعه. پدیده کودکان نامشروع پدیده زندگی‌های مشترکی که بدون ازدواج انجام می‌گیرد؛ یعنی در حقیقت نابود کردن کانون خانواده و محیط گرم و صمیمی خانواده و برکات خانواده، محروم کردن بشر از این برکات، اینها همه ناشی از مشکل اول است؛ باید برای این، یک فکری کرد. باید جایگاه زن را تعریف کرد و در مقابل منطق هوچی‌گرانه غربی به جد ایستاد. جمهوری اسلامی در این زمینه یک مسئولیتی دارد. جمهوری اسلامی در مسئله زن باید به طور صریح و بدون هیچ مجامله، حرف خودش را بگوید. با این نگاه، آن وقت مسئله حجاب، مسئله نوع ارتباط زن و مرد، همه معنا پیدا می‌کند.» 
بیانات در دیدار جمعی از بانوان نخبه ۱ خرداد ۱۳۹۰

اسلام و ارزش‌گذاری برای زنان

«در الگوی اروپایی زن، مسئله این نیست که آن‏ها می‏‌خواهند زن عالم باشد، اما اسلام نمی‏‌خواهد زن عالم باشد؛ آن‏ها می‏‌خواهند زن در مناصب اجتماعی و صحنه‏ اجتماعی باشد، ولی اسلام نمی‏‌خواهد؛ قضیه‏ این نیست. اسلام زنان عالمه‏ بزرگی پرورش داده است. اگر امروز هم در جامعه ما مشاهده کنید، می‏‌بینید که متخصصان زن، دانشمندان زن، پزشکان زن، محققان زن و هنرمندان بزرگ زن کم نیستند؛ انسان‌های ارزش‏آفرین و صاحب‏فکر و مکتب در بین آن‏ها هست. در صحنه‏ سیاسی و در قوای مجریه و مقننه هم همین‏طور است. در همه‏ بخش‌های کشور، حضور زنان، حضور فعالی است. بین ما و آن‏ها، بین تفکر و ارزش‏گذاری اسلامی و غربی، بحث بر سر این‏ها نیست؛ بحث بر سر چیز دیگری است. الگوی غربی امروز اروپایی، برخاسته و زاییده از الگوی باستانی رومی و یونانی آن‏هاست. آن روز هم این‏طور بود که زن وسیله‏‌ای برای تکیف و التذاذ مرد بود و همه چیز تحت‏الشعاع این بود، امروز هم این را می‏‌خواهند؛ حرف اصلی غربی‏‌ها این است.

آن‏ها با حجاب زن مسلمان دشمن هستند. چراکه فرهنگ آن‏ها این را قبول ندارد. اروپایی‌ها این‏طورند؛ آن‏ها می‏گویند هرچه را که ما فهمیده‏ایم، دنیا باید از ما تقلید کند! مایلند که جاهلیت خودشان را بر معرفت عالم غلبه بدهند. آن‏ها می‏‌خواهند زن به سبک اروپایی را در جامعه رواج بدهند؛ که عبارت است از سبک مد و مصرف و آرایش در انظار عموم و ملعبه قرار دادن مسائل جنسی بین دو جنس؛ می‏خواهند این چیز‌ها را به وسیله‏ی زنان رواج بدهند. هرجا با این هدف‏گیری غربی‏ها مخالفت بشود، فریادشان بلند می‏شود! این‏ها کم‏طاقت هم هستند! همین مدعیان غربی، کمترین مخالفتی را با مبانی پذیرفته‏ی خودشان تحمل نمی‏کنند.» 
بیانات در دیدار جمعی از پرستاران ۲۲ آبان ۱۳۷۰

انحطاط زن در غرب

«دنیای فاسد غرب خواستند زن را، شخصیت زن را در روش‌های غلط و انحرافی که همراه با تحقیر جنس زن است، به زور به ذهن دنیا فروکنند: زن برای اینکه شخصیت خودش را نشان بدهد، بایستی برای مردان چشم‏‌نواز باشد. این شد شخصیت برای یک زن؟! بایستی حجاب و عفاف را کنار بگذارد، جلوه‏‌گری کند تا مرد‌ها خوششان بیاید. این تعظیم زن است یا تحقیر زن؟ این غرب مستِ دیوانه‏ از همه جا بی‏خبر، تحت تأثیر دست‌های صهیونیستی، این را به عنوان تجلیل از زن عَلم کرد؛ یک عده هم باور کردند. عظمت زن به این نیست که بتواند چشم مرد‌ها را، هوس هوسرانان را به خودش جلب کند؛ این افتخاری برای یک زن نیست؛ این تجلیل زن نیست؛ این تحقیر زن است. عظمت زن آن است که بتواند حجب و حیا و عفاف زنانه را که خدا در جبلت زن ودیعه نهاده است، حفظ کند؛ این را بیامیزد با عزت مؤمنانه؛ این را بیامیزد با احساس تکلیف و وظیفه؛ آن لطافت را در جای خود به کار ببرد، آن تیزی و برندگی ایمان را هم در جای خود به کار ببرد. این ترکیب ظریف فقط مال زن‌هاست؛ این آمیزه‏ ظریف لطافت و برندگی، مخصوص زن‌هاست؛ این امتیازی است که خدای متعال به زن داده است.» 
بیانات در دیدار جمعی از پرستاران نمونه کشور ۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ 

