حضرت زهرا (س) الگویی متعالی برای زن ایرانی اسلامی است

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ انقلاب اسلامی ایران در حقیقت خود یک رویش و دگرگونی غیرقابل انکار به همراه داشت و آن، این بود که توانست همه مفاهیم قبل از خود را تغییری اساسی بدهد. یکی از این مفاهیم مسئله «زن» و نوع نگاه به آن بود. انقلاب اسلامی توانست زن را هویتی تازه ببخشد، هویتی که پیش از آن قلب ماهیت شده بود و نمی‌توانست زن را به هدف غایی خود برساند. متاسفانه همه مظاهر رژیم طاغوت که علی‌الظاهر رنگ و بویی ملی داشت، علیه زنان جامعه بود. 

زن ایرانی انقلابی در بیان رهبر معظم انقلاب اسلامی در واقع زن «نه شرقی، نه غربی» است؛ زنی که نه شاخه در غرب دارد و نه از شرق ریشه می‌گیرد؛ نه زن سترون و ایستای شرقی و نه زن بی‌هویت و یک بعدی غربی است؛ بلکه زنی است که به خاستگاه اصلی خود، به فرهنگ غنی ملی و آموزه‌های متغن دینی بازگشته است. زن ایرانی انقلابی یعنی همان زن «نه شرقی، نه غربی»، زنی متعالی و متمدنی است که باید الگوی شرق و غرب باشد نه آنکه می‌تواند باشد. اگر این زن با این مختصات و مقیاس انسانی که دیگر تک ساحتی نیست و واجد زوایا و ابعاد متعددی است در فضای انقلاب اسلامی امکان وجود دارد، چرا نباید برای زنان دنیا الگو باشد؟ و چرا باید هنوز از غرب به انحطاط رسیده در حال احتضار الگو بگیرد؟

نوشتاری که در ادامه قسمت بیست و چهارم آن را می‌خوانید حدود زن «زن نه شرقی، نه غربی» را در اندیشه رهبر معظم انقلاب اسلامی مشخص و ابعاد و ویژگی آن را ترسیم می‌کند. مطالعه این سطور کمکی است برای تربیت دخترانی که باید در گام دوم انقلاب اسلامی زنانی باشند تحول آفرین، اثرگذار و پیشرو.

تساوی زن و مرد دروغ بزرگ غرب

«در کشورهای غربی و از جمله آمریکا که دم از تساوی حقوق زن و مرد می‌زنند آمار وحشتناکی از اعمال خشونت علیه زنان و سو استفاده از زن در محیط‌های مختلف وجود دارد؛ بنابراین با آنچه که غرب اندیشیده است مشکل زن قابل علاج نیست و با برداشتن حجاب از سرزن و اجتناب کردن از قیود شرعی، مشکل زن بدتر می‌شود. اما در مقابل آن تلاش اسلام بر ایجاد محیطی سالم و مبتنی بر عقل و خرد است که در آن دست تطاول نسبت به ضعیف دراز نخواهد شد.» 
بیانات در دیدار جمعی از بانوان مسئول و متخصص و هنرمند کشور ۲۲ آذر ۱۳۷۴

ظلم به زنان در خانوده‎ای غرب

«در فرهنگ غربی، زن و مرد از لحاظ رفتار‌های اجتماعی تفاوتی ندارند، اما طبق آمار‌های قطعی، زن در داخل خانواده مورد ظلم قرار می‌گیرد و رأی، همت، توانایی‌ها و ثروت او نادیده گرفته می‌شود و بزرگترین ضربه به زن در فرهنگ غربی آن است که همسر او با زنان دیگر ارتباطات عاطفی، جنسی و روابطی کاملا صمیمی و خودمانی دارد، در حالی که زن خواستار آن است که شریک زندگی او بیش از هر کس دیگری به او نزدیک باشد. مطبوعات آمریکا آمار وحشت آوری را از ستم مردان نسبت به زنان در داخل خانواده‌های آمریکایی منتشر کرده‌اند، بنا بر این کسانی که قصد دفاع از حقوق زن را دارند، باید متوجه باشند که فرهنگ منحط غرب را مایه مبارزه خود قرار ندهند، زیرا اولا ناموفق است و ثانیا خدای متعال راضی نیست.» 
بیانات در دیدار زنان نماینده در مجلس شورای اسلامی ۳۰ تیر ۱۳۷۶

