۲۸ مرداد و دشمنی خونینی که ادامه دارد

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «غلامرضا بنی‌اسدی» پیشکسوت دفاع مقدس؛ در تاریخِ دراماتیکِ ایران، روزهایِ خاصی وجود دارند که فراتر از یک تاریخِ تقویمی، به «نقاطِ عطفِ دشمنی» بدل می‌شوند. ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، تنها یک واقعه سیاسی نبود، آغازِ رسمیِ تلاقیِ میانِ «دغل‌کاریِ استبداد» و «مکرِ امپریالیسم» بود. در آن روز، آمریکا با کودتایی آشکار علیه دولتِ ملی و مردمیِ دکتر محمد مصدق، نه تنها یک حاکم را از قدرت راند، بلکه راه را بر حکمتِ مردم‌محوری در حاکمیت بست. 

آمریکا با بازگرداندنِ استبداد به پیکره ایران، زخمی عمیق بر کالبدِ تمدنِ کهنِ این سرزمین و هویت مردمانش گذاشت و دشمنی را در مداری قرار داد که همچنان از آن خون تازه می‌جوشد. البته این دشمنی اعلام‌نشده، اما رسمیت‌یافته و عملی‌شده، ریشه‌ای قدیمی‌تر دارد. آنان در جنگ جهانی دوم، وقتی ایران بی‌طرفی خود را اعلام کرده بود، با استقرار در خاک ما، نه حرمتِ بی‌طرفی را رعایت کردند و نه در میانه اشغال، برای جان، مال و ناموسِ مردمِ این دیار، ارزشی قائل شدند. آنان، همان «ددانِ آدم‌نما» بودند که در سیرتِ دیوان، بر این دیارِ ملائک پای کوفتند و هر روز، کتابِ دشمنی با خود را قطورتر کردند. 

با کودتای ۲۸ مرداد، سیاهنامه‌ای گشوده شد که ورق‌هایش تا ۲۲ بهان ۱۳۵۷، با تیغِ بیداد آنان و دادخواهی همراه با خون و رنجِ ما، پشت سر هم ورق خورد. ما با انقلاب، آن سیاهنامه را به پایان رساندیم. اما دشمن، بلافاصله دفترِ تازه‌ای از توطئه گشود. از جاسوسخانه‌هایی که با هدفِ «خانه خرابی» و تجزیه‌یِ ذهن و زمینِ ایران فعالیت می‌کردند، تا جنگ تحمیلی که در آن شرق و غرب برای نابودی ما متحد شدند. آنان همواره تلاش کردند تا ثابت کنند که برای آنها، «همه روز‌ها ۲۸ مرداد است.»، اما حقیقتِ ملموس، چیزی متفاوت است. ما در برابرِ هر تحریف، هر تحریم و هر تخریبی، یک پاسخِ قاطع داشتیم: ما ثابت کردیم که در تقویمِ روابطِ ما و آمریکا، «همه روز‌ها ۱۳ آبان ۱۳۵۸ است». ما نشان دادیم که هرچند آنان ممکن است شروع کنند، اما این ما هستیم که کار را به پایان می‌رسانیم. 

امروز، در حالی تقویم را تحریر می‌کنیم که باز دشمن با رویکردهایِ جدید و در پیِ توطئه‌های گوناگون- که جنگِ رودررو یکی از آن جمله است - از ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ جنایت را وارد فاز تازه‌ای کرده است. فازی که همچنان ادامه دارد. هم در زمین و هم در ضمیر. هم در میدان و هم در اذهان. دشمن آمریکایی، بار دیگر سعی در بازسازیِ همان روحیه و همان ۲۸ مردادِ مکرآلود دارد، اما ما دستش را و حتی طرح‌های نانوشته‌اش را ذهن‌خوانی کرده‌ایم و این هم یعنی این بار، معادلات تغییر کرده است. 

در این ۱۳ آبان که مکرر می‌شود، تنها دانشجویان نیستند، تمامِ ظرفیت‌هایِ ملت، از میدان و خیابان گرفته تا دیپلماسی و رسانه، در یک پیکره واحد عمل می‌کنند تا دشمن را ناکام در خاکستری بنشانند که از آرزو‌های محالشان به‌جامانده است. آنان چنگ و دندان نشان می‌دهند، نماد ما، اما مشت گره‌کرده است که رهبر شهیدمان در آخرین لحظه حیات، نمادسازی کرد. این مشت خود می‌داند با دندان به‌طمع باز شده چه باید کرد. باری، ما امروز نیز، همان درسِ تاریخی را تکرار می‌کنیم. اگر آنان می‌خواهند ۲۸ مرداد را تکرار کنند، ما تمامِ روزهایِ خود را به «۱۳ آبان» تبدیل می‌کنیم. این بار، ما کار را چنان به پایان می‌رسانیم که حسرتِ «شروع کردن» در دلِ آنها باقی نماند. ما کار را تمام خواهیم کرد.

انتهای پیام/