کمال زن در بطن خانواده

«دنیای استکباری سرشار از جاهلیت، در اشتباه است که خیال می‏کند ارزش و اعتبار زن به این است که خود را در چشم مردان آرایش کند تا چشم‌های هرزه به او نگاه کنند و از او تمتع گیرند و او را تحسین کنند. بساط آن‏چیزی که امروز به‏ عنوان «آزادی زن» در دنیا و از سوی فرهنگ منحط غربی پهن‏ شده ‏است، برپایه این است که زن را در معرض دید مرد قرار دهند تا از او تمتعات جنسی ببرند. مردان از آنها لذت ببرند و زن‌ها وسیله التذاذ مردان شوند. این، آزادی زن است؟ کسانی که در دنیای جاهل و غافل و گمراه تمدن غربی ادعا می‌‏کنند طرفدار حقوق بشرند، در حقیقت ستمگران به زن هستند. زن را به چشم یک انسان والا نگاه کنید، تا معلوم شود که تکامل و حق او و آزادی او چیست. زن را به‏ عنوان موجودی که می‌‏تواند مایه‏‌ای برای صلاح جامعه با پرورش انسان‌های والا شود نگاه‏ کنید، تا معلوم شود که حق زن چیست و آزادی او چگونه است. زن را به چشم آن عنصر اصلی تشکیل خانواده در نظر بگیرید؛ که خانواده اگرچه از مرد و زن تشکیل می‏‌شود و هر دو در تشکیل خانواده و موجودیت آن مؤثرند، اما آسایش فضای خانواده، آرامش و سکونتی که در فضای خانه است، به برکت زن و طبیعت زنانه است. با این چشم به زن نگاه‏ کنند تا معلوم شود که او چگونه کمال پیدا می‏‌کند و حقوقش در چیست.

از روزی که اروپایی‌ها، صنایع جدید را به ‏وجود آوردند و احتیاج به نیروی کار ارزان و بی‌‏توقع و کم ‏دردسر داشتند، زمزمه «آزادی زن» را بلند کردند؛ برای این‏که زن را از داخل خانواده‌‏ها به درون کارخانه‏‌ها بکشانند؛ به عنوان یک کارگزار ارزان از او استفاده‏ کنند، جیب‌های خودشان را پرکنند و زن را از کرامت و منزلت خود بیندازند. امروز آنچه که به عنوان «آزادی زن» در غرب مطرح است، دنباله همان داستان و همان ماجراست؛ لذا ظلمی که در فرهنگ غربی به زن شده‏ است و برداشت غلطی که از زن در آثار فرهنگ و ادبیات غرب وجود دارد، در تمام دوران تاریخ بی‏‌سابقه ‏است. در گذشته هم در همه جا به زن ظلم شده‏ است، اما این ظلمِ عمومی و فراگیر و همه‏ جانبه، مخصوص دوران اخیر و ناشی از تمدن غرب است. زن را به عنوان وسیله التذاذ مردان معرفی کردند و اسمش را «آزادی زن» گذاشتند! درحالی که به واقع آزادی مردان هرزه برای تمتع از زن و نه آزادی زن بود. نه‏ فقط در عرصه کار و فعالیت صنعتی و امثال آن، بلکه در عرصه هنر و ادبیات هم به زن ظلم کردند. شما امروز، در داستان‌ها، در رمان‌ها، در نقاشی‌ها، در انواع کار‌های هنری نگاه کنید، ببینید با چه دیدی به زن نگریسته‏ می‏‌شود؟ آیا جنبه‏‌های مثبت و ارزش‌های والایی که در زن هست، مورد توجه قرار می‏‌گیرد؟ آیا آن عواطف رقیق، آن مهربانی و خوی مهرآمیزی که خدای متعال در زن به ودیعه گذاشته‏ است مورد توجه است یا جنبه‏‌های شهوانی و به تعبیر آنها عشقی؟ زن را این‏گونه خواستند پرورش و عادت دهند: به‏ عنوان یک موجود مصرف‏ کننده دست و دل‏‌باز و کارگر کم‏ توقع و کم‏ طلب و ارزان.» 

«من بار‌ها به گویندگان و مبلغین قضیه زن عرض کرده‏‌ام: این ما نیستیم که باید از موضع خودمان دفاع کنیم؛ این فرهنگ منحط غرب است که باید از خودش دفاع کند. آنچه را که ما برای زن عرضه می‏‌کنیم، چیزی است که هیچ انسان اندیشمند با انصافی نمی‏‌تواند منکر شود که «این برای زن خوب است.» ما زن را به عفت، به عصمت، به حجاب، به عدم اختلاط و آمیزش بی‏حد و مرز میان زن و مرد، به حفظ کرامت انسانی، به آرایش نکردن در مقابل مرد بیگانه دعوت می‏‌کنیم. این بد است؟ این کرامت زن مسلمان است. این کرامت زن است. آنهایی که زن را تشویق می‏‌کنند که خود را به گونه‏‌ای آرایش دهد که مردان کوچه و بازار به او نگاه کنند و غرایز شهوانی خودشان را ارضا کنند، باید از خودشان دفاع کنند که چرا زن را تا این حد پایین می‏آورند و تذلیل می‏‌کنند؟! آنها باید جواب بدهند. فرهنگ ما، فرهنگی است که انسان‌های والا و اندیشمند غرب هم آن را می‏پسندند و رفتارشان همین‏طور است. در آن‏جا هم خانم‌های عفیف و سنگین و متین و زن‌هایی که برای خودشان ارزشی قائلند، حاضر نیستند خودشان را برای ارضای غرایز شهوانی بیگانگان و هرزه‏ چشم‌ها وسیله‏‌ای قرار دهند. فرهنگ منحط غربی، از این قبیل زیاد دارد.» 
بیانات در دیدار جمعی از زنان ۲۵ آذر ۱۳۷۱

انتهای پیام/ 161