روایت صبر، مقاومت و مظلومیت شهدای غریب و بینشان در «عصر خاطره»
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از زنجان، در این نشست آزادگان زنجانی با یادآوری خاطرات دوران اسارت، از لحظات دشوار، رنجهای جسمی و روحی و نیز نقش ایمان و باورهای دینی در تداوم مقاومت سخن گفتند؛ خاطراتی که بار دیگر نشان داد اردوگاههای اسارت، برای بسیاری از رزمندگان، به تعبیر خودشان، «دانشگاه انسانساز» بوده است.
در این محفل، «عباس روشنی» از آزادگان استان زنجان با بیان بخشی از خاطرات تلخ و ماندگار خود از دوران اسارت، به سختیهایی اشاره کرد که رزمندگان در آن سالها تحمل کردند.
وی با اشاره به آثار جسمی بهجامانده از دوران اسارت گفت: هنوز هم جسمم از آسیبهای آن روزها رنج میبرد، اما هر لحظه و هر زمان آمادهام برای کشورم، مردمم و ارزشهایی که داریم در میدان حاضر شوم و هرچه دارم برای دفاع تقدیم کنم.
این آزاده سرافراز با تأکید بر اینکه دوران اسارت تنها دورهای از رنج و سختی نبود، بلکه فرصتی برای تعالی روح و تقویت باورهای انسانی و الهی به شمار میرفت، تصریح کرد: دوران اسارت با همه سختیهایش، دانشگاه انسانساز بود.
انس با قرآن، تکیهگاه آزادگان در اردوگاهها
«عباس روشنی» در ادامه سخنان خود به جایگاه معنویت در میان آزادگان اشاره کرد و گفت: بسیاری از اسیران در دوران اسارت حافظ کل قرآن کریم شدند و در زمان وفات امام خمینی (ره) نیز ختم قرآن داشتند.
وی افزود: انس با کلام وحی و تقویت باورهای معنوی، یکی از مهمترین عوامل حفظ روحیه اسرا در شرایط دشوار اردوگاهها بود و همین ارتباط عمیق معنوی، توان ادامه مسیر مقاومت را در آنان زنده نگه میداشت.
در ادامه این نشست، «مرتضی سرداری» دیگر آزاده سرافراز زنجانی، به روایتگری از روزهای آغازین اسارت پرداخت و گوشهای از خاطرات تلخ آن دوران را بازگو کرد.
وی با مرور لحظات دشوار انتقال رزمندگان پس از اسارت گفت: از زمان اسارت تا لحظهای که به اردوگاه منتقل شویم، شهادت غمانگیز بسیاری از رزمندگان را به دلیل آزار و اذیت و نبود آب دیدم.
شهدایی که با لب تشنه به شهادت رسیدند
مرتضی سرداری با اشاره به مظلومیت شهدای اسیر و رفتار دشمن در دوران اسارت، تأکید کرد: دشمن عمداً به اسرا آب نمیداد و بدین ترتیب بسیاری از شهدای آن روزها همچون امام حسین (ع) با لب تشنه به شهادت رسیدند.
وی با بیان اینکه خاطرات آن دوران بخشی از تاریخ مقاومت و ایستادگی ملت ایران است، بر ضرورت زنده نگه داشتن یاد و نام شهدای غریب و بینشان تأکید کرد.
اسارت؛ روایت ایمان، مقاومت و فداکاری
خاطرات آزادگان زنجانی در این نشست، تصویری روشن از روزهایی بود که در کنار سختیها و رنجهای فراوان، سرشار از ایمان، ایستادگی و درسهای انسانی بود؛ دورانی که برای بسیاری از آزادگان به تعبیر خودشان به «دانشگاه انسانساز» تبدیل شد و یادآور فداکاری رزمندگانی است که در سختترین شرایط نیز پایبندی خود به ارزشها و دفاع از میهن را حفظ کردند.
ثبت خاطرات برای نسلهای آینده
این نشست، فرصتی بود تا بخشی از ناگفتههای دوران دفاع مقدس و خاطرات آزادگان سرافراز استان زنجان بازگو شود؛ خاطراتی که اگرچه از روزهای دشوار اسارت روایت میکرد، اما در دل خود پیامهایی از صبر، امید، همدلی و پایبندی به آرمانها داشت.
آزادگان حاضر در این محفل با یادآوری خاطرات همرزمان شهید خود، بر اهمیت ثبت و انتقال این روایتها به نسلهای آینده تأکید کردند و گفتند خاطرات دوران اسارت تنها بازگویی یک دوره تاریخی نیست، بلکه بخشی از فرهنگ ایثار و فداکاری ملت ایران است که باید با دقت و امانت حفظ و منتقل شود.
روایتهای مطرحشده در «عصر خاطره» همچنین گوشهای از صبر خانوادههای شهدا و آزادگان را به تصویر کشید؛ خانوادههایی که در سالهای دوری و انتظار، با امید و بردباری مسیر دشوار مقاومت را همراهی کردند و در کنار رزمندگان، نقش مهمی در حفظ روحیه ایستادگی داشتند.
در پایان این محفل، یاد و خاطره شهدای غریب و بینشان گرامی داشته شد؛ شهدایی که در شرایط سخت اسارت نیز بر عهد و باور خود پایبند ماندند و نام آنان به عنوان نمادی از مظلومیت، استقامت و فداکاری در تاریخ دفاع مقدس ماندگار شده است.
انتهای پیام/
