گویا عزای اشرف اولاد حیدر (ع) است

امروز، در تاریخ جهان و نه در تاریخ ایران، روزی عظیم به بلندای همه تاریخ است، امروز تنها روز تشییع رهبر یک ملت نیست، بلکه روزی است که همه مردم ایران بخشی از وجود خود را تشییع و برای خاکسپاری وداع می‌کنند. 
کد خبر: ۸۴۵۹۶۴
تاریخ انتشار: ۱۵ تير ۱۴۰۵ - ۰۳:۵۷ - 06July 2026

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ رسول حسنی ولاشجردی؛ رهبر شهید ما در اولین بیانات خود بعد از رحلت امام خمینی (ره) و در جمع اعضای هیات فرمودند: «حقیقت این است که ما یتیم شدیم؛ این یک تعبیر واقعى است. همه ملت ایران یتیم شدند؛ بلکه مسلمان‌هایى که در کشورهاى دیگر زندگى می‌کنند احساس یتیمى می‌کنند.»

گویا عزای اشرف اولاد حیدر (ع) است

بعد از سال‌ها و نزدیک به چهار دهه ملت ایران و مسلمانان جهان با شهادت رهبری که اربابان استکبار و استعمار را به زانو درآورد احساس یتمیی می‌‎کنند و حتی همه آزادمردان و زنانی که حتی مسلمان هم نیستند این فقدان عظیم را تاب نمی‌آورند. این مصیبت از جهتی از فقدان امام خمینی (ره) عظیم‌تر است و آن اینکه اگر مردم ایران امام راحل را به خاطر بیماری از دست دادند، امام خامنه‌ای را ناگهانی و با دشمنی دژخیمان صهیونی آمریکایی و در میدان جهاد و شهادت از دست دادند و این؛ داغ از دست دادن را مضاعف می‌کند. 

امام خمینی (ره) انقلاب اسلامی را به پیروزی رساند و این موهبت الهی به دست بیضای امام خامنه‌ای سپرده شد. امام خامنه‌ای این ودیعه الهی را در آخرین لحظه حیات ظاهری خود با همه وجود صیانت و پاسداری کرد و خون پاک خود را در راه حفظ این امانت ایثار کرد.

امام شهید، اما که همواره از شهرت و قدرت گریزان بود در اولین روز‌های رهبری خود فرمود: «بنده یک فردى هستم با قصور‌ها و کاستی‌هاى زیاد، حقیقتاً طلبه کوچک و مشحون به انواع نقص‌ها و کاستی‌ها هستم، ولى به‌هرحال مسئولیتى به من محول شده، بر دوش من گذاشته شده، و من همه همت خودم را و همه توکلم به خدا را ان‌شاءالله به کار خواهم گرفت براى اینکه بتوانم این مسئولیت بسیار سنگین را، این بار بسیار گران را تحمل کنم، بردارم و پیش ببرم و به سرمنزل برسانم.»

همه آحاد ملت ایران گواهند که رهبر شهیدشان بیش از تحمل خود بار سنگین رهبری انقلاب اسلامی را به دوش کشدند و لحظه‌ای از این مسئولیت عظیم به ستوه نیامدند و ناامید نشدند و حتی همه مردم و مسئولین را به ادامه راه دشوار حفظ انقلاب اسلامی و زمنیه‎سازی برای ظهور امیدوار می‌کردند. 

امروز، در تاریخ جهان و نه در تاریخ ایران، روزی عظیم به بلندای همه تاریخ است، امروز تنها روز تشییع رهبر یک ملت نیست، بلکه روزی است که همه مردم ایران بخشی از وجود خود را تشییع و برای خاکسپاری وداع می‌کنند. داغ بزرگ شهادت امام خامنه‌ای دل‌هاى ما را گداخت و سینه ما را مجروح کرد چنان که هیچ مرهمی این جراحت را درمان نمی‌کند. این غم سنگین و این خلأ بزرگ را چگونه باید چاره کرد؟ 

اگر محتشم کاشانی در مرثیه عاشورایی خود، شهادت امام حسین (ع) را روز عزای اشرف اولاد عالم تصویر کرد. حقیقتا باید این روز را، روز تشییع و وداع رهبر شهید انقلاب اسلامی را عزای اشرف اولاد حیدر (ع) باید دانست.

انتهای پیام/ 161

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار
پربحث ترین عناوین