رعایت حقوق زنان نباید منجر به تضعیف آنها شود

 «یک عده‌ای به‌عنوان دفاع از حقوق زن حرف‌هایی می‌زنند که نه‌فقط احترام به زن نیست [بلکه]تضعیف زن است؛ اصلا می‌خواهند جامعه بشری را به هم بزنند و به هم بریزند؛ زن را به‌صورت یک متاع مایه التذاذ مرد قرار بدهند؛ این که توطئه آنها است، آنها را کاری نداریم، مسئله آنها مسئله دیگری است، اما در محیط اسلامی ما چه در داخل کشور ما، چه در بعضی محیط‌های اسلامی دیگر برای اینکه از زن حمایت بکنند، یک چیز‌هایی را، یک وظایفی را، توقعاتی را برای زن مطرح می‌کنند که این تحقیر زن است، این کوچک کردن زن است. [مثلاً]می‌گویند چرا اجازه نمی‌دهید زن در بیرون از منزل کار کند؛ اولا چه کسی اجازه نمی‌دهد؟ چه اشکال دارد؟ ثانیا کار کردن در بیرون منزل، یعنی فرض کنید ماشین‌نویسیِ فلان اداره، یک شأن است برای زن که ما برای او یقه بدرانیم؟ معنای عدالت این است؟ معنای عدالت این است که آنچه را خدای متعال در کُمونِ ذات هر موجودی قرار داده، آن را بشناسیم، قدر بدانیم و آن را پرورش بدهیم؛ عدالت این است.» 
بیانات در دیدار مداحان اهل بیت (ع) ۲۹ اسفند ۱۳۹۵

ظلم سرمایه‌داری به زنان

«دنیای غرب، زن را به ابتذال کشاند. تا شصت، هفتاد سال قبل از این، در تمام اروپا و کشور‌های غربی، زن فقط در سیطره مرد یا مرد خود و یا یک مرد دیگر مثل صاحب کارخانه و مزرعه می‌توانست باشد و هیچ حقی از حقوق اصلی یک انسان در یک جامعه متمدن را نداشت. حق رأی و حق مالکیت و حق معامله نداشت. بعد آمدند زن را به میدان کار و زندگی و فعالیت اجتماعی کشاندند؛ اما در همان حال، تمام وسایل را برای لغزش زن فراهم کردند و او را در متن جامعه، رها و بی‌پناه گذاشتند.

سرمایه‌داران بزرگ، سیاستمداران خبیث و پلید و گردانندگان دستگاه‌های مخفی، فکر کردند که می‌توانند برای کار‌های سیاسی و اقتصادی، از این وضعیت بهتر استفاده کنند و زن را به ابتذال بکشانند. بله، در آن‌جاها، علم و سیاست هم هست و زن‌ها در میدان علم و سیاست هم جلو می‌روند؛ اما به چه قیمتی؟ همین حالا هم توده وعامه زن‌ها در کشور‌های اروپایی و آمریکایی که از تمدن غربی حظ زیادی دارند، در وضعیت سخت و بی‌رحمانه‌ایی زندگی می‌کنند و ستم همسران و ستم‌کاری که بر آنان تحمیل می‌شود و کار‌های سخت و سنگینی که بر دوش آنان می‌گذارند، تحمل می‌کنند. با این کار، وانمود می‌کنند که زن را وارد میدان اجتماع کرده‌اند؛ در حالی که فرصت اندیشیدن و فکر کردن و تصمیم گرفتن هم برای آنان وجود ندارد.» 
بیانات در دیدار جمعی از بانوان سراسر کشور ۲۶ دی ۱۳۶۸

عدم تاثیرپذیری از غرب در خصوص پوشش

«بحث در زمینه پوشش زن، از هجوم تبلیغاتی غرب متأثر نباشد؛ اگر متأثر از آن شد، خراب خواهد شد. [این که]فکر کنیم که حجاب داشته باشیم، اما چادر نباشد؛ فکر غلطی است. نه این‌که چادر، نوع منحصر است؛ [اما]بهترین نوع حجاب است؛ نشانه ملی ماست؛ منافاتی با هیچ نوع تحرکی هم در زن ندارد. اگر واقعاً بنای تحرک و کار اجتماعی و کار سیاسی و کار فکری باشد، لباس رسمی زن می‌تواند چادر باشد. البته می‌توان محجبه بود و چادر هم نداشت؛ منتها همین‌جا هم باید آن مرز را پیدا کرد. بعضی‌ها از چادر فرار می‌کنند، به خاطر این‌که هجوم تبلیغاتی غرب دامن‌گیرشان نشود. 

اگر ما چادر را هم کنار گذاشتیم، [غرب]دست از سر ما بر می‌دارند؟ نه، آنها به این چیز‌ها قانع نیستند؛ آنها می‌خواهند همان فرهنگ منحوس خودشان عینا این‌جا عمل بشود؛ انسان واقعا حیرت می‌کند که چرا باید این‌گونه بشود؛ کمااین‌که در خیلی از کشور‌های متأسفانه عقب‌مانده مسلمان و غیرمسلمان هم همین‌طور است. بنابراین، باید بدقت و با نهایت کنجکاوی و بدون اغماض، مسائل ارزشی را رعایت کرد.» 

