مردم؛ قدرتی فراتر از دستگاههای اجرایی
گروه سیاسی دفاعپرس ـ رحیم محمدی؛ بهمن ۱۳۵۷ که امام خمینی (ره) به تهران آمدند و اولین سخنرانی خود را در ۱۲ بهمن همان سال در جوار مزار شهدای انقلاب اسلامی ایراد کردند جملهای تاریخی «من تو دهن این دولت میزنم. من به پشتیبانی این ملت دولت تعیین میکنم» خطاب به دولت وقت یعنی دولت شاپور بختیار گفتند؛ جملهای که نشان میدهد جایگاه و قدرت مردم تا چه اندازه اهمیت دارد.
بیان جمله مورد اشاره مبنای مشروعیت و قدرت نظام جمهوری اسلامی در ایران شد به عبارت دیگر بعد از آن تاریخ بود که مردم در متن تصمیم گیریهای نظام جمهوری اسلامی قرار گرفتند به نحوی که هر کجا مردم در صحنه حضور یافتند، موفقیتها نیز تداوم یافت؛ موفقیتهایی که برای ذکر آنها میتوان نمونههای متعددی را عنوان کرد به عنوان مثال در همان سالهای نخستین پیروزی انقلاب اسلامی زمانی که گروهکهای ضد انقلاب در کوچه و خیابان اقدام به ترور کور میکردند، مردم با معرفی خانههای به اصطلاح تیمی منافقین بساط آنها را از کشورمان برچیدند به نحوی که مجبور شدند به دامان دولت بعث عراق پناه ببرند.
البته حضور مردم تنها به این یک مورد محدود نشد، زیرا در زمانهای متعدد هم، چون بروز حوادثی مانند سیل و زلزله، کمک به نیازمندان، فراگیری کرونا و شاید از همه مهمتر حضور در دوران دفاع مقدس برای انقلاب اسلامی که خود آن را بوجود آورده بودند، نقش بی بدیل خود را نشان دادند و باعث شدند نهال انقلاب اسلامی که در بهمن سال ۱۳۵۷ غرس شده بود بر اثر تندبادهای متعدد ریشه کن نشود.
مردمی که در طول سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی همواره پشتیبان آن بودند امروز هم به گونهای دیگر پشتیبانی خود را از این انقلاب نمایان ساختند؛ مردم در حدود سه ماه اخیر یعنی بعد از شهادت امام امت در خیابانها و میادین شهرها تجمعات شبانه خود را برپا کردند تا بدین وسیله همچنان حمایت خود را از کلیت نظام جمهوری اسلامی ابراز کنند؛ لذا آیت الله سید مجتبی خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در اولین پیام خود خطاب به ملت عزیز ایران اسلامی عنوان کردند: «این را بدانید: اگر قدرت شما [مردم]در صحنه ظاهر نشود، نه رهبری و نه هیچ یک از دستگاههای مختلف که شأن واقعی آنها خدمت به مردم است، کارایی لازم را نخواهند داشت». بیان این جمله از آن حیث اهمیت پیدا میکند که گویای قدرت واقعی مردم است به همین دلیل تاکید دارند که چنانچه مردم در حمایت از نظام اسلامی ایران در صحنه حضور نداشته باشند «نه رهبری و نه هیچ یک از دستگاههای مختلف ... کارایی لازم را نخواهند داشت».
قدرت مردم در صحنه به حدی است که رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ که درباره مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم صادر فرمودند، تاکید کردند: «اگر بر فرض، ضرورتاً نوبت دوره سکوت صحنه نبرد نظامی رسیده باشد، وظیفه آحاد مردمی که امکان حضور در میادین و محلات و مساجد را دارا هستند، سنگینتر از قبل بهنظر میرسد. مسلماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است» یعنی فریادهای مردم آن گونه که برخیها تصور میکنند بی فایده نیست، زیرا فریادهای مردم در میادین میتواند در نتیجه مذاکرات هم موثر واقع شود.
دشمن آمریکایی ـ صهیونی برآن بودند تا با انجام عملیات نظامی علیه مراکز نظامی و شخصیتهای مهم، کشور را با خلأ فرماندهی و مدیریتی مواجه سازند و به دنبال آن ضد انقلاب مستقر در مناطق کردنشین عراق که از قبل تسلیحات و کمک مالی برای آنها ارسال شده به سمت شهرهای غربی کشور هجوم آورده و با همدستی سایر مزدوران داخلی زمینه اغتشاش و نا امنی و در نهایت سقوط جمهوری اسلامی را رقم بزنند، اما حضور مردم در میادین و خیابانها و نیز هوشیاری مدافعان امنیت کشور نگذاشت این توطئه دشمن شکل بگیرد به همین دلیل وقتی این توطئه شکل نگرفت و از سوی دیگر خلاء مدیریتی و فرماندهی ایجاد نشد، دشمن بار دیگر به سمت مذاکرات سیاسی روی آورد.
در مذاکرات سیاسی هم دشمن وقتی دید مردم در میادین همچنان حضور دارند و از هیچ تهدیدی نه تنها واهمه ندارند بلکه از تیم مذاکره کننده هم با فریادهای خود درخواست میکنند از حقوق حقه خود کوتاه نیایند؛ پس اینجا هم مردم تعیین کننده هستند به همین دلایل امام شهید امت یک ماه قبل از شهادت و در آغاز جشنهای دهه فجر فرمودند: «اگر چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را برای مقابله با حوادث مبعوث خواهد کرد و کار را مردم تمام خواهند کرد».
انتهای پیام/231
