پیام آیتالله موسوی الجابری به رزمندگان محور مقاومت
به گزارش خبرنگار بینالملل دفاعپرس، آیتالله سید فاضل موسوی الجابری استاد برجسته خارج فقه در حوزه علمیه نجف اشرف در پیامی خطاب به خطاب به مجاهدان و رزمندگان در ایران، عراق و لبنان نوشت:
بسم الله الرحمن الرحیم
جمهوری اسلامی ایران!
حشد الشعبی قهرمان!
و حزبالله در لبنان عزیز!
قال تعالى:
أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ
«به کسانی که جنگ بر آنان تحمیل شده، اجازه جهاد داده شده است، چرا که مورد ستم قرار گرفتهاند؛ و خداوند بر یاری آنان تواناست.»
ای مجاهدان… ای فرزندان سرزمینی که خواستهاند آن را از شما بگیرند… ای پاسداران کرامتی که آنگاه که دیگران عقب نشستند، ایستادید و آن زمان که دلها لرزید، استوار ماندید …
شما امروز درگیر یک جنگ عادی نیستید …
و در یک نبرد گذرا قرار ندارید …
بلکه در جایگاهی ایستادهاید که خداوند آن را برای شما رقم زده، به شما در آن اذن داده و پیش از آنکه پیروزی را برایتان بنویسد، شرافت آن را برای شما مقدر کرده است.
شما صبر پیشه کردید …
آزار دیدید و پاسخ ندادید.
مورد ظلم قرار گرفتید و انتقام نگرفتید.
تا آنکه ظلم به اوج خود رسید و از هر حدی فراتر رفت.
پس اینبار اذن از آسمان آمد، نه از زمین و نه از سوی بشر:
برخیزید … که زمان آن رسیده است نور با ظلمت رویارو شود. ای مجاهد دلیر …
بدان که تو آغازگر این رویارویی نبودهای و هرگز خواهان جنگ نبودهای.
اما در برابر انتخابی قرار گرفتی که تردید در آن راه ندارد:
یا زیر بار ذلت زندگی کنی.
یا برخیزی و این ستم را از خود و امتت برداری؛ و تو ایستادن را برگزیدی …
و اینجاست که شرافت تو آغاز میشود، ایمان تو آزموده میگردد و مردانگیات به اثبات میرسد؛ و بدانیدای قهرمانان میدان نبرد…
زخمهای شما نشانه ضعف نیست.
بلکه نشان صداقت، علامت حیات و گواه آن است که در سینههای شما هنوز قلبی میتپد که تسلیم شکست نمیشود.
شما در مسیر مولای خود، سیدالشهداء امام حسین (علیهالسلام) گام برمیدارید.
آنگاه که در برابر سپاه دشمن ایستاد تا کلمه حق را بلند سازد و فریاد زند:
«هیهات منا الذلة» (دور باد از ما خواری و ذلت).
پس درد را پایان ندانید …
بلکه آن را آغاز بدانید:
آغاز یک موضع.
آغاز یک آگاهی.
و آغاز راهی که پایانش جز یکی از این دو نیست:
پیروزیای که خداوند به بندگانش عزت میبخشد.
یا شهادتی که شما را به جایی میرساند که در آن ظلم و تعدی وجود ندارد. ای دلیران…
خداوند شما را در این میدان تنها نگذاشته است.
بلکه با صراحت فرموده است:
{وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ}
«و خداوند بر یاری آنان تواناست.»
پس از کمیِ امکانات و نفرات نهراسید.
و از فزونی تجهیزات دشمن بیم به دل راه ندهید.
و به هیاهوی دشمن اعتنا نکنید.
زیرا آنچه با شماست، نیرویی قابل سنجش با دیگر نیروها نیست.
بلکه نصرتی است که از سوی پروردگار آسمانها و زمین عطا میشود.
همواره به یاد داشته باشید:
شما نمیجنگید، چون جنگ را دوست دارید.
بلکه میجنگید، چون ظلم را نمیپذیرید؛ و سلاح به دست نمیگیرید، چون طالب خونریزی هستید.
بلکه برای پاسداری از حیات و زندگی است.
پس استوار بمانید …
چرا که پایداری در لحظات سخت.
مرز میان آنان است که تاریخ را مینویسند.
و آنان که از صفحات آن محو میشوند.ای مجاهدان …
این سرزمین، سرزمین شماست.
این کرامت، کرامت شماست.
و این پیمان، پیمان شما با خداست.
پس در شأن این عهد باشید.
عقبنشینی نکنید …
درهم نشکنید …
و به پشت سر ننگرید…
زیرا پشت سر شما امتی است که در انتظار عزت شماست.
و پیش روی شما پروردگاری است که نصرتش را وعده داده.
و در دلهای شما آرمانی است که هرگز نمیمیرد.
پیش بروید …
در حالی که یقین دارید هر گام در این مسیر ثبت میشود.
هر رنجی نوشته میگردد.
و هیچ اشک و قطره خونی نزد خداوند ضایع نخواهد شد.
قال تعالى:
وَما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرىٰ لَکُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ
«و خداوند آن را جز برای بشارت و اطمینان دلهای شما قرار نداد؛ و پیروزی تنها از سوی خداوندِ شکستناپذیرِ حکیم است.»
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
۶ شوال ۱۴۴۷
نجف اشرف
انتهای پیام/ 944