«باید مسائل ارزشی اسلام در جامعه ما احیاء بشود. مثلاً مسأله حجاب، یک مسأله ارزشی است. مسأله است که اگرچه مقدمه‌ایی است برای چیز‌های بالاتر، اما خود یک مسأله ارزشی است. ما که روی حجاب این‌قدر مقید هستیم، به خاطر این است که حفظ حجاب به زن کمک می‌کند تا بتواند به آن رتبه معنوی عالی خود برسد و دچار آن لغزشگاه‌هایی که سر راهش قرار داده‌اند، نشود.» 
بیانات در دیدار اعضای شورای فرهنگی، اجتماعی زنان ۴ دی ۱۳۷۰

زن ایرانی اسلامی

«زن‌های مؤمن در جامعه ما سعی کنند قدر «زن ایرانی اسلامی» را بدانند. زنی که در اختلاط و معاشرت، با مرد قاطی نمی‌شود و خود را وسیله‌ایی برای جلب چشم مرد نمی‌داند و خود را بالاتر از این می‌داند؛ زنی که شأنش را عزیزتر از این می‌شمارد که خود را عریان کند و با صورت و موی و بدن خود، چشم‌ها را به سمت خویش جلب کند و هوس آنها را اشباع کند؛ زنی که خود را در دامنه قله‌ای می‌داند که در اوج آن، فاطمه زهرا (س) بزرگترین زن تاریخ بشر قرار دارد؛ آن زن، زن مسلمان ایرانی است. این زن باید دیگر از این بازیچه‌های فراهم آمده تمدن غربی و روش‌های توطئه‌آمیز آن، رو بگرداند و به آن بی‌اعتنایی کند.» 
بیانات در دیدار جمعی از بانوان سراسر کشور ۲۶ دی ۱۳۶۸

مسئله زن اولویت نظام خانواده

«در مسأله زن آنچه که در درجه اول اهمیت قرار دارد، مسأله خانواده است؛ نقش زن به عنوان عضوی از خانواده. به نظر من از همه نقش‌هایی که زن می‌تواند ایفا کند، اهمیت بیشتری دارد. البته بعضی‌ها اینطور حرف‌ها را در همان نظر اول با شدت رد می‌کنند و می‌گویند شما می‌خواهید زن را در خانه اسیر کنید و از حضور در صحنه‌های زندگی و فعالیت بازدارید؛ نه، به هیچ وجه قصد ما این نیست؛ اسلام هم این را نخواسته. مسئولیت اداره جامعه اسلامی و پیشرفت جامعه اسلامی بر دوش همه است؛ زن و مرد هر کدامی به نحوی بر حسب توانایی‌های خودشان. بحث سر این نیست که زن آیا می‌تواند مسئولیتی در بیرون از منزل داشته باشد یا نه البته که می‌تواند، شکی در این نیست؛ نگاه اسلامی مطلقاً این را نفی نمی‌کند بحث در این است که آیا زن حق دارد به خاطر همه چیز‌ها که در بیرون از محیط خانواده برای او ممکن است تصور شود، نقش خود را در خانواده از بین ببرد؟

نقش مادری را، نقش همسری را؟ حق دارد یا نه؟ ما روی این نقش تکیه می‌‎کنیم. من می‌گویم مهم‌ترین نقشی که یک زن در هر سطحی از علم و سواد و معلومات و تحقیق و معنویت می‌تواند ایفا کند، آن نقشی است که به عنوان یک مادر و به عنوان یک همسر می‌تواند ایفا کند؛ این از همه کار‌های دیگر او مهم‌تر است؛ این، آن کاری است که غیر از زن، کس دیگری نمی‌تواند آن را انجام دهد. گیرم این زن مسئولیت مهم دیگری هم داشته باشد، اما این مسئولیت را باید مسئولیت اول اصلی خودش بداند. بقای نوع بشر و رشد و بالندگی استعداد‌های درونی انسان، حفظ سلامت روحی جامعه، سَکن و آرامش و طمأنینه در مقابل بی‌قراری‌ها و بی‌تابی‌ها و تلاطم‌ها به این وابسته است؛ این را نباید فراموش کنیم.» 
بیانات در دیدار بانوان نخبه در آستانه سالروز میلاد حضرت زهرا (س) ۱۳ تیر ۱۳۸۶

انتهای پیام/ 161