آسمانی‌ترین خاطرهٔ زمین؛ وداعی که پایان‌ناپذیر است

گروه استان های دفاع‌پرس ـ «اسماعیل حیدری»؛ امروز در گذر هر چهارراهی که چشمان به قامت استوار رهبر شهید دوخته می‌شود، آسمان دل‌ها ابری می‌گردد و باران اشک بر گونه‌ها می‌نشیند. دلها برای آن هیبت مردانه در برابر طوفان دشمنان، برای آن صلابت شکننده‌نشدنی که کوه را به زانو می‌نشاند و دشمن را به هراس، تنگ شده است.

و بغض، نه از سر ضعف که از شوق دیدار، راه نفس را می‌بندد. هر بار که چهره آسمانی رهبر شهید را مرور می‌کنیم، دلمان گرم می‌شود به یاد آن نگاه، به یاد آن سفر بی‌بازگشت که در آن، آرزوی دیرینه با خون پاک امضا شد. گویی همیشه می‌دانست که جای او در این خاک نیست؛ بهشت، لایق همجواری او با سرداران آسمانی بود؛ با سلیمانی، حاجی‌زاده، باقری و سلامی، با آنان که چون او، امنیت را از دل خطر سرشتند و مردان روزهای سخت بودند.

چهار ماه از آن پرواز غم‌بار می‌گذرد، اما حسرت دیدار، هر دم در سینه‌ها جوانه می‌زند. گریه، زبان مکالمه با او شده است و اینک، در تمام مسیرهای منتهی به حرم‌های نورانی، موکب‌های عشق برپاست؛ مردمی که با شوق زیارت او، خاک راهش را بوسه می‌زنند و با امام شهیدشان، پیمانی دوباره می‌بندند. این موکب‌ها نه فقط یاد او را گرامی می‌دارند، که فریاد ادامه راه او هستند، از تهران تا مشهد، از قم تا آسمان.

رهبر شهید، آن که پیوندش با ائمه، چون حلقه‌ای زرین در تاریخ درخشان است، بارها گفت که دعا را از خانواده‌های شهدا می‌خواست. امروز نیز امید به نگاه آسمانی اوست و دل‌ها، در کوچه‌های بی‌او، تنها به یاد او می‌تپد. باشد که قرین رحمت باشد، ای آسمانی‌ترین خاطره زمین.

انتهای پیام/